Jak prawidłowo dawkować lek Symetlip?

Symetlip to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który zawiera dwie substancje czynne: sytagliptynę i metforminę. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skutecznego kontrolowania poziomu cukru we krwi. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Symetlip, aby osiągnąć najlepsze rezultaty terapeutyczne.

Spis treści

• Dawkowanie leku Symetlip
• Szczególne populacje
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Symetlip

Dawkowanie leku Symetlip zależy od aktualnego schematu leczenia pacjenta oraz jego skuteczności i tolerancji. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg sytagliptyny^[1]. Oto szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

• Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią, stosujący maksymalne tolerowane dawki metforminy w monoterapii: Zwykle stosowana dawka początkowa powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz przyjmowanej już dawki metforminy^[1].
• Pacjenci już przyjmujący jednocześnie sytagliptynę i metforminę: Produkt leczniczy Symetlip powinien być włączany do leczenia w dawce odpowiadającej przyjmowanym już dawkom sytagliptyny i metforminy^[1].
• Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia maksymalną tolerowaną dawką metforminy i pochodną sulfonylomocznika: Dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio^[1].
• Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia maksymalną tolerowaną dawką metforminy i agonisty receptora PPARᵞ: Dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio^[1].
• Pacjenci z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia insuliną i maksymalną tolerowaną dawką metforminy: Dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz dawki metforminy podobnej do dawki przyjmowanej poprzednio^[1].

Szczególne populacje

Dawkowanie leku Symetlip może wymagać dostosowania w zależności od stanu zdrowia pacjenta:

• Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 60 ml/min). Wartość GFR należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co najmniej raz na rok^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: Nie wolno stosować leku Symetlip u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Symetlip u pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza w kontekście monitorowania czynności nerek^[1].
• Dzieci i młodzież: Leku Symetlip nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat ze względu na niewystarczającą skuteczność^[1].

Sposób podawania

Symetlip należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego związane z przyjmowaniem metforminy^[1]. Ważne jest, aby kontynuować zalecaną dietę o odpowiednim rozkładzie spożycia węglowodanów w ciągu dnia^[1].

Przeciwwskazania

Symetlip jest przeciwwskazany u pacjentów z:

• Nadwrażliwością na substancje czynne: lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1^[1].
• Ostrą kwasicą metaboliczną: taką jak kwasica mleczanowa, cukrzycowa kwasica ketonowa^[1].
• Cukrzycowym stanem przedśpiączkowym: ^[1].
• Ciężką niewydolnością nerek: (GFR < 30 ml/min)^[1].
• Ostrymi stanami mogącymi zmieniać czynność nerek: jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs^[1].
• Ostrą lub przewlekłą chorobą, która może spowodować niedotlenienie tkanek: taką jak niewydolność serca lub układu oddechowego, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wstrząs^[1].
• Zaburzeniami czynności wątroby: ^[1].
• Ostrym zatruciem alkoholowym: alkoholizmem^[1].
• Karmiących piersią: ^[1].

Słownik pojęć

• Sytagliptyna – Substancja czynna należąca do grupy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Metformina – Substancja czynna należąca do grupy biguanidów, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik czynności nerek.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku nagromadzenia kwasu mlekowego we krwi.
• PPARᵞ – Receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów typu gamma, biorący udział w regulacji metabolizmu glukozy i lipidów.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku