Menu

Aminy katecholowe

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
  1. Lisinopril Grindeks, 5 mg – przedawkowanie leku
  2. Bupropion Neuraxpharm, 300 mg – skład leku
  3. Urapidil Kalceks, 50 mg – przedawkowanie leku
  4. Efektan Max, 50 mg/5 ml – przeciwwskazania
  5. Welbox, 150 mg – skład leku
  6. Welbox, 150 mg – dawkowanie leku
  7. ApoBetina, 24 mg – wskazania – na co działa?
  8. Difortan, 100 mg/g – przeciwwskazania
  9. Vestibo, 24 mg – wskazania – na co działa?
  10. Vestibo, 24 mg – przeciwwskazania
  11. Betanil forte, 24 mg – przeciwwskazania
  12. ApoBetina, 8 mg – wskazania – na co działa?
  13. Wellbutrin XR, 150 mg – stosowanie u dzieci
  14. Wellbutrin XR, 300 mg – skład leku
  15. Wellbutrin XR, 150 mg – skład leku
  16. Vestibo, 8 mg – przeciwwskazania
  17. Vertix, 8 mg – przeciwwskazania
  18. Vertix, 16 mg – przeciwwskazania
  19. Vertix, 8 mg – wskazania – na co działa?
  20. Aldan, 5 mg – przedawkowanie leku
  21. Vitaminum B2 Teva, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Erythromycinum TZF, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Lavistina, 16 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Lisinopril Grindeks, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lisinopril Grindeks może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, hiperwentylacja, tachykardia, kołatanie serca, bradykardia, zawroty głowy, niepokój i kaszel. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Zalecane postępowanie obejmuje podanie soli fizjologicznej we wlewie dożylnym, pozycję przeciwwstrząsową, podanie angiotensyny II we wlewie, podanie amin katecholowych, usunięcie leku z organizmu, hemodializę oraz monitorowanie parametrów życiowych.

  • Ilustracja poradnika Bupropion Neuraxpharm, 300 mg – skład leku

    Lek Bupropion Neuraxpharm zawiera 300 mg bupropionu chlorowodorku jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak powidon K 90, cysteiny chlorowodorek jednowodny, krzemionka koloidalna bezwodna, glicerolu dibehenian, magnezu stearynian, etyloceluloza 100 mPas, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%, makrogol 1450, trietylu cytrynian oraz tusz (Opacode Black S-1-17823). Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku, jego stabilność i formowanie. Lek jest stosowany w leczeniu depresji, oddziałując z noradrenaliną i dopaminą w mózgu.

  • Ilustracja poradnika Urapidil Kalceks, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Urapidil KALCEKS może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zapaść, zmęczenie oraz zmniejszona szybkość reakcji. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę większą niż zalecana, czyli powyżej 50 mg wstrzyknięte dożylnie lub przekroczy szybkość infuzji 2 mg/min. W przypadku przedawkowania należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi nogami, uzupełnić objętość płynów ustrojowych i, jeśli to konieczne, podać dożylnie lek zwężający naczynia krwionośne.

  • Ilustracja poradnika Efektan Max, 50 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Efektan Max, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Środki ostrożności dotyczą zaburzeń czynności wątroby, nadczynności tarczycy, bradykardii, nadciśnienia tętniczego, niedoboru potasu lub magnezu, przewlekłych trudności w oddychaniu, zwężenia odźwiernika oraz wrodzonego zespołu wydłużonego odcinka QT. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki przeciwarytmiczne, alkohol, atropina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, aminy katecholowe, środki nasenne i uspokajające, sole bizmutu, antybiotyki aminoglikozydowe oraz inhibitory MAO.

  • Ilustracja poradnika Welbox, 150 mg – skład leku

    Welbox to lek przeciwdepresyjny zawierający bupropionu chlorowodorek jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, kwas stearynowy, magnezu stearynian, etyloceluloza, tytanu dwutlenek, trietylu cytrynian, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer oraz talk. Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku i jego stabilność. Pacjenci powinni zrozumieć skład leku, aby lepiej zrozumieć jego działanie i funkcje poszczególnych składników.

  • Ilustracja poradnika Welbox, 150 mg – dawkowanie leku

    Welbox to lek stosowany w leczeniu depresji, zawierający bupropion. Zalecana dawka początkowa to 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg. Lek należy połykać w całości, a przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo. Możliwe działania niepożądane to bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz nudności i wymioty. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika ApoBetina, 24 mg – wskazania – na co działa?

    Lek ApoBetina, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Meniere'a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Działa poprzez poprawę przepływu krwi w uchu wewnętrznym. Zalecana dawka to 48 mg na dobę, podzielona na dwie dawki. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat oraz pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaburzenia trawienia i bóle głowy.

  • Ilustracja poradnika Difortan, 100 mg/g – przeciwwskazania

    Stosowanie leków ApoBetina i Difortan może być przeciwwskazane w pewnych sytuacjach. ApoBetina nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością, guzem chromochłonnym, wrzodem trawiennym, astmą oskrzelową, niedociśnieniem tętniczym oraz nietolerancją galaktozy. Difortan jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością, kobiet w ciąży, na uszkodzoną skórę, u dzieci poniżej 12 lat oraz w przypadku fotodermatozy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 24 mg – wskazania – na co działa?

    Vestibo to lek zawierający betahistynę, stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière'a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Pomaga w łagodzeniu objawów takich jak zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu i nudności. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na betahistynę oraz z guzem chromochłonnym nadnerczy. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a poprawa stanu może być zauważalna po kilku tygodniach leczenia.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 24 mg – przeciwwskazania

    Vestibo jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby Ménière’a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na betahistynę lub składniki leku oraz przy guzie chromochłonnym nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku choroby wrzodowej, astmy oskrzelowej, pokrzywki, wysypki, alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa lub niskiego ciśnienia krwi. Unikać stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne. Vestibo może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy.

  • Ilustracja poradnika Betanil forte, 24 mg – przeciwwskazania

    Betanil Forte nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na betahistynę lub z guzem chromochłonnym nadnerczy. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby wrzodowej, astmy oskrzelowej, pokrzywki, niskiego ciśnienia i nietolerancji laktozy. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika ApoBetina, 8 mg – wskazania – na co działa?

    ApoBetina, zawierająca betahistynę, jest stosowana w leczeniu choroby Meniere'a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Choroba Meniere'a charakteryzuje się zawrotami głowy, postępującą utratą słuchu i szumami usznymi. Zalecana dawka to 48 mg na dobę, podzielona na dwie dawki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę i guz chromochłonny. Możliwe działania niepożądane to nudności, bóle głowy i łagodne dolegliwości żołądkowe.

  • Ilustracja poradnika Wellbutrin XR, 150 mg – stosowanie u dzieci

    Wellbutrin XR nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki przeciwdepresyjne, które mogą być bezpiecznie stosowane u dzieci, to fluoksetyna, sertralina i escitalopram, które są selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Główne działania niepożądane Wellbutrin XR to m.in. bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty oraz zwiększone ryzyko napadów drgawkowych.

  • Ilustracja poradnika Wellbutrin XR, 300 mg – skład leku

    Wellbutrin XR to lek przeciwdepresyjny zawierający bupropion chlorowodorek, który działa poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak alkohol poliwinylowy, glicerolu dibehenian, etyloceluloza, makrogol 1450, powidon K-90, kopolimer kwasu metakrylowego i akrylanu etylu (Eudragit L30D-55), krzemu dwutlenek, trietylu cytrynian oraz tusz Opacode S-1-17823. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Wellbutrin XR, 150 mg – skład leku

    Wellbutrin XR to lek stosowany w leczeniu depresji, zawierający bupropion chlorowodorek jako substancję czynną. Lek zawiera również szereg substancji pomocniczych, takich jak alkohol poliwinylowy, glicerolu dibehenian, etyloceluloza, makrogol 1450, powidon K-90, kopolimeru kwasu metakrylowego i akrylanu etylu, krzemu dwutlenek, trietylu cytrynian oraz tusz Opacode S-1-17823. Substancje te wspomagają działanie leku i jego stabilność. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby uniknąć ewentualnych reakcji alergicznych i lepiej zrozumieć swoją terapię.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 8 mg – przeciwwskazania

    Vestibo to lek zawierający betahistynę, stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière'a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na betahistynę i guz chromochłonny nadnerczy. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową, astmą oskrzelową, pokrzywką i niskim ciśnieniem krwi. Vestibo może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, niestrawność i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Vertix, 8 mg – przeciwwskazania

    Lek Vertix, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy. Pacjenci z wrzodami żołądka, astmą oskrzelową, alergiami oraz niskim ciśnieniem tętniczym powinni zachować ostrożność. Betahistyna może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO).

  • Ilustracja poradnika Vertix, 16 mg – przeciwwskazania

    Lek Vertix, zawierający betahistynę, jest stosowany w leczeniu choroby Ménière’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz guz chromochłonny nadnerczy. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z wrzodami żołądka, astmą oskrzelową, pokrzywką, niskim ciśnieniem krwi oraz nietolerancją laktozy. Betahistyna może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vertix, 8 mg – wskazania – na co działa?

    Vertix to lek zawierający betahistynę, stosowany w leczeniu choroby Ménière’a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Dawkowanie ustala lekarz, a tabletki należy przyjmować z posiłkiem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betahistynę i guz chromochłonny nadnerczy. Działania niepożądane to m.in. nudności, bóle głowy i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Aldan, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Aldan, zawierającego amlodypinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki większe niż 10 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy mogą obejmować znaczny spadek ciśnienia krwi, odruchowe przyspieszenie akcji serca, senność, zawroty głowy, a czasem brak objawów. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie czynności serca, wydolności oddechowej i ciśnienia krwi oraz podanie odpowiednich leków i płynów infuzyjnych.

  • Ilustracja poradnika Vitaminum B2 Teva, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vitaminum B2 Teva to lek zawierający ryboflawinę, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak skórne reakcje alergiczne, nudności, wymioty oraz zmiana barwy moczu na ciemnożółtą. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i zgłaszali je lekarzowi lub farmaceucie. Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na lepsze monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum TZF, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Erythromycinum TZF to antybiotyk makrolidowy, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak lowastatyna, symwastatyna, astemizol, terfenadyna, cisapryd, pimozyd, ergotamina, dihydroergotamina i lomitapid. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem i substancjami chemicznymi. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Ważne jest, aby pacjenci konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia innymi lekami i unikali alkoholu, aby nie osłabiać działania leku i nie zwiększać ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Lavistina, 16 mg – przeciwwskazania

    Lavistina jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby Meniere’a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Nie powinna być stosowana w przypadku nadwrażliwości na betahistynę, guza chromochłonnego nadnerczy, u dzieci poniżej 18 lat oraz u kobiet karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem, czy pacjent ma chorobę wrzodową, astmę oskrzelową, pokrzywkę, wysypkę skórną, alergiczny nieżyt nosa lub niskie ciśnienie tętnicze krwi. Lavistina może wchodzić w interakcje z lekami przeciwhistaminowymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy (MAO).