Telam to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i amlodypinę. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Dawkowanie leku Telam
• Jak przyjmować lek Telam?
• Przeciwwskazania i środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Dawkowanie leku Telam

Zalecana dawka leku Telam to jedna tabletka na dobę. Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie o tej samej porze, co pomaga utrzymać stałe stężenie substancji czynnych w organizmie^[1]. Maksymalna zalecana dawka to jedna tabletka zawierająca 80 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny na dobę^[1].

Jak przyjmować lek Telam?

Tabletki Telam można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku. Należy je połykać, popijając niewielką ilością wody lub innego napoju bezalkoholowego^[2]. Ważne jest, aby nie pić soku grejpfrutowego ani nie jeść grejpfrutów podczas przyjmowania leku, ponieważ mogą one zwiększać stężenie amlodypiny we krwi i nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze^[2].

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Nie należy przyjmować leku Telam, jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan, amlodypinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2]. Inne przeciwwskazania obejmują:

• ciężkie choroby wątroby lub niedrożność przewodów żółciowych
• zwężenie zastawki aortalnej serca
• wstrząs kardiogenny
• niewydolność serca po zawale serca
• cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek leczone aliskirenem^[2]

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Telam może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to zawroty głowy i obrzęk okolicy kostek^[2]. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak posocznica czy obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej^[2].

Słownik pojęć

• Telmisartan – substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Amlodypina – substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
• Angiotensyna II – substancja wytwarzana w organizmie, która powoduje obkurczanie się naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia tętniczego.
• Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który hamuje działanie angiotensyny II, obniżając ciśnienie tętnicze.
• Antagonista wapnia – lek, który zapobiega przenikaniu wapnia do ścian naczyń krwionośnych, co zapobiega ich zwężaniu i obniża ciśnienie tętnicze.
• Posocznica – ciężka infekcja całego organizmu, często nazywana zatruciem krwi, która może prowadzić do zgonu.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk skóry i błon śluzowych, który może być niebezpieczny dla życia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku