Menu

6-merkaptopuryna

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Malwina Krause
Malwina Krause
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Metotreksat – porównanie substancji czynnych
  2. Sulfasalazyna – porównanie substancji czynnych
  3. Mykofenolan mofetylu – porównanie substancji czynnych
  4. Mesalazyna – profil bezpieczeństwa
  5. Infliksymab – wskazania – na co działa?
  6. Azatiopryna – profil bezpieczeństwa
  7. Azatiopryna – przeciwwskazania
  8. Azatiopryna – mechanizm działania
  9. Azatiopryna – stosowanie u dzieci
  10. Dnor, 100 mg – przeciwwskazania
  11. Dnor, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Allopurinol Medreg, 300 mg – przeciwwskazania
  13. Auricid, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Lenalidomide Gedeon Richter, 2,5 mg – stosowanie u dzieci
  15. Etraga, 25 mg/ml – stosowanie u dzieci
  16. Salaza, 500 mg – przeciwwskazania
  17. Allospes, 100 mg – dawkowanie leku
  18. Allopurinol Aurovitas, 100 mg – przeciwwskazania
  19. Argadopin – przeciwwskazania
  20. Argadopin – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Crohnax, 1000 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Pentasa, 1 g – przeciwwskazania
  23. Pentasa, 2 g – przeciwwskazania
  24. Myfortic, 180 mg – stosowanie w ciąży
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Metotreksat – porównanie substancji czynnych

    Metotreksat, azatiopryna i cyklofosfamid należą do grupy leków immunosupresyjnych oraz cytotoksycznych, które stosuje się w leczeniu chorób autoimmunologicznych, nowotworów, a także w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepów. Choć mają podobne zastosowania, różnią się mechanizmem działania, bezpieczeństwem stosowania i wpływem na różne grupy pacjentów. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć ich rolę w terapii i wybrać najlepszą opcję leczenia dla siebie lub bliskiej osoby.

  • Ilustracja poradnika Sulfasalazyna – porównanie substancji czynnych

    Sulfasalazyna, mesalazyna oraz azatiopryna to leki, które odgrywają ważną rolę w leczeniu chorób zapalnych jelit i reumatoidalnego zapalenia stawów. Każda z tych substancji wykazuje nieco inne właściwości, mechanizm działania i zakres wskazań. Warto poznać ich podobieństwa i różnice, zwłaszcza jeśli chodzi o skuteczność, bezpieczeństwo stosowania w różnych grupach pacjentów czy przeciwwskazania. Zrozumienie tych różnic pozwala lepiej dobrać leczenie do indywidualnych potrzeb.

  • Ilustracja poradnika Mykofenolan mofetylu – porównanie substancji czynnych

    Mykofenolan mofetylu, kwas mykofenolowy oraz azatiopryna to leki immunosupresyjne, które odgrywają kluczową rolę w profilaktyce odrzucania przeszczepów narządów. Mimo że wszystkie należą do grupy leków hamujących reakcję układu odpornościowego, różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania, bezpieczeństwa stosowania i możliwości podania. Poznaj najważniejsze cechy wspólne i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, by lepiej zrozumieć ich zastosowanie w leczeniu oraz potencjalne zagrożenia związane z ich przyjmowaniem.

  • Ilustracja poradnika Mesalazyna – profil bezpieczeństwa

    Mesalazyna to substancja czynna szeroko stosowana w leczeniu chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy choroba Crohna. Jej profil bezpieczeństwa zależy od postaci leku i drogi podania. Zrozumienie, jak stosować mesalazynę i jakie środki ostrożności są zalecane w różnych grupach pacjentów, pozwala na bezpieczne i skuteczne leczenie.

  • Ilustracja poradnika Infliksymab – wskazania – na co działa?

    Infliksymab to nowoczesna substancja czynna, która znalazła szerokie zastosowanie w leczeniu różnych chorób zapalnych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Działa poprzez hamowanie procesu zapalnego w organizmie, co przekłada się na łagodzenie objawów i poprawę jakości życia pacjentów. Dzięki różnym formom podania, infliksymab jest stosowany w wielu poważnych schorzeniach, zwłaszcza tam, gdzie inne terapie okazały się nieskuteczne lub nietolerowane.

  • Ilustracja poradnika Azatiopryna – profil bezpieczeństwa

    Azatiopryna to lek immunosupresyjny stosowany u osób po przeszczepach narządów oraz w leczeniu wielu chorób autoimmunologicznych. Jej stosowanie wymaga regularnej kontroli krwi i czynności wątroby, ponieważ może wpływać na szpik kostny oraz powodować działania niepożądane u osób z określonymi schorzeniami lub predyspozycjami genetycznymi. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w ciąży, matek karmiących piersią, osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz seniorów. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje o bezpieczeństwie stosowania azatiopryny w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Azatiopryna – przeciwwskazania

    Azatiopryna to lek immunosupresyjny, który znajduje zastosowanie m.in. po przeszczepieniach narządów i w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Stosowanie tej substancji wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności, ponieważ w pewnych sytuacjach jest ona przeciwwskazana lub wymaga indywidualnej oceny ryzyka. Poznaj sytuacje, w których nie wolno jej przyjmować, oraz dowiedz się, kiedy należy zachować szczególną ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Azatiopryna – mechanizm działania

    Azatiopryna to lek immunosupresyjny, który działa poprzez wpływ na materiał genetyczny komórek układu odpornościowego. Dzięki temu jest szeroko wykorzystywana m.in. po przeszczepach narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Mechanizm jej działania jest złożony, ale pozwala skutecznie hamować nadmierną aktywność układu odpornościowego, chroniąc przed odrzuceniem przeszczepu czy łagodząc objawy chorób zapalnych.

  • Ilustracja poradnika Azatiopryna – stosowanie u dzieci

    Stosowanie azatiopryny u dzieci wymaga szczególnej uwagi i indywidualnego podejścia. Różne postacie leku oraz wskazania terapeutyczne sprawiają, że bezpieczeństwo i dawkowanie muszą być precyzyjnie dostosowane do wieku oraz stanu zdrowia dziecka. Poznaj kluczowe informacje dotyczące stosowania tej substancji czynnej u najmłodszych pacjentów, uwzględniając najnowsze zalecenia i środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Dnor, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Dnor, zawierający allopurynol, jest stosowany w leczeniu dny moczanowej i innych stanów związanych z nadmiarem kwasu moczowego. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości na allopurynol oraz podczas ostrego napadu dny moczanowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby, nerek, serca, wysokie ciśnienie tętnicze, zaburzenia tarczycy lub skłonność do ciężkich wysypek skórnych. Lek Dnor może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Dnor, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Dnor, zawierający allopurynol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym 6-merkaptopuryną, azatiopryną, widarabiną, salicylanami, chlorpropamidem, lekami przeciwzakrzepowymi, fenytoiną, teofiliną, ampicyliną, amoksycyliną, cytostatykami, cyklosporyną, dydanozyną, inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi i wodorotlenkiem glinu. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami i laktozą. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale alkohol może zwiększać stężenie kwasu moczowego we krwi. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Allopurinol Medreg, 300 mg – przeciwwskazania

    Allopurinol Medreg jest lekiem stosowanym w leczeniu stanów, w których organizm wytwarza zbyt dużo kwasu moczowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na allopurynol lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę wątroby lub nerek, ostry napad dny moczanowej, jest pochodzenia chińskiego, afrykańskiego lub indyjskiego, ma zaburzenia czynności tarczycy, kamienie nerkowe, nowotwór lub zespół Lesch-Nyhana. Allopurinol Medreg może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Auricid, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Auricid, zawierający allopurynol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym 6-merkaptopuryną, azatiopryną, widarabiną, salicylanami, chlorpropamidem, lekami przeciwzakrzepowymi, fenytoiną, teofiliną, ampicyliną, amoksycyliną, cytostatykami, cyklosporyną, dydanozyną, lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE oraz wodorotlenkiem glinu. Nie ma specyficznych interakcji z pokarmami, ale zaleca się przyjmowanie leku po posiłku. Alkohol może zwiększać poziom kwasu moczowego we krwi, co osłabia skuteczność leczenia. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas stosowania allopurynolu.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Gedeon Richter, 2,5 mg – stosowanie u dzieci

    Lenalidomide Gedeon Richter nie jest zalecany dla dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, 6-merkaptopuryna, cyklosporyna i imatynib, są bezpieczniejsze i lepiej przebadane w tej grupie wiekowej. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia dla dziecka.

  • Ilustracja poradnika Etraga, 25 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Etraga u dzieci nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki dla dzieci z nowotworami krwi to cytarabina, metotreksat i 6-merkaptopuryna. Najczęstsze działania niepożądane Etraga to zmniejszona liczba krwinek, nudności, wymioty, zapalenie płuc, bóle w klatce piersiowej, zmęczenie i reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Salaza, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Salaza, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na mesalazynę, ciężkiej choroby nerek lub wątroby oraz skazy krwotocznej. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie problemy zdrowotne, takie jak problemy z wątrobą, nerkami, płucami, uczulenie na sulfasalazynę, owrzodzenie żołądka lub jelit oraz ciężkie reakcje skórne. Mesalazyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak substancje hamujące krzepnięcie krwi, leki immunosupresyjne i NLPZ. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Allospes, 100 mg – dawkowanie leku

    Allospes to lek stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wytwarzaniem kwasu moczowego. Dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta i może wynosić od 100 do 900 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, wymagają dostosowania dawki. Regularne monitorowanie stężenia moczanów w surowicy i moczu jest niezbędne dla oceny skuteczności leczenia. Lek należy przyjmować po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Allopurinol Aurovitas, 100 mg – przeciwwskazania

    Allopurinol Aurovitas to lek stosowany w leczeniu dny moczanowej i innych stanów związanych z nadmiarem kwasu moczowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość, ostry napad dny moczanowej i nietolerancję laktozy. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku choroby wątroby, nerek, serca, tarczycy lub kamieni nerkowych. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak 6-merkaptopuryna, azatiopryna, widarabina, salicylany, chlorpropamid, warfaryna, fenytoina, teofilina, ampicylina, amoksycylina, cytostatyki, dydanozyna, inhibitory ACE i leki moczopędne.

  • Ilustracja poradnika Argadopin – przeciwwskazania

    Argadopin to lek stosowany w leczeniu dny moczanowej i innych stanów związanych z nadmiarem kwasu moczowego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na allopurynol, ostrych napadów dny moczanowej oraz nietolerancji laktozy. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby, nerek, serca, tarczycy lub jest pochodzenia chińskiego, afrykańskiego lub hinduskiego. Argadopin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, biegunka oraz choroby wątroby.

  • Ilustracja poradnika Argadopin – interakcje z lekami i alkoholem

    Argadopin, zawierający allopurynol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym 6-merkaptopuryną, azatiopryną, widarabiną, salicylanami, chlorpropamidem, lekami przeciwzakrzepowymi, fenytoiną, teofiliną, ampicyliną, amoksycyliną, cyklosporyną, dydanozyną, lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny oraz kaptoprylem. Może również wchodzić w interakcje z wodorotlenkiem glinu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Crohnax, 1000 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Crohnax, zawierający mesalazynę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym glikokortykosteroidami, NLPZ, azatiopryną, metotreksatem, probenecydem, sulfinpirazonem, spironolaktonem, furosemidem, ryfampicyną oraz 6-merkaptopuryną. Nie ma jednoznacznych danych na temat interakcji z innymi substancjami i alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem. Regularne badania kontrolne krwi i moczu są zalecane podczas terapii lekiem Crohnax.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 1 g – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Pentasa, pacjenci powinni być świadomi przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na mesalazynę, salicylany, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy oraz skaza krwotoczna. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich ostrzeżeń i środków ostrożności, a także potencjalnych interakcji z innymi lekami. Regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku Pentasa.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 2 g – przeciwwskazania

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz skazę krwotoczną. Należy zachować ostrożność w przypadku uczulenia na sulfasalazynę, zaburzeń czynności wątroby i nerek, równoczesnego leczenia lekami zaburzającymi czynność nerek, azatiopryną, 6-merkaptopuryną lub tioguaniną, zaburzeń płuc, występowania kamieni nerkowych oraz ciężkich reakcji skórnych.

  • Ilustracja poradnika Myfortic, 180 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Myfortic przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest przeciwwskazane ze względu na jego silne działanie teratogenne i ryzyko poważnych działań niepożądanych u dziecka. Alternatywne leki immunosupresyjne, które mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży, to azatiopryna, cyklosporyna i takrolimus. Każdy z tych leków wymaga ścisłego monitorowania.