Menu

Amoniak

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Hepa-Merz, 5 g/10 ml – wskazania – na co działa?
  2. Hepa-Merz, 5 g/10 ml – profil bezpieczenstwa
  3. Hepa-Merz, 5 g/10 ml – stosowanie w ciąży
  4. Dipromal, 200 mg – dawkowanie leku
  5. Calciumfolinat-Ebewe – przedawkowanie leku
  6. Aminomel Nephro – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Aminomel Nephro – stosowanie u dzieci
  8. Aminoplasmal Hepa 10% – profil bezpieczenstwa
  9. Aminoplasmal Hepa 10% – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Aminoplasmal Hepa 10% – przedawkowanie leku
  11. Aminomel Nephro – przeciwwskazania
  12. Aminomel 10 E – profil bezpieczenstwa
  13. Bronchicum T, 100 mg – skład leku
  14. Laktuloza
  15. Pegaspargaza
  16. L-ornityny L-asparaginian
  17. Fenylomaślan sodu
  • Ilustracja poradnika Hepa-Merz, 5 g/10 ml – wskazania – na co działa?

    Lek Hepa-Merz jest stosowany w leczeniu encefalopatii wątrobowej, stłuszczenia wątroby, marskości oraz hiperamonemii. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i może wynosić do 40 g na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek znacznego stopnia oraz zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty oraz nadwrażliwość i reakcje anafilaktyczne.

  • Hepa-Merz to lek stosowany w leczeniu encefalopatii wątrobowej. Kobiety karmiące powinny unikać jego stosowania, a pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. Seniorzy mogą wymagać dostosowania dawki, a pacjenci z ciężką niewydolnością nerek nie powinni stosować leku. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni mieć indywidualnie dostosowaną szybkość wlewu.

  • Stosowanie leku Hepa-Merz u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających badań klinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak laktuloza, rifaksymina i probiotyki, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem ich stosowania.

  • Dipromal to lek stosowany w leczeniu padaczki i manii. Dawkowanie w padaczce wynosi 20-30 mg/kg mc./dobę, podzielone na 2-4 dawki. W manii początkowa dawka to 750 mg, a średnia dawka wynosi 1000-2000 mg. Osoby starsze i z zaburzeniami nerek powinny stosować mniejsze dawki. Dipromal nie jest zalecany dla osób z zaburzeniami wątroby. W razie przedawkowania należy wywołać wymioty i skontaktować się z lekarzem. Pominiętą dawkę należy przyjąć jak najszybciej, ale nie stosować dawki podwójnej. Przerwanie stosowania leku powinno być skonsultowane z lekarzem.

  • Przedawkowanie leku Calciumfolinat-Ebewe może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak reakcje alergiczne, napady drgawkowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz hiperamonemia. Dawki większe niż 50 mg powinny być podawane parenteralnie, a w przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego, dawki folinianu wapnia mogą wynosić od 15 mg/m² pc. do 200 mg/m² pc. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • AMINOMEL NEPHRO to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym u pacjentów z niewydolnością nerek. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, problemy wątrobowe, podrażnienie w miejscu podania, hiperamonemię i azotemię. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • AMINOMEL NEPHRO nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku badań klinicznych w tej grupie wiekowej. Alternatywne leki, takie jak Omegaven, Intralipid i Clinimix, są bezpieczne i skuteczne w żywieniu pozajelitowym u dzieci. Ważne jest, aby każdy lek był stosowany pod nadzorem lekarza.

  • Lek Aminoplasmal Hepa – 10% jest stosowany w leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania tego leku, a pacjenci powinni być monitorowani pod kątem ewentualnych interakcji i działań niepożądanych. Lek nie jest zalecany do stosowania podczas prowadzenia pojazdów. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Stosowanie u seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymaga szczególnej ostrożności.

  • Lek Aminoplasmal Hepa – 10% jest stosowany w leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, nudności i wymioty. Przedawkowanie może prowadzić do przewodnienia, kwasicy metabolicznej i hiperamonemii. Ważne jest zgłaszanie działań niepożądanych lekarzowi lub farmaceucie.

  • Przedawkowanie leku Aminoplasmal Hepa – 10% może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, dreszcze, ból głowy, kwasica metaboliczna, hiperamonemia, przewodnienie oraz zaburzenia równowagi elektrolitów. Zalecana dawka dobowa wynosi 8-15 ml na kg masy ciała na dobę, a maksymalna szybkość infuzji to 1 ml na kg masy ciała na godzinę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem. Leczenie obejmuje monitorowanie stanu pacjenta, podawanie leków przeciwwymiotnych oraz płynów.

  • AMINOMEL NEPHRO to roztwór aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym pacjentów z niewydolnością nerek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niestabilność układu krążenia, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Przed rozpoczęciem terapii należy monitorować reakcje alergiczne, choroby wątroby, niewydolność serca i nadnerczy oraz parametry kliniczne pacjenta. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem.

  • AMINOMEL 10E to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas terapii. U seniorów dawkę należy dobierać z ostrożnością. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być pod stałą kontrolą lekarza.

  • Bronchicum T to lek roślinny stosowany jako wykrztuśny, pomocniczo w objawach kaszlu. Głównym składnikiem jest Thymi extractum fluidum (płynny ekstrakt z ziela tymianku). Lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak sacharoza, powidon, kwas stearynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, mentol i cyneol na nośniku gumie arabskiej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub nietolerancje na niektóre składniki.

  • Laktuloza to substancja o działaniu osmotycznym, która łagodnie pobudza pracę jelit i pomaga w regulacji wypróżnień. Jest szeroko stosowana w leczeniu przewlekłych zaparć oraz wspomagająco u pacjentów z encefalopatią wątrobową. Działa w sposób przewidywalny i jest dostępna w wygodnych do stosowania postaciach, co sprawia, że może być używana zarówno przez dorosłych, jak i dzieci.

  • Pegaspargaza to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Substancja ta działa poprzez ograniczenie dostępności aminokwasu niezbędnego do rozwoju komórek białaczkowych, co prowadzi do ich obumierania. Pegaspargaza dostępna jest w postaci roztworu oraz proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, a jej stosowanie wymaga ścisłej kontroli i nadzoru medycznego.

  • L-ornityny L-asparaginian to substancja czynna stosowana przede wszystkim u pacjentów z chorobami wątroby. Pomaga obniżyć poziom amoniaku we krwi i łagodzić objawy związane z zaburzeniami pracy wątroby. Dostępny jest w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego oraz koncentratu do infuzji, co pozwala na dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta.

  • Fenylomaślan sodu to substancja stosowana w leczeniu rzadkich zaburzeń cyklu mocznikowego, pomagająca w usuwaniu nadmiaru azotu z organizmu. Występuje w różnych postaciach, dostosowanych do potrzeb pacjentów w każdym wieku. Terapia z jej użyciem wymaga indywidualnego podejścia i ścisłego nadzoru lekarza.