Jak prawidłowo dawkować lek Trimesan?
Trimesan to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu różnych zakażeń. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie standardowe
- Dawkowanie specjalne
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Trimesan jest stosowany w leczeniu zakażeń dróg moczowych, dróg oddechowych oraz przewodu pokarmowego. Lek działa na różne szczepy bakterii, takie jak Escherichia coli, Proteus mirabilis, Enterobacter sp., oraz gronkowce, w tym Staphylococcus saprophyticus[1]. Wskazania do stosowania obejmują:
- Zakażenia dróg moczowych
- Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii
- Dur brzuszny i biegunka wywołana przez E. coli
Dawkowanie standardowe
Dawkowanie leku Trimesan zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju zakażenia. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Zwykle 100 mg do 200 mg dwa razy na dobę (1-2 tabletki co 12 godzin)[1].
- Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: Około 2 mg do 4 mg na kg masy ciała (½ do 1 tabletki) dwa razy na dobę[2].
- Dzieci w wieku poniżej 6 lat: Nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej[1].
Tabletki można dzielić, a najlepiej stosować lek między posiłkami, gdyż pokarm hamuje wchłanianie trimetoprimu[2].
Dawkowanie specjalne
W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawkowania:
- Dur brzuszny: Początkowo 300 mg (3 tabletki) co 12 godzin przez 2-3 dni, a następnie 200 mg (2 tabletki) co 12 godzin[1].
- Pneumocystozowe zapalenie płuc: 5 mg na kg masy ciała co 8 godzin lub 300 mg co 8 godzin[1].
- Biegunka podróżnych: 200 mg (2 tabletki) co 12 godzin[1].
Przeciwwskazania
Trimesan nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na trimetoprim lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Ciąża[2].
- Niedokrwistość megaloblastyczna wywołana niedoborem kwasu foliowego[1].
- Ciężka niewydolność nerek[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Trimesan należy omówić to z lekarzem. Trimetoprim może hamować wytwarzanie komórek krwi, co może prowadzić do poważnych zaburzeń, takich jak ból gardła, gorączka lub wybroczyny[2]. Należy również zachować ostrożność w przypadku:
- Zaburzeń czynności szpiku kostnego
- Niedokrwistości
- Zaburzeń czynności wątroby lub nerek
- Ryzyka hiperkaliemii
Interakcje z innymi lekami
Trimesan może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, zwłaszcza:
- Antybiotykach, takich jak ryfampicyna
- Lekach przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna
- Digoksynie i prokainamidzie
- Fenytoinie
- Dapsonie
- Spironolaktonie i innych diuretykach oszczędzających potas
Słownik pojęć
- Trimetoprim – Substancja czynna leku Trimesan, inhibitor reduktazy kwasu dihydrofoliowego.
- Escherichia coli – Bakteria, która może powodować zakażenia dróg moczowych i przewodu pokarmowego.
- Pneumocystis carinii – Grzyb wywołujący zapalenie płuc, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym.
- Niedokrwistość megaloblastyczna – Rodzaj anemii spowodowanej niedoborem kwasu foliowego.
- Hiperkaliemia – Zwiększone stężenie potasu we krwi.
| Wskazania do stosowania | Zakażenia dróg moczowych, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego |
| Dawkowanie standardowe | Dorośli: 100-200 mg dwa razy na dobę; Dzieci: 2-4 mg/kg dwa razy na dobę |
| Dawkowanie specjalne | Dur brzuszny: 300 mg co 12 godzin; Pneumocystozowe zapalenie płuc: 5 mg/kg co 8 godzin |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciąża, niedokrwistość megaloblastyczna, ciężka niewydolność nerek |
| Środki ostrożności | Zaburzenia czynności szpiku, niedokrwistość, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, ryzyko hiperkaliemii |
| Interakcje | Rifampicyna, warfaryna, digoksyna, prokainamid, fenytoina, dapson, spironolakton |



















