Jak dawkować lek Venclyxto? Szczegółowy przewodnik

W artykule omówimy szczegółowe dawkowanie leku Venclyxto, który jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL) oraz ostrej białaczki szpikowej (OBS). Zawarte informacje pochodzą z dokumentacji medycznej i są przeznaczone dla pacjentów oraz ich opiekunów, aby zrozumieli, jak i kiedy stosować ten lek.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Schemat dawkowania
• Profilaktyka zespołu rozpadu guza (TLS)
• Modyfikacja dawki
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Venclyxto jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z:

• Przewlekłą białaczką limfocytową (PBL) – stosowany w skojarzeniu z obinutuzumabem lub rytuksymabem, a także w monoterapii u pacjentów z delecją w obszarze 17p lub mutacją TP53.
• Ostrą białaczką szpikową (OBS) – stosowany w skojarzeniu z lekami hipometylującymi, takimi jak azacytydyna lub decytabina, u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do intensywnej chemioterapii.

Dokumentacja medyczna wskazuje, że leczenie powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu leków przeciwnowotworowych^[1].

Schemat dawkowania

Dawkowanie Venclyxto zależy od wskazania oraz schematu leczenia. Oto szczegółowe informacje:

Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL)

W przypadku PBL, leczenie rozpoczyna się od miareczkowania dawki:

1. Tydzień 1: 20 mg raz na dobę przez 7 dni.
2. Tydzień 2: 50 mg raz na dobę.
3. Tydzień 3: 100 mg raz na dobę.
4. Tydzień 4: 200 mg raz na dobę.
5. Tydzień 5: 400 mg raz na dobę.

Po zakończeniu miareczkowania, zalecana dawka wynosi 400 mg raz na dobę^[1].

Ostra białaczka szpikowa (OBS)

W przypadku OBS, schemat dawkowania jest następujący:

1. Dzień 1: 100 mg.
2. Dzień 2: 200 mg.
3. Dzień 3 i kolejne: 400 mg.

Wenetoklaks jest podawany w skojarzeniu z azacytydyną lub decytabiną, a dawkowanie tych leków również jest ustalane przez lekarza^[1].

Profilaktyka zespołu rozpadu guza (TLS)

W przypadku pacjentów z PBL, istnieje ryzyko wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS), który może wystąpić w trakcie miareczkowania dawki. Aby zminimalizować to ryzyko, należy:

• Ocenić ryzyko TLS przed rozpoczęciem leczenia.
• Zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta.
• Monitorować parametry biochemiczne krwi, takie jak potas, kwas moczowy, fosfor, wapń i kreatynina, przed podaniem dawki oraz w ciągu 24 godzin po każdej nowej dawce.

W przypadku wystąpienia objawów TLS, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie^[1].

Modyfikacja dawki

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zespół rozpadu guza, lekarz może zdecydować o:

• Wstrzymaniu podawania leku na 24-48 godzin, a następnie wznowieniu leczenia w zmniejszonej dawce.
• Zmniejszeniu dawki w przypadku wystąpienia toksyczności hematologicznej, takiej jak neutropenia^[1].

Słownik pojęć

• Wenetoklaks – lek stosowany w leczeniu białaczek, działający jako inhibitor białka Bcl-2.
• Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) – nowotwór krwi, który dotyczy limfocytów B.
• Ostra białaczka szpikowa (OBS) – nowotwór krwi, który rozwija się z komórek szpiku kostnego.
• Zespół rozpadu guza (TLS) – stan, który może wystąpić po rozpoczęciu leczenia nowotworów, związany z szybkim rozpadem komórek nowotworowych.

| Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka docelowa |
|———–|——————|—————-|
| PBL | 20 mg (tydzień 1)| 400 mg |
| OBS | 100 mg (dzień 1) | 400 mg |