Wskazania do stosowania leku Tigecycline TZF: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Tigecycline TZF jest antybiotykiem z grupy glicylocyklin, stosowanym w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Jego działanie polega na hamowaniu wzrostu bakterii, co czyni go skutecznym w walce z różnymi rodzajami infekcji. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości można leczyć za pomocą tego leku.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Tigecycline TZF jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku od ośmiu lat:
- Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI, ang. complicated skin and soft tissue infections) – Zakażenia te obejmują głębsze warstwy skóry i tkanki podskórne, ale nie dotyczą zakażeń stopy cukrzycowej[1].
- Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne (cIAI, ang. complicated intra-abdominal infections) – Zakażenia te obejmują narządy wewnętrzne jamy brzusznej, takie jak jelita, wątroba czy trzustka[1].
Lek ten jest stosowany wyłącznie wtedy, gdy inne antybiotyki nie są odpowiednie[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Tigecycline TZF zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju zakażenia:
- Dorośli – Zalecana dawka początkowa to 100 mg, a następnie 50 mg co 12 godzin przez 5 do 14 dni[1].
- Dzieci i młodzież (8-17 lat) – Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała dziecka. Dzieci w wieku od 8 do <12 lat otrzymują 1,2 mg/kg mc. co 12 godzin, a młodzież w wieku od 12 do <18 lat 50 mg co 12 godzin przez 5 do 14 dni[1].
Lek podawany jest dożylnie w czasie od 30 do 60 minut[2].
Przeciwwskazania
Leku Tigecycline TZF nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – Pacjenci uczuleni na tygecyklinę lub inne antybiotyki tetracyklinowe[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Tigecycline TZF należy omówić z lekarzem następujące kwestie:
- Problemy z gojeniem się ran – Pacjenci z powoli gojącymi się ranami powinni być monitorowani pod kątem nadkażeń[1].
- Biegunka – Jeśli biegunka wystąpi w trakcie lub po leczeniu, należy niezwłocznie poinformować lekarza[2].
- Zaburzenia czynności wątroby – W zależności od stanu wątroby, lekarz może zmniejszyć dawkę[2].
- Zaburzenia krzepnięcia krwi – Lek może zaburzać proces krzepnięcia krwi, dlatego pacjenci powinni być monitorowani[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Tigecycline TZF może powodować działania niepożądane:
- Bardzo częste – Nudności, wymioty, biegunka[2].
- Częste – Ropień, zakażenia, zawroty głowy, ból brzucha, niestrawność, jadłowstręt, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, wysypka[2].
- Niezbyt częste – Ostre zapalenie trzustki, żółtaczka, zapalenie wątroby, mała liczba płytek krwi[2].
- Rzadkie – Małe stężenie fibrynogenu we krwi[2].
- O nieznanej częstości – Reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona[2].
Słownik pojęć
- Antybiotyk – Lek stosowany do zwalczania infekcji bakteryjnych.
- Glicylocykliny – Grupa antybiotyków, do której należy tygecyklina.
- Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI) – Zakażenia obejmujące głębsze warstwy skóry i tkanki podskórne.
- Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne (cIAI) – Zakażenia obejmujące narządy wewnętrzne jamy brzusznej.
- Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego – Ciężkie zapalenie jelit, które może wystąpić w trakcie lub po zakończeniu leczenia antybiotykami.
- Zespół Stevensa-Johnsona – Ciężka reakcja skórna, która może prowadzić do tworzenia się pęcherzy i łuszczenia się skóry.
| Wskazania | Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne |
| Dawkowanie | Dorośli: 100 mg początkowo, następnie 50 mg co 12 godzin; Dzieci: zależnie od wieku i masy ciała |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na tygecyklinę lub inne antybiotyki tetracyklinowe |
| Środki ostrożności | Monitorowanie nadkażeń, zaburzeń krzepnięcia krwi, problemów z wątrobą |
| Działania niepożądane | Nudności, wymioty, biegunka, ropień, zakażenia, zawroty głowy, ból brzucha, niestrawność, jadłowstręt, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, wysypka, ostre zapalenie trzustki, żółtaczka, zapalenie wątroby, mała liczba płytek krwi, małe stężenie fibrynogenu we krwi, reakcje anafilaktyczne, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona |



















