Konsekwencje przedawkowania leku XYLODONT: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku XYLODONT, zawierającego lidokainę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku XYLODONT może wystąpić, gdy podana dawka przekracza zalecane limity. Dla zdrowej osoby dorosłej, która nie otrzymała środków uspokajających, maksymalna dawka wynosi:
- 300 mg chlorowodorku lidokainy jednorazowo lub w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 120 minut[1].
- 7 mg chlorowodorku lidokainy na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki nie przekraczającej 550 mg chlorowodorku lidokainy oraz 0,2 mg adrenaliny[2].
U dzieci dawki te należy zmniejszyć w zależności od masy ciała i wieku[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania lidokainy mogą być różnorodne i zależą od stężenia leku w osoczu. Mogą one obejmować:
- Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego: stan podniecenia, drżenia, dezorientacja, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, przyspieszony metabolizm oraz podwyższona temperatura ciała[1].
- Szczękościsk i drgawki: występują po bardzo dużych dawkach[1].
- Rozszerzenie naczyń i nadciśnienie[1].
- Zaburzenia rytmu serca i bradykardia[1].
- Reakcje alergiczne: w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny[1].
- Przyspieszenie oddechu i rozszerzenie oskrzeli[1].
- Nudności i wymioty[1].
- Zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk, pocenie się[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania lidokainy należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć następujące kroki:
- Ułożyć pacjenta w pozycji poziomej i upewnić się, że oddycha swobodnie. W razie potrzeby podać tlen lub zastosować sztuczne oddychanie[1].
- Unikać stosowania analeptyków działających na rdzeń przedłużony, aby nie pogarszać stanu pacjenta poprzez zwiększenie zużycia tlenu[1].
- Drgawki można opanować podaniem diazepamu w dawkach od 10-20 mg dożylnie[1].
- Poprawę stanu krążenia można uzyskać przez dożylne zastosowanie glikokortykosteroidów oraz rozcieńczonych roztworów środków pobudzających receptory alfa i beta o działaniu obkurczającym naczynia[1].
Słownik pojęć
- Lidokaina – Środek miejscowo znieczulający o budowie amidowej, stosowany w celu znieczulenia miejscowego.
- Chlorowodorek lidokainy – Sól lidokainy, stosowana jako substancja czynna w lekach znieczulających.
- Adrenalina – Hormon i neuroprzekaźnik, stosowany w medycynie jako środek obkurczający naczynia krwionośne.
- Bradykardia – Stan, w którym serce bije wolniej niż normalnie.
- Wstrząs anafilaktyczny – Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
Podsumowanie:
| Przedawkowanie | Podanie więcej niż 300 mg chlorowodorku lidokainy jednorazowo lub w kilku kolejnych wstrzyknięciach przez okres nie dłuższy niż 120 minut, lub więcej niż 7 mg chlorowodorku lidokainy na kilogram masy ciała, do całkowitej dawki nie przekraczającej 550 mg chlorowodorku lidokainy oraz 0,2 mg adrenaliny. |
| Objawy | Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, szczękościsk, drgawki, rozszerzenie naczyń, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, przyspieszenie oddechu, nudności, wymioty, zmiany skórne. |
| Postępowanie | Przerwać podawanie leku, ułożyć pacjenta w pozycji poziomej, podać tlen lub zastosować sztuczne oddychanie, unikać analeptyków działających na rdzeń przedłużony, podać diazepam dożylnie, zastosować glikokortykosteroidy i środki obkurczające naczynia. |



















