Konsekwencje przedawkowania leku Tussifortin: Dawki, objawy i postępowanie
Spis treści
- Wstęp
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wstęp
Przedawkowanie leku Tussifortin, zawierającego dekstrometorfan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach takich jak Charakterystyka produktu leczniczego oraz Ulotka leku[1][2].
Dawki przedawkowania
Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to maksymalnie 12 pastylek (120 mg) na dobę. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania[1][2].
- Przekroczenie zalecanej dawki: Spożycie więcej niż 12 pastylek (120 mg) w ciągu doby.
- Jednorazowe spożycie dużej dawki: Przyjęcie dużej ilości pastylek jednorazowo, co może prowadzić do natychmiastowych objawów przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie dekstrometorfanu może wywołać różnorodne objawy, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia[1][2].
- Objawy neurologiczne: Dezorientacja, pobudzenie, niepokój, nerwowość, drgawki, omamy, histeria, zaburzenia chodu, senność, ospałość, śpiączka.
- Objawy kardiologiczne: Tachykardia (szybkie bicie serca), nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze.
- Objawy oddechowe: Depresja oddechowa, przyspieszony oddech.
- Objawy żołądkowo-jelitowe: Nudności, wymioty, rozstrój żołądkowo-jelitowy.
- Inne objawy: Gorączka, rozszerzenie źrenic, zaburzenia mowy, oczopląs, uszkodzenie mózgu, ataksja (zaburzenie koordynacji ruchowej), utrata przytomności, zaburzenia rytmu serca, śmierć.
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania dekstrometorfanu, należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki[1][2].
- Wywołanie wymiotów i płukanie żołądka: W przypadku połknięcia dużej dawki, należy jak najszybciej wywołać wymioty i przeprowadzić płukanie żołądka.
- Podanie węgla aktywnego: Pacjentom bez objawów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę w ciągu ostatniej godziny, można podać węgiel aktywny.
- Podanie naloksonu: W przypadku depresji oddechowej, należy podać nalokson i zastosować wspomaganie oddychania.
- Podanie benzodiazepin: W przypadku wystąpienia drgawek, można podać benzodiazepiny dożylnie lub doodbytniczo.
- Monitorowanie pacjenta: Pacjent musi być monitorowany pod kątem objawów przedawkowania i ewentualnych powikłań.
Słownik pojęć
- Dekstrometorfan – Substancja czynna leku Tussifortin, działająca przeciwkaszlowo poprzez hamowanie odruchu kaszlowego.
- Tachykardia – Szybkie bicie serca, które może być objawem przedawkowania dekstrometorfanu.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym dochodzi do spowolnienia lub zatrzymania oddychania, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
- Ataksja – Zaburzenie koordynacji ruchowej, które może wystąpić w wyniku przedawkowania dekstrometorfanu.
- Oczopląs – Mimowolne, szybkie ruchy gałek ocznych, mogące być objawem przedawkowania.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Tussifortin, zawierającego dekstrometorfan, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak dezorientacja, pobudzenie, drgawki, tachykardia, depresja oddechowa, nudności i wymioty. Przekroczenie zalecanej dawki 12 pastylek (120 mg) na dobę jest uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki, takie jak wywołanie wymiotów, podanie węgla aktywnego, naloksonu i benzodiazepin oraz monitorowanie pacjenta.
| Przekroczenie zalecanej dawki | Spożycie więcej niż 12 pastylek (120 mg) w ciągu doby |
| Objawy neurologiczne | Dezorientacja, pobudzenie, drgawki, omamy, histeria, zaburzenia chodu, senność, ospałość, śpiączka |
| Objawy kardiologiczne | Tachykardia, nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze |
| Objawy oddechowe | Depresja oddechowa, przyspieszony oddech |
| Objawy żołądkowo-jelitowe | Nudności, wymioty, rozstrój żołądkowo-jelitowy |
| Inne objawy | Gorączka, rozszerzenie źrenic, zaburzenia mowy, oczopląs, uszkodzenie mózgu, ataksja, utrata przytomności, zaburzenia rytmu serca, śmierć |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, naloksonu, benzodiazepin, monitorowanie pacjenta |



















