Konsekwencje przedawkowania leku Solifenacin PMCS
Przedawkowanie leku Solifenacin PMCS może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Zalecana dawka leku Solifenacin PMCS wynosi 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby może być zwiększona do 10 mg raz na dobę[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie znacznie większą ilość leku niż zalecana. Największą dawką solifenacyny bursztynianu przypadkowo podaną temu samemu pacjentowi było 280 mg w ciągu 5 godzin[1].
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może prowadzić do ciężkich działań cholinolitycznych. Objawy przedawkowania mogą obejmować:
- Ból głowy – intensywny ból w okolicy głowy, który może być trudny do zniesienia[2].
- Suchość w jamie ustnej – uczucie suchości, które może utrudniać mówienie i jedzenie[2].
- Zawroty głowy – uczucie niestabilności i trudności w utrzymaniu równowagi[2].
- Senność – nadmierna potrzeba snu i trudności w utrzymaniu czujności[2].
- Zaburzenia widzenia – niewyraźne widzenie lub widzenie nieistniejących rzeczy (omamy)[2].
- Nadmierne pobudzenie – stan nadmiernej aktywności i niepokoju[1].
- Napady drgawek – niekontrolowane skurcze mięśni[1].
- Trudności w oddychaniu – problemy z oddychaniem, które mogą wymagać interwencji medycznej[1].
- Przyspieszone bicie serca – tachykardia, czyli szybkie tętno[2].
- Zatrzymanie moczu – niemożność oddania moczu pomimo pełnego pęcherza[2].
- Rozszerzone źrenice – powiększenie źrenic, co może wpływać na widzenie[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania solifenacyny bursztynianu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Leczenie obejmuje:
- Węgiel aktywowany – stosowany w celu zmniejszenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego[1].
- Płukanie żołądka – skuteczne, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny od przedawkowania[1].
- Fizostygmina lub karbachol – stosowane w przypadku ciężkich, ośrodkowych objawów cholinolitycznych[1].
- Benzodiazepiny – stosowane w przypadku drgawek lub nadmiernego pobudzenia[1].
- Sztuczna wentylacja – stosowana w przypadku niewydolności oddechowej[1].
- Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – stosowane w przypadku tachykardii[1].
- Cewnikowanie pęcherza – stosowane w przypadku zatrzymania moczu[1].
- Pilokarpina w kroplach – stosowana w przypadku rozszerzenia źrenic[1].
Słownik pojęć
- Cholinolityczne działania niepożądane – działania niepożądane wynikające z blokowania receptorów cholinergicznych, które mogą obejmować suchość w jamie ustnej, zaparcia, zaburzenia widzenia i inne.
- Tachykardia – przyspieszone bicie serca, które może być objawem przedawkowania leku.
- Fizostygmina – lek stosowany w przypadku ciężkich objawów cholinolitycznych, takich jak omamy lub nadmierne pobudzenie.
- Benzodiazepiny – grupa leków stosowanych w przypadku drgawek lub nadmiernego pobudzenia.
- Pilokarpina – lek stosowany w kroplach do oczu w przypadku rozszerzenia źrenic.
Podsumowanie
| Objawy przedawkowania | Ból głowy, suchość w jamie ustnej, zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, nadmierne pobudzenie, napady drgawek, trudności w oddychaniu, przyspieszone bicie serca, zatrzymanie moczu, rozszerzone źrenice |
| Dawki uznawane za przedawkowanie | 280 mg w ciągu 5 godzin |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Węgiel aktywowany, płukanie żołądka, fizostygmina, benzodiazepiny, sztuczna wentylacja, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, cewnikowanie pęcherza, pilokarpina w kroplach |



















