Menu

Asystolia

Produkty powiązane z asystolia
Aspargin, tabletki, 17 mg + 54 mg
Aspargin, tabletki, 17 mg + 54 mg
Kalipoz prolongatum, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 391 mg
Kalipoz prolongatum, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 391 mg
Kalium Effervescens bezcukrowy, granulat musujący, 782 mg jonów potasu/3 g
Kalium Effervescens bezcukrowy, granulat musujący, 782 mg jonów potasu/3 g
Katelin + SR, kapsułki
Katelin + SR, kapsułki
Magnokal, tabletki, 250 mg + 250 mg
Magnokal, tabletki, 250 mg + 250 mg
Naturell Potas Organiczny, tabletki
Naturell Potas Organiczny, tabletki
Olimp Potas, tabletki
Olimp Potas, tabletki
Potazek chlorek potasu, kapsułki
Potazek chlorek potasu, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Ranigast, 0,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  2. Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania
  3. Ranigast, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Ranigast, 0,5 mg/ml – dawkowanie leku
  5. Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  7. Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF, (20 mg + 0,025 mg)/m – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF, (20 mg + 0,025 mg)/m – przedawkowanie leku
  9. Lignocainum hydrochloricum 1%, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Lignocainum hydrochloricum 1%, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  11. Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  12. Lignocainum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  13. Isoptin SR-E 240, 240 mg – profil bezpieczenstwa
  14. Isoptin SR-E 240, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Isoptin SR-E 240, 240 mg – dawkowanie leku
  16. Isoptin SR, 120 mg – profil bezpieczenstwa
  17. Isoptin SR, 120 mg – dawkowanie leku
  18. Isoptin SR, 120 mg – przedawkowanie leku
  19. Adrenalina WZF 0,1%, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Adrenalina WZF 0,1%, 1 mg/ml – przedawkowanie leku
  21. Isoptin 80, 80 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Isoptin 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Isoptin 80, 80 mg – przedawkowanie leku
  24. Isoptin 80, 80 mg – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Ranigast, zawierający ranitydynę, przenika do mleka kobiecego, dlatego powinien być stosowany tylko w razie konieczności. Może powodować zawroty głowy i niewyraźne widzenie, co ogranicza zdolność prowadzenia pojazdów. Brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. U seniorów i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby należy zachować ostrożność i monitorować pacjentów pod kątem działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Ranigast jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej i nadmiernego wydzielania kwasu solnego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ostrą porfirię. Ważne jest monitorowanie interakcji z innymi lekami oraz dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej i innych zespołów z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny, dezorientacja, bradykardia, tachykardia, asystolia, rumień wielopostaciowy, bóle stawowe i mięśniowe oraz zapalenie nerek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i zgłaszali je odpowiednim służbom medycznym.

  • Ilustracja poradnika Ranigast, 0,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Ranigast to lek stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Lek podaje się dożylnie w dawce 50 mg co 6-8 godzin lub w ciągłym wlewie dożylnym z szybkością 6,25 mg/godzinę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 400 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć. Ranigast nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na ranitydynę. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak bóle brzucha, reakcje nadwrażliwości, zmiany wskaźników czynności wątroby, zmniejszenie liczby białych krwinek, wstrząs anafilaktyczny, dezorientacja, bóle głowy, niewyraźne widzenie, zaburzenia serca, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, bóle stawowe i mięśniowe, zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lignocainum Hydrochloricum WZF to lek stosowany jako środek miejscowo znieczulający i przeciwarytmiczny. Może wywoływać działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, objawy neurologiczne, sercowo-naczyniowe, oddechowe oraz żołądkowo-jelitowe. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym drgawek i śpiączki. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lignocainum Hydrochloricum WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Maksymalna dawka jednorazowa dla dorosłych wynosi 200 mg, a dla dzieci 3 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują metaliczny smak w ustach, zawroty głowy, drżenia mięśniowe, a w zaawansowanych przypadkach śpiączkę i depresję oddychania. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania medyczne.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF, (20 mg + 0,025 mg)/m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lignocainum 2% c. Noradrenalino 0,00125% WZF może powodować działania niepożądane, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty, metaliczny smak w ustach, uczucie oszołomienia, drżenia mięśniowe, zaburzenia świadomości, bóle i zawroty głowy, szumy uszne, uczucie gorąca, chłodu lub odrętwienia, drgawki, depresję ośrodkowego układu nerwowego, zbyt wolne bicie serca, zatrzymanie czynności serca oraz zmiany skórne. Objawy przedawkowania obejmują fazę pobudzenia i depresji ośrodkowego układu nerwowego, tachykardię, wzrost ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego, osłabienie automatyzmu serca, bradykardię, asystolię oraz rozszerzenie oskrzeli. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF, (20 mg + 0,025 mg)/m – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lignocainum 2% c. Noradrenalino 0,00125% WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do śpiączki, depresji oddychania i krążenia, a nawet zgonu pacjenta. Maksymalna jednorazowa dawka lidokainy z dodatkiem noradrenaliny dla dorosłego pacjenta wynosi 500 mg i nie powinna przekraczać 7 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia czucia, metaliczny smak w ustach, zawroty głowy, drgawki oraz depresję ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania resuscytacyjne.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum hydrochloricum 1%, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lignocainum Hydrochloricum WZF to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym oraz w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, brak czucia, metaliczny smak w ustach, drżenia mięśniowe, utrata świadomości, zaburzenia widzenia, nudności i wymioty. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym zaburzeń czucia, drgawek, śpiączki i depresji oddychania. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum hydrochloricum 1%, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie lidokainy może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Maksymalna dawka jednorazowa dla dorosłych wynosi 200 mg, a dla dzieci 3 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują metaliczny smak w ustach, niepokój, zawroty głowy, drżenia mięśniowe, śpiączkę i depresję oddychania. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania ratunkowe.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum hydrochloricum WZF 2%, 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie lidokainy może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Maksymalna dawka jednorazowa dla dorosłych wynosi 200 mg (4,5 mg/kg masy ciała), a dla dzieci 3 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia czucia, metaliczny smak w ustach, zawroty głowy, drżenia mięśni, drgawki, śpiączkę, depresję oddychania i krążenia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku, uspokoić pacjenta, podać tlen, zastosować wentylację zastępczą płuc oraz dożylne podanie leków podwyższających ciśnienie tętnicze i przeciwdrgawkowych.

  • Ilustracja poradnika Lignocainum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lignocainum Hydrochloricum WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Maksymalna dawka jednorazowa lidokainy dla dorosłego pacjenta wynosi 200 mg, a dla dzieci 3 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują metaliczny smak w ustach, zawroty głowy, drżenia mięśni, a w zaawansowanych przypadkach śpiączkę i depresję oddychania. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania ratunkowe.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR-E 240, 240 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Isoptin SR-E 240, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Werapamil przenika do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leku w okresie laktacji jest zalecane tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku leczenia, oraz zwiększać stężenie alkoholu we krwi, co nasila jego działanie. U seniorów okres półtrwania werapamilu może być wydłużony, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu zdrowia. Zaburzenia czynności nerek nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę werapamilu, ale zaleca się ostrożność i monitorowanie, ponieważ werapamilu nie można usunąć drogą hemodializy. U pacjentów…

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR-E 240, 240 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin SR-E 240 może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwarytmicznymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwdepresyjnymi i innymi. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i alkoholem, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR-E 240, 240 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku Isoptin SR-E 240 wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg na dobę, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg. Lek należy przyjmować doustnie, połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby. W przypadku przedawkowania konieczne jest leczenie podtrzymujące. Ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania leku po długim okresie jego przyjmowania.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR, 120 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Isoptin SR, zawierający werapamil, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Werapamil przenika do mleka kobiecego, co może stanowić ryzyko dla niemowląt, dlatego lek można stosować w okresie laktacji tylko wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, oraz zwiększać stężenie alkoholu we krwi, co nasila jego działanie. U seniorów zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych. Zaburzenia czynności nerek nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę werapamilu, ale zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu pacjenta. U pacjentów z niewydolnością wątroby metabolizm leku jest zaburzony,…

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR, 120 mg – dawkowanie leku

    Lek Isoptin SR stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej i zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie wynosi zazwyczaj od 120 mg do 480 mg na dobę, w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. W przypadku szczególnych populacji pacjentów, takich jak dzieci, osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, należy zachować ostrożność. Nie należy gwałtownie przerywać stosowania leku ani stosować dawki podwójnej w przypadku pominięcia dawki. W razie przedawkowania należy zastosować leczenie podtrzymujące.

  • Ilustracja poradnika Isoptin SR, 120 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Isoptin SR może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, hiperglikemia, osłupienie, kwasica metaboliczna i zespół ostrej niewydolności oddechowej. Standardowa dawka dobowa wynosi od 240 mg do 360 mg, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg. Leczenie przedawkowania obejmuje stymulację β-adrenergiczną, podanie wapnia, leki wazopresyjne, elektrostymulację serca i resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF 0,1%, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Adrenalina WZF 0,1% jest lekiem stosowanym w sytuacjach zagrożenia życia, takich jak nagłe zatrzymanie krążenia, wstrząs anafilaktyczny oraz ciężka bradykardia. Mimo swojej skuteczności, lek ten może wywoływać różne działania niepożądane i skutki uboczne. Najczęstsze działania niepożądane to kołatanie serca, przyspieszona czynność serca, pocenie się, nudności, wymioty, trudności w oddychaniu, bladość, zawroty głowy, osłabienie, drżenie, ból głowy, nerwowość, lęk, niepokój oraz uczucie zimna w obrębie dłoni i stóp. Skutki uboczne mogą być poważne i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Adrenalina WZF 0,1%, 1 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie adrenaliny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nagły wzrost ciśnienia tętniczego, zwężenie naczyń obwodowych, pobudzenie serca i trudności w oddychaniu. Ważne jest, aby stosować adrenalinę zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać podawania większych dawek niż zalecane. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe działanie i skontaktowanie się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 80, 80 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Isoptin, zawierający werapamil, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia, choroby wieńcowej i zaburzeń rytmu serca. Werapamil przenika do mleka kobiecego, więc stosowanie u kobiet karmiących jest zalecane tylko w razie konieczności. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i nasilać działanie alkoholu. U seniorów farmakokinetyka leku może być zmieniona, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność i indywidualne dostosowanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 80, 80 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Isoptin, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki α-adrenolityczne, przeciwarytmiczne, przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, przeciwcukrzycowe, przeciwnowotworowe, barbiturany, benzodiazepiny, leki β-adrenolityczne, glikozydy nasercowe, antagoniści receptora H2, leki immunomodulujące, leki zmniejszające stężenie lipidów, agoniści receptora serotoninowego, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, dabigatran, iwabradyna i metformina. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie, co może prowadzić do nasilenia działania alkoholu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu oraz soku grejpfrutowego podczas stosowania Isoptinu.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 80, 80 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Isoptin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, blok przedsionkowo-komorowy, hiperglikemia, osłupienie, kwasica metaboliczna oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej. W przypadku przedawkowania należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki lecznicze, w tym leczenie podtrzymujące, stymulację β-adrenergiczną, podanie wapnia, leki wazopresyjne, elektrostymulację serca oraz resuscytację krążeniowo-oddechową.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 80, 80 mg – stosowanie w ciąży

    Isoptin, zawierający werapamilu chlorowodorek, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku odpowiednich badań i ryzyka dla noworodków. Alternatywne leki, takie jak metyldopa, labetalol i nifedypina, są bezpieczniejsze. Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.