Jak prawidłowo dawkować lek Rivaroxaban APC?
Rivaroxaban APC to lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Pominięcie dawki
- Zmiana leczenia
- Szczególne grupy pacjentów
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Lek Rivaroxaban APC jest stosowany w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) oraz u pacjentów z chorobą wieńcową (CAD) lub chorobą tętnic obwodowych (PAD) obciążonych wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Rivaroxaban APC to 2,5 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, na przykład jedną tabletkę rano i jedną wieczorem[2]. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku[1].
Ostry zespół wieńcowy (OZW)
Pacjenci przyjmujący Rivaroxaban APC, 2,5 mg dwa razy na dobę, powinni również przyjmować dawkę dobową 75-100 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) lub dawkę dobową 75-100 mg ASA oprócz dawki dobowej 75 mg klopidogrelu lub standardowej dawki dobowej tyklopidyny[1]. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po stabilizacji zdarzenia OZW, najwcześniej 24 godziny po przyjęciu do szpitala[2].
Choroba wieńcowa (CAD) i choroba tętnic obwodowych (PAD)
Pacjenci przyjmujący Rivaroxaban APC 2,5 mg dwa razy na dobę powinni również przyjmować dawkę dobową 75-100 mg ASA. U pacjentów po udanym zabiegu rewaskularyzacji kończyny dolnej leczenie należy rozpocząć po osiągnięciu hemostazy[1].
Pominięcie dawki
W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien kontynuować przyjmowanie zwykłej dawki zgodnie z zaleceniem w następnym zaplanowanym terminie. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki[1].
Zmiana leczenia
W przypadku zmiany leczenia z antagonistów witaminy K (VKA) na Rivaroxaban APC, wartości Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego (INR) mogą być nieprawdziwie podwyższone po przyjęciu Rivaroxaban APC. INR nie jest właściwy do pomiaru działania przeciwzakrzepowego Rivaroxaban APC i z tego powodu nie należy go stosować[1].
Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) należy zachować ostrożność, ponieważ stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi może znacznie się zwiększać[1]. Stosowanie Rivaroxaban APC jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym[1].
Słownik pojęć
- Ostry zespół wieńcowy (OZW) – Stan obejmujący zawał serca i niestabilną dławicę piersiową, charakteryzujący się nagłym bólem w klatce piersiowej.
- Choroba wieńcowa (CAD) – Choroba naczyń krwionośnych dostarczających krew do serca.
- Choroba tętnic obwodowych (PAD) – Choroba naczyń krwionośnych dostarczających krew do kończyn.
- Hemostaza – Proces zatrzymania krwawienia.
- Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany (INR) – Wskaźnik stosowany do oceny krzepliwości krwi u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
Materiały źródłowe
Podsumowanie:
| Wskazania do stosowania | Profilaktyka zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów po OZW oraz u pacjentów z CAD lub PAD |
| Dawkowanie | 2,5 mg dwa razy na dobę |
| Pominięcie dawki | Kontynuować przyjmowanie zwykłej dawki w następnym zaplanowanym terminie |
| Zmiana leczenia | INR nie jest właściwy do pomiaru działania przeciwzakrzepowego Rivaroxaban APC |
| Szczególne grupy pacjentów | Ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek i przeciwwskazania u pacjentów z chorobą wątroby |



















