Jak prawidłowo dawkować lek Vancomycin-MIP?

Vancomycin-MIP to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, uwzględniając różne grupy wiekowe oraz specyficzne przypadki kliniczne.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Szczególne grupy pacjentów
• Kontrolowanie stężenia wankomycyny w surowicy
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Wankomycyna jest stosowana w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak:

• Zakażenia skóry i tkanek miękkich – w tym powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI)
• Zakażenia kości i stawów
• Pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP)
• Szpitalne zapalenie płuc (HAP), w tym respiratorowe zapalenie płuc (VAP)
• Zakaźne zapalenie wsierdzia
• Bakteriemia związana z powyższymi zakażeniami
• Zakażenia spowodowane przez Clostridium difficile (CDI) – podanie doustne

Wankomycyna jest stosowana zarówno dożylnie, jak i doustnie, w zależności od rodzaju zakażenia^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie wankomycyny zależy od wieku pacjenta, masy ciała, rodzaju zakażenia oraz stanu czynności nerek i słuchu. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

Podanie dożylne

Dorośli i młodzież (w wieku 12 i więcej lat)

• Zalecana dawka to 15-20 mg/kg mc. co 8-12 godzin (maksymalna dawka: 2 g na dawkę)
• W ciężkich przypadkach można zastosować dawkę nasycającą 25-30 mg/kg mc.

Dzieci w wieku od pierwszego miesiąca życia i dzieci w wieku poniżej 12 lat

• Zalecana dawka to 10-15 mg/kg mc. co 6 godzin

Noworodki urodzone o czasie oraz wcześniaki

• Dawkowanie zależy od wieku postkoncepcyjnego (PMA) i wynosi 15 mg/kg mc. w odstępach 8-24 godzin

Pacjenci w podeszłym wieku

• Ze względu na ograniczoną czynność nerek, może być konieczne stosowanie mniejszych dawek podtrzymujących

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny i może wymagać dostosowania odstępów między dawkami

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

• Nie ma konieczności dostosowania dawki

Pacjenci otyli

• Dawkowanie należy dostosować indywidualnie wg całkowitej masy ciała

Podanie doustne

Dorośli i młodzież (w wieku 12 i więcej lat)

• Zalecana dawka to 125 mg co 6 godzin przez 10 dni (maksymalna dawka: 2 g na dobę)
• W ciężkich przypadkach dawka może być zwiększona do 500 mg co 6 godzin

Dzieci w wieku poniżej 12 lat

• Zalecana dawka to 10 mg/kg mc. co 6 godzin przez 10 dni (maksymalna dawka: 2 g na dobę)

W przypadku leczenia zakażeń przewodu pokarmowego, lek musi być podawany w postaci roztworu doustnego^[2].

Szczególne grupy pacjentów

Wankomycyna jest stosowana ze szczególną ostrożnością u noworodków, niemowląt, pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Dawkowanie w tych grupach pacjentów może wymagać dostosowania^[1].

Kontrolowanie stężenia wankomycyny w surowicy

Częstość terapeutycznego kontrolowania leku (TDM) należy dostosować indywidualnie do sytuacji klinicznej i reakcji na leczenie. Minimalne terapeutyczne stężenie wankomycyny we krwi powinno wynosić 10-20 mg/l, w zależności od miejsca zakażenia i wrażliwości patogenu^[1].

Słownik pojęć

• Wankomycyna – antybiotyk glikopeptydowy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych.
• cSSTI – powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich.
• CAP – pozaszpitalne zapalenie płuc.
• HAP – szpitalne zapalenie płuc.
• VAP – respiratorowe zapalenie płuc.
• CDI – zakażenia spowodowane przez Clostridium difficile.
• PMA – wiek postkoncepcyjny, czas od pierwszego dnia ostatniego krwawienia miesiączkowego do porodu plus czas od urodzenia.
• TDM – terapeutyczne kontrolowanie leku, monitorowanie stężenia leku we krwi.

Podsumowanie

Vancomycin-MIP jest skutecznym antybiotykiem stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie leku zależy od wielu czynników, takich jak wiek, masa ciała, rodzaj zakażenia oraz stan czynności nerek i słuchu pacjenta. W przypadku szczególnych grup pacjentów, takich jak noworodki, niemowlęta, pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, dawkowanie może wymagać dostosowania. Kontrolowanie stężenia wankomycyny w surowicy jest kluczowe dla skuteczności leczenia i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.

Wskazania do stosowania	Zakażenia skóry, kości, płuc, wsierdzia, bakteriemia, CDI
Dawkowanie dożylne	Dorośli: 15-20 mg/kg mc. co 8-12 godz., Dzieci: 10-15 mg/kg mc. co 6 godz.
Dawkowanie doustne	Dorośli: 125 mg co 6 godz., Dzieci: 10 mg/kg mc. co 6 godz.
Szczególne grupy pacjentów	Noworodki, niemowlęta, pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
Kontrolowanie stężenia	Minimalne terapeutyczne stężenie: 10-20 mg/l

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku