Wskazania do stosowania leku Siofor 1000

Siofor 1000 to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą, u których sama dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają do uzyskania odpowiedniego stężenia glukozy we krwi. Lek ten zawiera metforminę, która należy do grupy biguanidów i pomaga obniżyć stężenie glukozy we krwi do wartości jak najbardziej zbliżonych do prawidłowych^[1][2].

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Siofor 1000 jest stosowany w leczeniu pacjentów z cukrzycą typu 2, zwanej również cukrzycą insulinoniezależną. Lek ten jest szczególnie zalecany dla pacjentów z nadwagą, u których sama dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają do uzyskania odpowiedniego stężenia glukozy we krwi^[1][2].

• Dorośli: Siofor 1000 może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub z insuliną^[1].
• Dzieci w wieku powyżej 10 lat i młodzież: Siofor 1000 może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z insuliną^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Siofor 1000 zależy od wieku pacjenta, czynności nerek oraz innych indywidualnych czynników zdrowotnych. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza^[1][2].

• Dorośli: Zazwyczaj dawka początkowa to 500 mg lub 850 mg chlorowodorku metforminy podawana 2 lub 3 razy na dobę w czasie lub po posiłkach. Maksymalna zalecana dawka wynosi 3000 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych^[1].
• Dzieci i młodzież: Zazwyczaj dawka początkowa to 500 mg lub 850 mg chlorowodorku metforminy raz na dobę w czasie lub po posiłku. Maksymalna zalecana dawka wynosi 2000 mg na dobę, podawana w 2 do 3 podzielonych dawkach^[1].

Przeciwwskazania

Siofor 1000 nie powinien być stosowany w pewnych sytuacjach zdrowotnych, które mogą zwiększać ryzyko powikłań^[1][2].

• Nadwrażliwość na metforminę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Znacznie zmniejszona czynność nerek (GFR < 30 ml/min).
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Niewyrównana cukrzyca, np. ciężka hiperglikemia, kwasica mleczanowa lub kwasica ketonowa.
• Odwodnienie, ciężkie zakażenie, niewydolność serca, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, wstrząs, trudności z oddychaniem.
• Nadużywanie alkoholu.

Możliwe działania niepożądane

Podczas leczenia lekiem Siofor 1000 mogą wystąpić różne działania niepożądane. Częstość ich występowania zdefiniowano następująco^[1][2]:

• Bardzo często (≥1/10): Zaburzenia przewodu pokarmowego takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu.
• Często (≥1/100 do < 1/10): Zaburzenia smaku, obniżone stężenie witaminy B12 we krwi.
• Bardzo rzadko (<1/10 000): Kwasica mleczanowa, reakcje skórne takie jak rumień, swędzenie, pokrzywka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby lub zapalenie wątroby.

Słownik pojęć

• Biguanidy – Grupa leków stosowanych w leczeniu cukrzycy, do której należy metformina.
• Hiperglikemia – Stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest zbyt wysokie.
• Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić podczas leczenia metforminą.
• Kwasica ketonowa – Stan, w którym substancje nazywane ciałami ketonowymi kumulują się we krwi, co może prowadzić do cukrzycowego stanu przedśpiączkowego.
• GFR – Wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia czynność nerek.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku