Jak prawidłowo dawkować lek Relanium?
Relanium, zawierający diazepam, jest lekiem stosowanym w stanach nagłych, takich jak ostre stany lękowe, drgawkowe czy przedoperacyjna premedykacja. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie u dzieci
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawkowanie u dorosłych
Dawkowanie leku Relanium u dorosłych zależy od stanu pacjenta i rodzaju schorzenia:
- Ostre stany lękowe lub pobudzenie: 10 mg we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym; wstrzyknięcie można powtórzyć nie wcześniej niż po czterech godzinach[1].
- Delirium tremens: 10 do 20 mg we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym. Konieczne może być podanie większych dawek w zależności od nasilenia objawów[1].
- Ostre stany spastyczne mięśni: 10 mg we wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowym; wstrzyknięcie można powtórzyć nie wcześniej niż po czterech godzinach[1].
- Tężec: dawka początkowa podawana dożylnie wynosi od 0,1 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc., powtarzana co 1 do 4 godzin. Można także podawać w ciągłym wlewie dożylnym trwającym 24 godziny w dawce od 3 mg/kg mc. do 10 mg/kg mc.[1].
- Stan padaczkowy, drgawki w przebiegu zatrucia: 10 do 20 mg dożylnie lub domięśniowo; dawkę można powtórzyć po 30-60 minutach. Jeśli jest to wskazane, można zastosować powolny wlew dożylny (maksymalna dawka 3 mg/kg mc. w ciągu 24 godzin)[1].
- Premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi: 0,2 mg/kg mc. Zazwyczaj stosowana dawka u dorosłych wynosi 10 do 20 mg, lecz może być konieczne podawanie większych dawek w zależności od reakcji klinicznej[1].
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni powinni otrzymywać dawki nie większe niż połowa dawek zazwyczaj zalecanych. Pacjenci w tej grupie powinni być regularnie monitorowani na początku leczenia w celu minimalizacji podawanych dawek i (lub) częstości ich podawania, aby uniknąć przedawkowania w wyniku kumulacji leku[1].
Dawkowanie u dzieci
Dawkowanie leku Relanium u dzieci zależy od wieku i masy ciała dziecka:
- Stan padaczkowy, drgawki w przebiegu zatrucia, drgawki gorączkowe: 0,2 mg/kg mc. do 0,3 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo lub 1 mg na każdy rok życia[1].
- Tężec: dawkowanie jak u dorosłych[1].
- Premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi: 0,2 mg/kg mc.[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania leku Relanium należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością płuc, uszkodzeniem mózgu, niewydolnością wątroby, nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku[1]. Leku nie należy stosować u noworodków i wcześniaków ze względu na zawartość alkoholu benzylowego[2].
Słownik pojęć
- Diazepam – Substancja czynna leku Relanium, należąca do grupy benzodiazepin, działająca przeciwlękowo, uspokajająco, nasennie, przeciwdrgawkowo oraz zmniejszająca napięcie mięśni szkieletowych.
- Delirium tremens – Stan nagły, zwany majaczeniem alkoholowym, który może zagrażać życiu.
- Premedykacja – Przygotowanie pacjenta przed różnymi zabiegami, np. przed operacją, endoskopią, poprzez podanie odpowiednich leków.
- Stan padaczkowy – Ciężki stan, w którym napady padaczkowe trwają dłużej niż 5 minut lub występują jeden po drugim bez powrotu do pełnej świadomości między nimi.
Podsumowanie
Relanium jest lekiem stosowanym w stanach nagłych, takich jak ostre stany lękowe, drgawkowe czy przedoperacyjna premedykacja. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz jego nasilenia. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać długotrwałego stosowania, aby zminimalizować ryzyko uzależnienia. Pacjenci powinni być monitorowani przez lekarza, szczególnie w przypadku osób starszych, dzieci oraz pacjentów z przewlekłymi schorzeniami.
| Ostre stany lękowe lub pobudzenie | 10 mg dożylnie lub domięśniowo, powtórzenie po 4 godzinach |
| Delirium tremens | 10-20 mg dożylnie lub domięśniowo |
| Ostre stany spastyczne mięśni | 10 mg dożylnie lub domięśniowo, powtórzenie po 4 godzinach |
| Tężec | 0,1-0,3 mg/kg mc. dożylnie, powtarzane co 1-4 godziny |
| Stan padaczkowy, drgawki w przebiegu zatrucia | 10-20 mg dożylnie lub domięśniowo, powtórzenie po 30-60 minutach |
| Premedykacja przedoperacyjna | 0,2 mg/kg mc., zazwyczaj 10-20 mg |



















