Menu

Alkoholizm przewlekły

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Benfotiamina – porównanie substancji czynnych
  2. Dasiglukagon – profil bezpieczeństwa
  3. Dasiglukagon – przeciwwskazania
  4. Dasiglukagon – dawkowanie leku
  5. Benfotiamina – wskazania – na co działa?
  6. Benfotiamina – przeciwwskazania
  7. Benfotiamina – mechanizm działania
  8. Paracetamol Baxter – wskazania – na co działa?
  9. Paracetamol Baxter – przeciwwskazania
  10. Paracetamol Baxter – dawkowanie leku
  11. Paracetamol + Ibuprofen Mercapharm, (10 mg + 3 mg)/ml – dawkowanie leku
  12. Paracetamol US Pharmacia, 500 mg – dawkowanie leku
  13. Paracetamol Nutra Essential, 325 mg – przeciwwskazania
  14. Tramadol + Paracetamol Medreg, 37,5 mg + 325 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Ibuprofen/Paracetamol Sandoz – skład leku
  16. Ibuprofen/Paracetamol Sandoz – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Magnesium sulfate Kalceks, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?
  18. Tiavella forte, 300 mg – stosowanie w ciąży
  19. Paracetamol Aristo, 500 mg – przeciwwskazania
  20. Paracetamol Aristo, 500 mg – stosowanie u dzieci
  21. Paracetamol Aristo, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Paracetamol Accord, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Tiavella, 50 mg – wskazania – na co działa?
  24. Tiavella, 50 mg – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – porównanie substancji czynnych

    Benfotiamina, kwas tioktynowy i pirydoksyna to substancje wykorzystywane głównie w leczeniu dolegliwości układu nerwowego, zwłaszcza w neuropatiach i niedoborach witaminowych. Choć należą do tej samej grupy preparatów wspomagających pracę nerwów, różnią się zastosowaniem, bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów i wpływem na organizm. Poznaj ich podobieństwa oraz kluczowe różnice, które mogą mieć znaczenie dla wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Dasiglukagon – profil bezpieczeństwa

    Dasiglukagon to nowoczesny analog glukagonu, wykorzystywany do szybkiego leczenia ciężkiej hipoglikemii u dzieci od 6. roku życia, młodzieży i dorosłych. Wyróżnia się krótkim czasem działania oraz wygodną postacią podania, co czyni go przydatnym w nagłych sytuacjach. Stosowanie dasiglukagonu jest możliwe u szerokiej grupy pacjentów, choć istnieją szczególne sytuacje, w których należy zachować ostrożność lub unikać jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Dasiglukagon – przeciwwskazania

    Dasiglukagon to nowoczesny lek stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii u osób z cukrzycą. Chociaż jest skuteczny w szybkim podnoszeniu poziomu cukru we krwi, nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować. Przeciwwskazania dotyczące dasiglukagonu zależą od stanu zdrowia, a także obecności niektórych chorób i szczególnych sytuacji klinicznych. Poznaj, kiedy dasiglukagon nie powinien być stosowany oraz w jakich przypadkach wymagana jest szczególna ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Dasiglukagon – dawkowanie leku

    Dasiglukagon to nowoczesna substancja stosowana w nagłych przypadkach ciężkiej hipoglikemii u osób z cukrzycą. Jest dostępny w wygodnej formie do podania podskórnego, a jego dawkowanie zostało opracowane tak, aby było proste i skuteczne zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 6. roku życia. Poznaj zasady stosowania dasiglukagonu, modyfikacje dawek w szczególnych grupach pacjentów oraz najważniejsze środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – wskazania – na co działa?

    Benfotiamina to specjalna postać witaminy B1, która skutecznie wspiera leczenie i profilaktykę niedoborów tej witaminy. Szczególnie ważna jest dla osób narażonych na jej niedobór, takich jak pacjenci z cukrzycą, osoby z przewlekłym alkoholizmem czy na diecie eliminacyjnej. Wspiera funkcjonowanie układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, a także znajduje zastosowanie w terapii polineuropatii i innych schorzeń nerwów obwodowych.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – przeciwwskazania

    Benfotiamina to nowoczesna forma witaminy B1, wykorzystywana przede wszystkim w leczeniu i zapobieganiu niedoborom tej witaminy. Jest składnikiem preparatów jedno- i wieloskładnikowych, często łączona z innymi witaminami z grupy B. Mimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, nie każdy może ją stosować – istnieją określone przeciwwskazania, o których warto wiedzieć przed rozpoczęciem suplementacji.

  • Ilustracja poradnika Benfotiamina – mechanizm działania

    Benfotiamina to nowoczesna, rozpuszczalna w tłuszczach pochodna witaminy B1, która odgrywa kluczową rolę w procesach energetycznych organizmu, zwłaszcza w układzie nerwowym. Dzięki swojej unikalnej budowie jest znacznie lepiej przyswajana niż klasyczna tiamina. Poznaj mechanizm działania benfotiaminy, jej losy w organizmie oraz znaczenie w terapii niedoborów i zaburzeń neurologicznych.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Baxter – wskazania – na co działa?

    Paracetamol Baxter jest lekiem stosowanym do krótkotrwałego leczenia umiarkowanego bólu i gorączki, szczególnie po zabiegach chirurgicznych. Podawany jest dożylnie, a dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na paracetamol i ciężką niewydolność wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek oraz przewlekle nadużywających alkoholu. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak probenecyd, salicylamid, doustne leki przeciwzakrzepowe i flukloksacylina. Najczęstsze działania niepożądane to osłabienie, obniżenie ciśnienia krwi oraz zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Baxter – przeciwwskazania

    Paracetamol Baxter to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na paracetamol lub ciężką niewydolnością wątroby. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek, nadużywa alkoholu, jest niedożywiony lub odwodniony. Ważne jest również unikanie jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami, takimi jak probenecyd, salicylamid, doustne leki przeciwzakrzepowe i flukloksacylina.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Baxter – dawkowanie leku

    Paracetamol Baxter to lek stosowany do krótkotrwałego leczenia umiarkowanego bólu i gorączki. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i jego ogólnego stanu zdrowia. Lek podaje się dożylnie w infuzji trwającej 15 minut. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na paracetamol i ciężką niewydolność wątrobowokomórkową. Należy zachować ostrożność w przypadku niewydolności wątrobowokomórkowej, zespołu Gilberta, zaburzeń czynności nerek, przewlekłego alkoholizmu, przewlekłego niedożywienia i odwodnienia. Paracetamol Baxter może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak probenecyd, salicylamid, doustne leki przeciwzakrzepowe i flukloksacylina. Możliwe działania niepożądane to osłabienie, obniżenie ciśnienia krwi, zmiany w wynikach testów laboratoryjnych, wysypka skórna i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol + Ibuprofen Mercapharm, (10 mg + 3 mg)/ml – dawkowanie leku

    Lek Paracetamol + Ibuprofen Mercapharm jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu u dorosłych. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi jedną fiolkę (100 ml) co 6 godzin, maksymalnie 4 fiolki na dobę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek oraz u osób poniżej 18 lat. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas i unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol US Pharmacia, 500 mg – dawkowanie leku

    Paracetamol US Pharmacia to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat powinni przyjmować 1-2 kapsułki co 4 godziny, maksymalnie 6 kapsułek na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby dawkę należy zmniejszyć. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na paracetamol, orzeszki ziemne, soję oraz ciężką niewydolność wątroby. Przed przyjęciem leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, odwodnienie, przewlekłe niedożywienie, astma lub codzienne spożywanie alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Nutra Essential, 325 mg – przeciwwskazania

    Paracetamol Nutra Essential to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, oraz podczas jednoczesnego stosowania z lekami uszkadzającymi wątrobę. Pacjenci z przewlekłym alkoholizmem, zespołem Gilberta, odwodnieniem lub niedożywieniem powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Tramadol + Paracetamol Medreg, 37,5 mg + 325 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Tramadol + Paracetamol Medreg może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), karbamazepiną, buprenorfiną, nalbufiną, pentazocyną, SSRI, lekami uspokajającymi oraz warfaryną. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak flukloksacylina, metoklopramid, domperidon i cholestyramina. Spożywanie alkoholu podczas stosowania tego leku jest niewskazane, ponieważ może nasilać działanie uspokajające tramadolu.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen/Paracetamol Sandoz – skład leku

    Ibuprofen/Paracetamol Sandoz to lek zawierający ibuprofen (200 mg) i paracetamol (500 mg), stosowany w leczeniu bólu i gorączki. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak skrobia kukurydziana, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, powidon K-30, skrobia żelowana kukurydziana, talk, kwas stearynowy oraz otoczkę z alkoholu poliwinylowego, talku, makrogolu 3350 i tytanu dwutlenku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych i interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Ibuprofen/Paracetamol Sandoz – interakcje z lekami i alkoholem

    Ibuprofen/Paracetamol Sandoz może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z innymi lekami zawierającymi paracetamol, NLPZ, kortykosteroidami, flukloksacyliną, antybiotykami, lekami przeciwwymiotnymi, przeciwzakrzepowymi, moczopędnymi, stosowanymi w leczeniu manii lub depresji, mifeprystonem, lekami stosowanymi w zakażeniu HIV oraz probenecydem. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak cholestyramina i alkohol. Spożywanie alkoholu podczas stosowania leku może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia tym lekiem.

  • Ilustracja poradnika Magnesium sulfate Kalceks, 200 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Magnesium sulfate Kalceks jest stosowany w leczeniu niedoboru magnezu, zapobieganiu i leczeniu hipomagnezemii, leczeniu torsade de pointes, kontroli i zapobieganiu napadom w ciężkim stanie przedrzucawkowym oraz kontroli i zapobieganiu nawrotom napadów w rzucawce. Dawkowanie leku jest ściśle indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta oraz reakcji na leczenie. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na magnez, jego sole lub którąkolwiek substancję pomocniczą, wysokiego stężenia magnezu we krwi oraz ciężkich zaburzeń czynności nerek. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje alergiczne, wysokie stężenie magnezu we krwi, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, trudności w oddychaniu, nudności, wymioty, senność, stan splątania, niewyraźna mowa,…

  • Ilustracja poradnika Tiavella forte, 300 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Tiavella forte przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga szczególnej ostrożności i powinno być dokładnie rozważone przez lekarza. Alternatywne leki to suplementy diety zawierające witaminę B1, preparaty multiwitaminowe dla kobiet w ciąży oraz naturalne źródła witaminy B1.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Aristo, 500 mg – przeciwwskazania

    Paracetamol Aristo to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na paracetamol, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, przewlekłym alkoholizmem oraz dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby, nerek, astmę, przewlekłe niedożywienie, odwodnienie lub hipowolemię. Paracetamol Aristo może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Aristo, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Paracetamol Aristo nie jest zalecany dla dzieci poniżej 13 roku życia. Bezpieczne alternatywy dla młodszych dzieci to ibuprofen oraz paracetamol w formie syropu lub czopków. Ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i świadomość potencjalnych interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Aristo, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Paracetamol Aristo jest bezpieczny dla kobiet karmiących, ale zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Lek nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może powodować niewielką senność i zawroty głowy. Spożywanie alkoholu podczas leczenia paracetamolem zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. U seniorów zazwyczaj nie wymaga modyfikacji dawki, ale zaleca się konsultację z lekarzem. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni stosować zmniejszone dawki, a lek nie jest zalecany dla pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka wynosi 2 g na dobę, a regularne monitorowanie funkcji wątroby jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Paracetamol Accord, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Interakcje leków Paracetamol Accord i Fingolimod SUN mogą wpływać na ich skuteczność i bezpieczeństwo. Paracetamol Accord wchodzi w interakcje z probenecydem, lekami przeciwzakrzepowymi i flukloksacyliną, a spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby. Fingolimod SUN wchodzi w interakcje z lekami przeciwnowotworowymi, immunomodulującymi, immunosupresyjnymi, substancjami wywołującymi bradykardię oraz inhibitorami i induktorami CYP3A4. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Fingolimod SUN wymaga ostrożności i konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tiavella, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Tiavella to lek zawierający benfotiaminę (witamina B1), stosowany w leczeniu niedoborów witaminy B1, których nie można opanować za pomocą odpowiedniej diety. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i ma na celu uzupełnienie niedoborów witaminy B1, które mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak przewlekły alkoholizm, cukrzyca, stany niedożywienia, stosowanie leków moczopędnych, ciąża i karmienie piersią. Zazwyczaj dawka dobowa wynosi od 150 do 300 mg benfotiaminy. Tiavella nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na benfotiaminę oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Tiavella, 50 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Tiavella przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga konsultacji z lekarzem. Alternatywne źródła witaminy B1, takie jak suplementy diety, preparaty multiwitaminowe i naturalne produkty spożywcze, mogą być bezpiecznymi opcjami dla matki i dziecka.