Konsekwencje przedawkowania leku Zolafren: Dawki, objawy i postępowanie
Spis treści
- Wstęp
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wstęp
Przedawkowanie leku Zolafren, zawierającego olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach takich jak Charakterystyka produktu leczniczego oraz Ulotka leku[1][2].
Dawki przedawkowania
Standardowa dawka dobowa leku Zolafren wynosi od 5 mg do 20 mg. Przedawkowanie może wystąpić już po przyjęciu dawki przekraczającej 20 mg na dobę. W skrajnych przypadkach, przyjęcie jednorazowej dawki wynoszącej 450 mg może prowadzić do śmierci, choć odnotowano również przypadki powrotu do zdrowia po przyjęciu dawki około 2 g olanzapiny[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Zolafren mogą być różnorodne i obejmują:
- <a href="/tag/tachykardia/” title=”tachykardia” class=”to-tag” data-termid=”17362″>Przyspieszone bicie serca – może wystąpić tachykardia, czyli zwiększona częstość akcji serca.
- Pobudzenie lub agresywne zachowanie – pacjent może stać się nadmiernie pobudzony lub agresywny.
- Trudności w mówieniu – mogą wystąpić problemy z artykulacją i wyraźnym mówieniem.
- <a href="/tag/dyskinezy/” title=”dyskinezy” class=”to-tag” data-termid=”26525″>Mimowolne ruchy – zwłaszcza mięśni twarzy i języka, co jest typowe dla dyskinez.
- Ograniczenie świadomości – od sedacji do śpiączki włącznie.
- Delirium – stan ostrego splątania i dezorientacji.
- Drgawki – mogą wystąpić napady padaczkowe.
- Śpiączka – pacjent może zapaść w stan nieprzytomności.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – objawy obejmują gorączkę, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz niestabilność autonomicznego układu nerwowego[1][2].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Zolafren, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie obejmuje:
- Płukanie żołądka – może być konieczne w celu usunięcia resztek leku z przewodu pokarmowego.
- Podanie węgla aktywowanego – zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%.
- Leczenie objawowe – monitorowanie czynności życiowych i leczenie objawów takich jak niedociśnienie, zapaść krążeniowa oraz podtrzymywanie czynności oddechowych.
- Unikanie adrenaliny i dopaminy – beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie, dlatego nie należy stosować tych środków[1].
Słownik pojęć
- Olanzapina – substancja czynna leku Zolafren, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Tachykardia – przyspieszone bicie serca.
- Dyskinezy – mimowolne ruchy mięśni, zwłaszcza twarzy i języka.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny – stan potencjalnego zagrożenia życia związany z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, objawiający się gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Zolafren może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym przyspieszonego bicia serca, pobudzenia, trudności w mówieniu, mimowolnych ruchów mięśni, ograniczenia świadomości, delirium, drgawek, śpiączki oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe.
| Standardowa dawka | 5-20 mg na dobę |
| Przedawkowanie | Powyżej 20 mg na dobę |
| Objawy | Przyspieszone bicie serca, pobudzenie, trudności w mówieniu, mimowolne ruchy, ograniczenie świadomości, delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny |
| Postępowanie | Płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, leczenie objawowe, unikanie adrenaliny i dopaminy |


















