Segan to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz objawowego parkinsonizmu. Jego substancją czynną jest selegilina, która hamuje czynność monoaminooksydazy typu B (MAO-B), enzymu biorącego udział w metabolizmie dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym[1]. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Segan oraz schorzenia, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Segan
- Choroba Parkinsona
- Objawowy parkinsonizm
- Dawkowanie i sposób podawania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania leku Segan
Lek Segan jest stosowany w leczeniu dwóch głównych schorzeń:
- Choroba Parkinsona – Segan jest stosowany zarówno w monoterapii we wczesnej fazie choroby, aby opóźnić konieczność stosowania lewodopy, jak i w połączeniu z lewodopą (z lub bez inhibitora dekarboksylazy)[1].
- Objawowy parkinsonizm – Segan jest również stosowany w leczeniu objawowego parkinsonizmu, w połączeniu z lewodopą[2].
Choroba Parkinsona
Choroba Parkinsona to przewlekła, postępująca choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do stopniowego zaniku komórek nerwowych produkujących dopaminę. Dopamina jest neuroprzekaźnikiem odpowiedzialnym za kontrolę ruchów ciała. Objawy choroby Parkinsona obejmują drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe oraz zaburzenia równowagi[1].
Segan, dzięki hamowaniu czynności MAO-B, zwiększa stężenie dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym, co pomaga w łagodzeniu objawów choroby Parkinsona. Stosowanie leku Segan we wczesnej fazie choroby może opóźnić konieczność rozpoczęcia terapii lewodopą[1].
Objawowy parkinsonizm
Objawowy parkinsonizm to zespół objawów podobnych do choroby Parkinsona, ale spowodowany innymi czynnikami, takimi jak leki, toksyny, infekcje czy urazy mózgu. Objawy obejmują drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe oraz zaburzenia równowagi[2].
Segan jest stosowany w leczeniu objawowego parkinsonizmu w połączeniu z lewodopą, co pozwala na zmniejszenie dawki lewodopy i łagodzenie objawów[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Segan jest podawany doustnie. Zalecana dawka dobowa wynosi od 5 mg do 10 mg na dobę. W leczeniu skojarzonym z lewodopą początkowa dawka selegiliny wynosi 5 mg raz na dobę, rano. Gdy brak odpowiedniej reakcji, dawkę selegiliny można zwiększyć do 10 mg, podawaną raz na dobę rano lub w dwóch dawkach podzielonych rano i w południe[1].
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby brak jest danych dotyczących konieczności modyfikowania dawkowania[1].
Słownik pojęć
- Selegilina – Substancja czynna leku Segan, hamująca czynność monoaminooksydazy typu B (MAO-B).
- Monoaminooksydaza typu B (MAO-B) – Enzym biorący udział w metabolizmie dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym.
- Dopamina – Neuroprzekaźnik odpowiedzialny za kontrolę ruchów ciała.
- Lewodopa – Lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, który zwiększa stężenie dopaminy w mózgu.
- Objawowy parkinsonizm – Zespół objawów podobnych do choroby Parkinsona, spowodowany innymi czynnikami niż degeneracja komórek nerwowych.
Podsumowanie
Segan to lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz objawowego parkinsonizmu. Jego substancją czynną jest selegilina, która hamuje czynność monoaminooksydazy typu B (MAO-B), zwiększając stężenie dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Segan jest stosowany zarówno w monoterapii we wczesnej fazie choroby Parkinsona, jak i w połączeniu z lewodopą. Lek ten może opóźnić konieczność rozpoczęcia terapii lewodopą oraz łagodzić objawy choroby Parkinsona i objawowego parkinsonizmu.
| Wskazania | Choroba Parkinsona, objawowy parkinsonizm |
| Substancja czynna | Selegilina |
| Dawkowanie | 5-10 mg na dobę |
| Najczęstsze działania niepożądane | Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia snu, omamy, zawroty głowy, bóle głowy, nudności, zaparcia, biegunka, zwiększona potliwość |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na selegilinę, zespoły pozapiramidowe niezwiązane z niedoborem dopaminy, czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, ostra niewydolność wątroby lub nerek, choroby skóry nieznanego pochodzenia, stosowanie niektórych leków |


















