Jak prawidłowo dawkować lek Tadomon?

Lek Tadomon jest stosowany w leczeniu silnego, przewlekłego bólu u dorosłych, który może być skutecznie opanowany jedynie za pomocą opioidowych leków przeciwbólowych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Tadomon, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie leku Tadomon
• Rozpoczęcie leczenia
• Dobieranie dawki i jej utrzymywanie
• Przerwanie leczenia
• Specjalne grupy pacjentów
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Tadomon

Lek Tadomon należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie powinno być zindywidualizowane dla każdego pacjenta w zależności od nasilenia bólu, dotychczasowego doświadczenia w leczeniu oraz możliwości monitorowania pacjenta^[1]. Zazwyczaj stosowana dawka to jedna tabletka co 12 godzin (tj. 2 tabletki na dobę)^[2]. Nie zaleca się stosowania całkowitej dawki dobowej większej niż 500 mg tapentadolu^[1].

Rozpoczęcie leczenia

Rozpoczęcie leczenia u pacjentów, którzy obecnie nie przyjmują opioidowych leków przeciwbólowych, powinno odbywać się od pojedynczych dawek 50 mg tapentadolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, podawanych dwa razy na dobę^[1]. W przypadku pacjentów aktualnie przyjmujących opioidowe leki przeciwbólowe, podczas zmiany na Tadomon należy wziąć pod uwagę rodzaj poprzedniego leku, sposób podawania i średnią dawkę dobową^[1].

Dobieranie dawki i jej utrzymywanie

Po rozpoczęciu terapii, dawkowanie powinno być dostosowywane indywidualnie do poziomu, który zapewnia właściwy efekt przeciwbólowy i minimalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych przy ścisłej kontroli ze strony lekarza^[1]. Doświadczenie z badań klinicznych wykazało, że schemat dawkowania przy zwiększaniu po 50 mg tapentadolu co 3 dni był właściwy do osiągnięcia adekwatnego łagodzenia bólu u większości pacjentów^[1].

Przerwanie leczenia

Po nagłym przerwaniu stosowania tapentadolu mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak niepokój ruchowy, łzawienie oczu, katar, ziewanie, pocenie się, dreszcze, ból mięśni i rozszerzenie źrenic^[2]. Jeśli pacjent nie wymaga już leczenia tapentadolem, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawiennych^[1].

Specjalne grupy pacjentów

• Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana zmiana dawkowania. Nie zaleca się stosowania leku Tadomon u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana zmiana dawkowania. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność i rozpocząć leczenie od najmniejszej dostępnej dawki, tj. 50 mg tapentadolu^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Ogólnie rzecz biorąc, dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagane, jednak należy zachować ostrożność ze względu na częstsze występowanie zmniejszonej czynności nerek i wątroby^[1].
• Dzieci i młodzież: Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku Tadomon u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dlatego nie zaleca się stosowania leku Tadomon w tej grupie pacjentów^[1].

Słownik pojęć

• Tapentadol – Substancja czynna leku Tadomon, silnie działająca substancja przeciwbólowa należąca do klasy opioidów.
• Opioidy – Grupa leków przeciwbólowych, które działają na receptory opioidowe w mózgu, zmniejszając odczuwanie bólu.
• Depresja oddechowa – Stan, w którym oddech staje się niebezpiecznie zwolniony lub płytki, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
• Objawy odstawienne – Objawy, które mogą wystąpić po nagłym przerwaniu stosowania leku, takie jak niepokój ruchowy, łzawienie oczu, katar, ziewanie, pocenie się, dreszcze, ból mięśni i rozszerzenie źrenic.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku