Jak prawidłowo dawkować lek Targocid?
Targocid to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym jak i kiedy go stosować, aby zapewnić skuteczność terapii i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Targocid jest wskazany do leczenia różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym noworodków. Lek ten jest stosowany w leczeniu:
- Zakażeń skóry i tkanki podskórnej – czasami nazywanych zakażeniami tkanki miękkiej[2].
- Zakażeń stawów i kości[2].
- Zakażeń płuc[2].
- Zakażeń dróg moczowych[2].
- Zapalenia wsierdzia – zakażenia serca[2].
- Zapalenia otrzewnej – zakażenia brzucha[2].
- Bakteriemii – zakażenia krwi, jeśli wywołane są przez którykolwiek z wyżej wymienionych stanów[2].
- Zakażeń wywołanych przez Clostridium difficile – bakterie w jelitach[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Targocidu zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz czynności nerek. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:
Dorośli i dzieci (w wieku 12 lat i starsze) bez zaburzeń czynności nerek
- Zakażenia skóry i tkanki miękkiej, płuc i układu moczowego:
- Dawka początkowa: 6 mg na każdy kilogram masy ciała podawane co 12 godzin we wstrzyknięciu do żyły lub mięśnia[1].
- Dawka podtrzymująca: 6 mg na każdy kilogram masy ciała podawane raz na dobę we wstrzyknięciu do żyły lub mięśnia[1].
- Zakażenia kości i stawów oraz zakażenia serca:
- Zakażenie spowodowane przez bakterie Clostridium difficile:
- Zalecana dawka: 100 do 200 mg doustnie, dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni[1].
Dorośli i osoby w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek
Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, dawkę zwykle należy zmniejszyć po czwartym dniu leczenia:
- Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek:
- Dawka podtrzymująca będzie podawana co dwa dni lub połowa dawki podtrzymującej będzie podawana raz na dobę[1].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub pacjenci poddawani hemodializie:
- Dawka podtrzymująca będzie podawana co trzy dni lub jedna trzecia dawki podtrzymującej będzie podawana raz na dobę[1].
Zapalenie otrzewnej u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej
- Dawka początkowa: 6 mg na każdy kilogram masy ciała, w pojedynczym wstrzyknięciu do żyły[1].
- Tydzień pierwszy: 20 mg/l w każdym worku do dializy[1].
- Tydzień drugi: 20 mg/l w co drugim worku do dializy[1].
- Tydzień trzeci: 20 mg/l w worku do dializy pozostawianym na noc[1].
Niemowlęta (w wieku od urodzenia do 2 miesięcy)
- Dawka początkowa: 16 mg na każdy kilogram masy ciała w infuzji do żyły w kroplówce[1].
- Dawka podtrzymująca: 8 mg na każdy kilogram masy ciała podawane raz na dobę w infuzji do żyły w kroplówce[1].
Dzieci (w wieku od 2 miesięcy do 12 lat)
- Dawka początkowa: 10 mg na każdy kilogram masy ciała, podawane co 12 godzin, we wstrzyknięciu do żyły[1].
- Dawka podtrzymująca: 6 do 10 mg na każdy kilogram masy ciała, podawane raz na dobę we wstrzyknięciu do żyły[1].
Przeciwwskazania
Targocid nie powinien być stosowany, jeśli pacjent ma uczulenie na teikoplaninę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku[2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Targocid należy omówić z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:
- Pacjent jest uczulony na antybiotyk zwany wankomycyną[2].
- Pacjent ma zmniejszoną liczbę płytek krwi (małopłytkowość)[2].
- Pacjent ma zaburzenia czynności nerek[2].
- Pacjent przyjmuje inne leki, które mogą powodować zaburzenia słuchu i (lub) zaburzenia czynności nerek[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Targocid może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane obejmują:
- Nagła zagrażająca życiu reakcja alergiczna[2].
- Zaczerwienienie górnej części ciała[2].
- Pęcherze na skórze, ustach, oczach lub narządach płciowych[2].
- Czerwona, łuskowata, rozległa wysypka z guzkami pod skórą[2].
- Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi[2].
Słownik pojęć
- Bakteriemia – obecność bakterii we krwi.
- Clostridium difficile – bakteria wywołująca zakażenia jelitowe, często związane z biegunką.
- Małopłytkowość – zmniejszona liczba płytek krwi.
- Zapalenie wsierdzia – zakażenie wewnętrznej wyściółki serca.
- Zapalenie otrzewnej – zakażenie błony wyściełającej jamę brzuszną.
Podsumowanie dawkowania leku Targocid
| Dorośli i dzieci (12 lat i starsze) | 6-12 mg/kg mc. co 12 godzin, następnie raz na dobę |
| Zakażenia Clostridium difficile | 100-200 mg doustnie, dwa razy na dobę przez 7-14 dni |
| Dorośli z zaburzeniami czynności nerek | Dawka podtrzymująca co 2-3 dni lub zmniejszona dawka codziennie |
| Zapalenie otrzewnej | 6 mg/kg mc. dożylnie, następnie 20 mg/l w workach do dializy |
| Niemowlęta (0-2 miesiące) | 16 mg/kg mc. dożylnie, następnie 8 mg/kg mc. raz na dobę |
| Dzieci (2 miesiące – 12 lat) | 10 mg/kg mc. co 12 godzin, następnie 6-10 mg/kg mc. raz na dobę |



















