Telexer to lek przeciwzakrzepowy zawierający dabigatran eteksylan jako substancję czynną. W tym artykule przedstawimy szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych zawartych w leku Telexer, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co znajduje się w ich leku i jakie mogą być potencjalne skutki uboczne.

Spis treści

• Skład jakościowy i ilościowy
• Substancje pomocnicze
• Opis szczegółowy składników
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Skład jakościowy i ilościowy

Każda kapsułka twarda leku Telexer zawiera 150 mg dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu)^[1]. Dabigatran eteksylan jest substancją czynną odpowiedzialną za działanie przeciwzakrzepowe leku.

Substancje pomocnicze

Oprócz substancji czynnej, lek Telexer zawiera również szereg substancji pomocniczych, które pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku czy ułatwienie jego podania. Oto lista substancji pomocniczych zawartych w leku Telexer^[2]:

• Kwas winowy
• Hypromeloza
• Dimetykon 350
• Talk
• Hydroksypropyloceluloza
• Karagen (E 407)
• Chlorek potasu
• Tytanu dwutlenek (E 171)
• Indygotyna, lak (E 132)
• Szelak (E 904)
• Żelaza tlenek czarny (E 172)
• Glikol propylenowy (E 1520)
• Amonowy wodorotlenek stężony (E 527)
• Potasu wodorotlenek (E 525)

Opis szczegółowy składników

W tej sekcji omówimy szczegółowo każdy ze składników pomocniczych zawartych w leku Telexer, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć ich rolę i potencjalne skutki uboczne.

• Kwas winowy – Jest to naturalny kwas organiczny, który pomaga w stabilizacji leku.
• Hypromeloza – Substancja używana jako środek wiążący i powlekający, poprawiająca konsystencję leku.
• Dimetykon 350 – Silikonowy środek przeciwpieniący, który zapobiega tworzeniu się piany podczas produkcji leku.
• Talk – Naturalny minerał używany jako środek przeciwzbrylający.
• Hydroksypropyloceluloza – Substancja używana jako środek wiążący i powlekający.
• Karagen (E 407) – Naturalny polisacharyd używany jako środek żelujący i stabilizujący.
• Chlorek potasu – Związek chemiczny używany jako stabilizator.
• Tytanu dwutlenek (E 171) – Barwnik używany do nadania kapsułkom białego koloru.
• Indygotyna, lak (E 132) – Barwnik używany do nadania kapsułkom niebieskiego koloru.
• Szelak (E 904) – Naturalna żywica używana jako środek powlekający.
• Żelaza tlenek czarny (E 172) – Barwnik używany do nadruków na kapsułkach.
• Glikol propylenowy (E 1520) – Substancja używana jako rozpuszczalnik i środek nawilżający.
• Amonowy wodorotlenek stężony (E 527) – Substancja używana do regulacji pH.
• Potasu wodorotlenek (E 525) – Substancja używana do regulacji pH.

Słownik pojęć

• Dabigatran eteksylan – Substancja czynna leku Telexer, działająca przeciwzakrzepowo.
• Substancje pomocnicze – Składniki leku, które nie mają działania leczniczego, ale pełnią różne funkcje pomocnicze.
• Kwas winowy – Naturalny kwas organiczny używany do stabilizacji leku.
• Hypromeloza – Substancja używana jako środek wiążący i powlekający.
• Dimetykon 350 – Silikonowy środek przeciwpieniący.
• Talk – Naturalny minerał używany jako środek przeciwzbrylający.
• Hydroksypropyloceluloza – Substancja używana jako środek wiążący i powlekający.
• Karagen (E 407) – Naturalny polisacharyd używany jako środek żelujący i stabilizujący.
• Chlorek potasu – Związek chemiczny używany jako stabilizator.
• Tytanu dwutlenek (E 171) – Barwnik używany do nadania kapsułkom białego koloru.
• Indygotyna, lak (E 132) – Barwnik używany do nadania kapsułkom niebieskiego koloru.
• Szelak (E 904) – Naturalna żywica używana jako środek powlekający.
• Żelaza tlenek czarny (E 172) – Barwnik używany do nadruków na kapsułkach.
• Glikol propylenowy (E 1520) – Substancja używana jako rozpuszczalnik i środek nawilżający.
• Amonowy wodorotlenek stężony (E 527) – Substancja używana do regulacji pH.
• Potasu wodorotlenek (E 525) – Substancja używana do regulacji pH.

Podsumowanie

Telexer to lek przeciwzakrzepowy zawierający dabigatran eteksylan jako substancję czynną. Lek zawiera również szereg substancji pomocniczych, które pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa jego smaku, ułatwienie jego podania oraz nadanie odpowiedniego koloru i konsystencji kapsułkom. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i innych skutków ubocznych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku