Jak prawidłowo dawkować lek Subinit?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku Subinit
• Dostosowanie dawki
• Szczególne populacje
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Subinit to lek przeciwnowotworowy zawierający sunitynib, który jest inhibitorem kinazy białkowej. Lek ten jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, w tym nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET)^[1].

Dawkowanie leku Subinit

Lek Subinit powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza, który dostosuje dawkę do indywidualnych potrzeb pacjenta w zależności od rodzaju nowotworu.

Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST)

Zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie przez 4 kolejne tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), co stanowi pełny cykl 6 tygodni^[1].

Rak nerkowokomórkowy z przerzutami (MRCC)

Zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie przez 4 kolejne tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), co stanowi pełny cykl 6 tygodni^[1].

Nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET)

Zalecana dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w sposób ciągły^[1].

Dostosowanie dawki

W przypadku konieczności dostosowania dawki, zmiany powinny być dokonywane stopniowo, za każdym razem o 12,5 mg, w zależności od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji leczenia^[1].

Inhibitory i induktory CYP3A4

Należy unikać jednoczesnego podawania sunitynibu z silnymi induktorami CYP3A4, takimi jak ryfampicyna. Jeżeli nie jest to możliwe, może być konieczne zwiększanie dawki sunitynibu^[1]. Podobnie, należy unikać jednoczesnego podawania sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol. Jeżeli nie jest to możliwe, może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawek sunitynibu^[1].

Szczególne populacje

Bezpieczeństwo i skuteczność sunitynibu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat nie zostały określone^[1]. U pacjentów w podeszłym wieku nie obserwowano istotnych różnic pod względem bezpieczeństwa lub skuteczności leczenia^[1].

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest zalecane modyfikowanie początkowego dawkowania. Sunitynib nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności modyfikowania dawki początkowej podczas podawania sunitynibu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Późniejsze modyfikacje dawkowania powinny zależeć od bezpieczeństwa i tolerancji leczenia^[1].

Sposób podawania

Subinit jest podawany doustnie i może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. W przypadku pominięcia jednej z dawek nie należy stosować dodatkowej dawki. Pacjent powinien przyjąć zwykłą przepisaną dawkę następnego dnia^[1].

Przeciwwskazania

Subinit jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1^[1].

Słownik pojęć

• Sunitynib – substancja czynna leku Subinit, inhibitor kinazy białkowej.
• Kinaza białkowa – enzym, który przenosi grupy fosforanowe na białka, regulując ich funkcje.
• GIST – nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego.
• MRCC – rak nerkowokomórkowy z przerzutami.
• pNET – nowotwory neuroendokrynne trzustki.
• CYP3A4 – enzym wątrobowy odpowiedzialny za metabolizm wielu leków.

Podsumowanie

Subinit jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu GIST, MRCC i pNET. Zalecane dawkowanie różni się w zależności od rodzaju nowotworu i wynosi 50 mg raz na dobę dla GIST i MRCC oraz 37,5 mg raz na dobę dla pNET. Dawkowanie może być dostosowywane w zależności od tolerancji i bezpieczeństwa leczenia. Lek jest podawany doustnie i może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Subinit jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sunitynib lub inne składniki leku.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku