Konsekwencje przedawkowania leku Zevesin: Dawki, objawy i postępowanie

Przedawkowanie leku Zevesin, zawierającego solifenacynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Przedstawimy również zalecane postępowanie w przypadku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie w przypadku przedawkowania
• Słownik pojęć

Dawki uznawane za przedawkowanie

Standardowa dawka leku Zevesin wynosi 5 mg na dobę, a w razie potrzeby może być zwiększona do 10 mg na dobę^[1]. Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może teoretycznie powodować ciężkie działania cholinolityczne. Największą dawką solifenacyny bursztynianu przypadkowo podaną temu samemu pacjentowi było 280 mg w ciągu 5 godzin, co spowodowało wystąpienie zmian stanu psychicznego, nie wymagających hospitalizacji pacjenta^[1].

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania solifenacyny bursztynianu mogą obejmować:

• Ból głowy – intensywny ból w okolicy głowy, który może być pulsujący lub stały^[2].
• Suchość w jamie ustnej – uczucie suchości i dyskomfortu w ustach^[2].
• Zawroty głowy – uczucie niestabilności i trudności w utrzymaniu równowagi^[2].
• Senność – nadmierna potrzeba snu i trudności w utrzymaniu czujności^[2].
• Omamy – halucynacje, czyli widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją^[2].
• Nadmierne pobudzenie – stan nadmiernej aktywności i niepokoju^[2].
• Napady drgawek – konwulsje, czyli mimowolne skurcze mięśni^[2].
• Trudności w oddychaniu – problemy z oddychaniem, które mogą prowadzić do duszności^[2].
• Przyspieszone bicie serca – tachykardia, czyli szybkie tętno^[2].
• Zatrzymanie moczu – niemożność oddania moczu pomimo pełnego pęcherza^[2].
• Rozszerzone źrenice – powiększenie źrenic, co może wpływać na widzenie^[2].

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania solifenacyny bursztynianu należy zastosować leczenie węglem aktywowanym. Płukanie żołądka jest skuteczne, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny, lecz nie należy prowokować wymiotów^[1]. Podobnie jak w przypadku innych leków cholinolitycznych, objawy można leczyć w następujący sposób:

• Ciężkie, ośrodkowe objawy cholinolityczne – takie jak omamy lub nadmierne pobudzenie: zastosować fizostygminę lub karbachol^[1].
• Drgawki lub nadmierne pobudzenie – zastosować benzodiazepiny^[1].
• Niewydolność oddechowa – zastosować sztuczną wentylację^[1].
• Tachykardia – zastosować leki blokujące receptory beta-adrenergiczne^[1].
• Zatrzymanie moczu – zastosować cewnikowanie pęcherza^[1].
• Rozszerzenie źrenic – zastosować pilokarpinę w kroplach i/lub umieścić pacjenta w ciemnym pomieszczeniu^[1].

Słownik pojęć

• Cholinolityczne działania niepożądane – Działania niepożądane wynikające z blokowania receptorów cholinergicznych, które mogą obejmować suchość w jamie ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu i inne.
• Omamy – Halucynacje, czyli widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją.
• Tachykardia – Przyspieszone bicie serca, które może być objawem różnych stanów chorobowych.
• Fizostygmina – Lek stosowany w leczeniu ciężkich objawów cholinolitycznych, takich jak omamy lub nadmierne pobudzenie.
• Benzodiazepiny – Grupa leków stosowanych w leczeniu drgawek, nadmiernego pobudzenia i innych stanów lękowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku