Interakcje leku Trimesolphar z innymi lekami i substancjami

Trimesolphar, lek zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy, jakie są interakcje tego leku z innymi lekami, czy wchodzi w interakcje z innymi substancjami oraz jakie są informacje na temat interakcji z alkoholem.

Spis treści

• Interakcje z innymi lekami
• Interakcje z innymi substancjami
• Interakcje z alkoholem
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Interakcje z innymi lekami

Trimesolphar może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Oto niektóre z najważniejszych interakcji:

• Leki moczopędne (np. hydrochlorotiazyd): Stosowanie Trimesolpharu z lekami moczopędnymi może zwiększać ryzyko trombocytopenii (zmniejszenie liczby płytek krwi) z plamicą lub bez niej^[1].
• Pirymetamina: Jednoczesne stosowanie z Trimesolpharem w dawkach większych niż 25 mg na tydzień może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej^[2].
• Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna): Trimesolphar może nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny, co zwiększa ryzyko krwawień^[1].
• Fenytoina: Trimesolphar może wydłużać okres półtrwania fenytoiny, co może prowadzić do jej toksyczności^[1].
• Leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, np. glibenklamid, glipizyd, tolbutamid): Mogą wystąpić nasilenie działania tych leków, co może prowadzić do hipoglikemii^[2].
• Digoksyna: U pacjentów w podeszłym wieku jednoczesne stosowanie Trimesolpharu i digoksyny może prowadzić do zwiększenia stężenia digoksyny w surowicy^[1].
• Cyklosporyna: Jednoczesne stosowanie z Trimesolpharem może prowadzić do przemijającego pogorszenia czynności nerek^[1].
• Azatiopryna: Istnieją sprzeczne doniesienia o interakcjach z Trimesolpharem, które mogą prowadzić do ciężkich zaburzeń hematologicznych^[1].
• Metotreksat: Trimesolphar może zwiększać stężenie wolnej frakcji metotreksatu w osoczu, co może prowadzić do toksyczności^[1].
• Lamiwudyna: Jednoczesne stosowanie z Trimesolpharem może zwiększać ogólny wpływ lamiwudyny na organizm^[1].
• Prokainamid: Trimesolphar może zwiększać stężenie prokainamidu w osoczu, co może prowadzić do jego toksyczności^[1].
• Amantadyna i zydowudyna: Mogą wystąpić interakcje prowadzące do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych^[1].
• Rifampicyna: Jednoczesne stosowanie z Trimesolpharem może skracać okres półtrwania trimetoprimu^[1].
• Leki zwiększające ilość potasu we krwi (np. spironolakton, inhibitory konwertazy angiotensyny, blokery receptora angiotensynowego): Mogą prowadzić do ciężkiej hiperkaliemii^[2].
• Kwas foliowy: Suplementacja kwasu foliowego może zaburzać skuteczność przeciwbakteryjną Trimesolpharu^[1].

Interakcje z innymi substancjami

Trimesolphar może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych:

• Glikol propylenowy: Trimesolphar zawiera glikol propylenowy, który może powodować działania niepożądane u dzieci w wieku poniżej 5 lat, zwłaszcza gdy jest podawany jednocześnie z innymi substratami dehydrogenazy alkoholowej, takimi jak etanol^[1].
• Sód: Trimesolphar zawiera 34,5 mg sodu w 5 ml, co może mieć znaczenie dla pacjentów na diecie niskosodowej^[2].

Interakcje z alkoholem

Trimesolphar zawiera etanol (alkohol), co może wpływać na jego działanie oraz interakcje z innymi lekami i substancjami:

• Każde 5 ml Trimesolpharu zawiera 500 mg etanolu, co jest równoznaczne 12 ml piwa lub 5 ml wina^[2].
• Alkohol w Trimesolpharze może zmieniać działanie innych leków, zwłaszcza tych zawierających glikol propylenowy lub etanol^[2].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, kobiety w ciąży i karmiące piersią powinni unikać stosowania Trimesolpharu bez zalecenia lekarza^[2].
• Alkohol w Trimesolpharze może powodować uczucie senności u młodszych dzieci^[2].

Słownik pojęć

• Sulfametoksazol – antybiotyk z grupy sulfonamidów, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
• Trimetoprim – antybiotyk, który hamuje bakteryjną reduktazę kwasu dihydrofoliowego, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
• Trombocytopenia – stan, w którym liczba płytek krwi jest niższa niż normalnie, co może prowadzić do krwawień i siniaków.
• Megaloblastyczna niedokrwistość – rodzaj niedokrwistości, w której czerwone krwinki są większe niż normalnie i mają nieprawidłowy kształt.
• Hiperkaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest wyższe niż normalnie, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
• Hipoglikemia – stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest niższe niż normalnie, co może prowadzić do objawów takich jak drżenie, pocenie się i zawroty głowy.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku