Jak prawidłowo dawkować lek Taclar?
Lek Taclar, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Taclar jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę. Do zakażeń tych zaliczamy:
- Zakażenia górnych dróg oddechowych – takie jak zapalenie gardła wywołane przez paciorkowce oraz zapalenie zatok[1].
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych – takie jak zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc[1].
- Ostre zapalenie ucha środkowego[1].
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich – takie jak liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej oraz ropnie[1].
- Zakażenia zębów i jamy ustnej – takie jak ropień okołowierzchołkowy oraz zapalenie ozębnej[1].
- Zakażenia wywołane przez mykobakterie – zarówno rozsiane, jak i zlokalizowane[1].
- Zapobieganie zakażeniom wywoływanym przez Mycobacterium avium u pacjentów zakażonych HIV[1].
- Leczenie zakażeń Helicobacter pylori u pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Taclar zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:
Dorośli
- Zakażenia dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, ostre zapalenie ucha środkowego: Zazwyczaj zalecana dawka to jedna tabletka 250 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin). W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin). Leczenie trwa zwykle 5 do 14 dni, z wyjątkiem zapalenia płuc i zapalenia zatok, kiedy to leczenie powinno trwać 6 do 14 dni[1].
- Zakażenia zębów i jamy ustnej: Jedna tabletka 250 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin). Leczenie trwa zwykle 5 dni[1].
- Zakażenia wywołane przez mykobakterie: Zalecana dawka to 500 mg dwa razy na dobę. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak zaleci to lekarz[1].
- Zapobieganie zakażeniom wywoływanym przez Mycobacterium avium: Zalecana dawka to 500 mg dwa razy na dobę[1].
- Zakażenia Helicobacter pylori: Zalecane są różne schematy leczenia, w tym kombinacje z innymi lekami, takimi jak amoksycylina i omeprazol[1].
Dzieci
- Dzieci w wieku powyżej 12 lat: Dawkowanie jak u dorosłych[1].
- Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Zaleca się stosowanie klarytromycyny w postaci zawiesiny doustnej[1].
Pacjenci z niewydolnością nerek
- U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) dawkę klarytromycyny należy zmniejszyć o połowę, tzn. podawać 250 mg raz na dobę lub w ciężkich zakażeniach 250 mg dwa razy na dobę. Nie należy podawać leku dłużej niż przez 14 dni[1].
Przeciwwskazania
Leku Taclar nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na klarytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe[2].
- Jednoczesne stosowanie z lekami takimi jak astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna, tikagrelor, ranolazyna, alkaloidy sporyszu, midazolam, kolchicyna, lowastatyna, symwastatyna[2].
- Małe stężenie potasu we krwi[2].
- Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG oraz zaburzenia rytmu serca[2].
- Ciężka niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek[2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Taclar należy omówić z lekarzem następujące kwestie:
- Pacjentka jest w ciąży lub podejrzewa, że jest w ciąży[2].
- Pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby[2].
- Pacjent ma chorobę wieńcową, ciężką niewydolność serca, zmniejszone stężenie magnezu we krwi, spowolnienie czynności serca[2].
- Pacjent stosuje inne leki, które mogą wchodzić w interakcje z klarytromycyną[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Taclar może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:
- Bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia smaku[2].
- Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby[2].
- Wysypka, nadmierne pocenie się[2].
Słownik pojęć
- Klarytromycyna – antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Mykobakterie – rodzaj bakterii, do których należą m.in. prątki gruźlicy i prątki wywołujące zakażenia u osób z osłabioną odpornością.
- Oporność krzyżowa – zjawisko, w którym bakterie oporne na jeden antybiotyk są również oporne na inne antybiotyki z tej samej grupy.
- Zapalenie tkanki łącznej – infekcja bakteryjna skóry i tkanek podskórnych.
- Zapalenie mieszków włosowych – infekcja bakteryjna mieszków włosowych.
Podsumowanie
Lek Taclar jest skutecznym antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, aby omówić ewentualne przeciwwskazania i środki ostrożności. Ważne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
| Wskazania do stosowania | Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia zębów i jamy ustnej, zakażenia wywołane przez mykobakterie, zapobieganie zakażeniom wywoływanym przez Mycobacterium avium, leczenie zakażeń Helicobacter pylori |
| Dawkowanie | Dorośli: 250 mg dwa razy na dobę, w ciężkich zakażeniach 500 mg dwa razy na dobę; Dzieci powyżej 12 lat: dawkowanie jak u dorosłych; Dzieci poniżej 12 lat: zawiesina doustna; Pacjenci z niewydolnością nerek: zmniejszenie dawki o połowę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na klarytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe, jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami, małe stężenie potasu we krwi, wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, ciężka niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek |
| Środki ostrożności | Ciąża, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność serca, zmniejszone stężenie magnezu we krwi, spowolnienie czynności serca, stosowanie innych leków |
| Działania niepożądane | Bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, zaburzenia smaku, nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby, wysypka, nadmierne pocenie się |



















