Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź

Menu

20 mg/ml – przedawkowanie leku

Konsekwencje przedawkowania leku XYLODONT: Dawki, objawy i postępowanie

Przedawkowanie leku XYLODONT, zawierającego lidokainę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

Dawki uznawane za przedawkowanie

Przedawkowanie leku XYLODONT może wystąpić, gdy podana dawka przekracza zalecane limity. Dla zdrowej osoby dorosłej, która nie otrzymała środków uspokajających, maksymalna dawka wynosi:

  • 300 mg chlorowodorku lidokainy jednorazowo lub w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 120 minut[1].
  • 7 mg chlorowodorku lidokainy na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki nie przekraczającej 550 mg chlorowodorku lidokainy oraz 0,2 mg adrenaliny[2].

U dzieci dawki te należy zmniejszyć w zależności od masy ciała i wieku[1].

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania lidokainy mogą być różnorodne i zależą od stężenia leku w osoczu. Mogą one obejmować:

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania lidokainy należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć następujące kroki:

  • Ułożyć pacjenta w pozycji poziomej i upewnić się, że oddycha swobodnie. W razie potrzeby podać tlen lub zastosować sztuczne oddychanie[1].
  • Unikać stosowania analeptyków działających na rdzeń przedłużony, aby nie pogarszać stanu pacjenta poprzez zwiększenie zużycia tlenu[1].
  • Drgawki można opanować podaniem diazepamu w dawkach od 10-20 mg dożylnie[1].
  • Poprawę stanu krążenia można uzyskać przez dożylne zastosowanie glikokortykosteroidów oraz rozcieńczonych roztworów środków pobudzających receptory alfa i beta o działaniu obkurczającym naczynia[1].

Słownik pojęć

  • Lidokaina – Środek miejscowo znieczulający o budowie amidowej, stosowany w celu znieczulenia miejscowego.
  • Chlorowodorek lidokainy – Sól lidokainy, stosowana jako substancja czynna w lekach znieczulających.
  • Adrenalina – Hormon i neuroprzekaźnik, stosowany w medycynie jako środek obkurczający naczynia krwionośne.
  • Bradykardia – Stan, w którym serce bije wolniej niż normalnie.
  • Wstrząs anafilaktyczny – Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Podsumowanie:

Przedawkowanie Podanie więcej niż 300 mg chlorowodorku lidokainy jednorazowo lub w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 120 minut, lub więcej niż 7 mg chlorowodorku lidokainy na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki nie przekraczającej 550 mg chlorowodorku lidokainy oraz 0,2 mg adrenaliny.
Objawy Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, szczękościsk, drgawki, rozszerzenie naczyń, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, przyspieszenie oddechu, nudności, wymioty, zmiany skórne.
Postępowanie Przerwać podawanie leku, ułożyć pacjenta w pozycji poziomej, podać tlen lub zastosować sztuczne oddychanie, unikać analeptyków działających na rdzeń przedłużony, podać diazepam dożylnie, zastosować glikokortykosteroidy i środki obkurczające naczynia.

Materiały źródłowe

FAQ

Jakie są objawy przedawkowania lidokainy?

Objawy przedawkowania lidokainy mogą obejmować pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, szczękościsk, drgawki, rozszerzenie naczyń, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, przyspieszenie oddechu, nudności, wymioty oraz zmiany skórne[1].

Jakie dawki lidokainy są uznawane za przedawkowanie?

Za przedawkowanie uznaje się podanie więcej niż 300 mg chlorowodorku lidokainy jednorazowo lub w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 120 minut, lub więcej niż 7 mg chlorowodorku lidokainy na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki nie przekraczającej 550 mg chlorowodorku lidokainy oraz 0,2 mg adrenaliny[1][2].

Co zrobić w przypadku przedawkowania lidokainy?

W przypadku przedawkowania lidokainy należy natychmiast przerwać podawanie leku, ułożyć pacjenta w pozycji poziomej, podać tlen lub zastosować sztuczne oddychanie, unikać analeptyków działających na rdzeń przedłużony, podać diazepam w dawkach od 10-20 mg dożylnie oraz zastosować glikokortykosteroidy i środki obkurczające naczynia[1].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.