Konsekwencje przedawkowania leku Pediaven G25

Lek Pediaven G25 jest stosowany w żywieniu pozajelitowym u niemowląt, dzieci i młodzieży, które nie mogą otrzymywać żywienia drogą doustną. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą się pojawić w wyniku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie w przypadku przedawkowania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Dawki uznawane za przedawkowanie

Przedawkowanie leku Pediaven G25 może wystąpić, gdy podana dawka przekracza zalecane wartości. Zalecane maksymalne dawki to:

• Niemowlęta (1. miesiąc życia – 2 lata): 6 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 1,4 g glukozy/kg mc./godz.)^[1]
• Dzieci (2–11 lat): 5 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 1,2 g glukozy/kg mc./godz.)^[1]
• Młodzież (11–18 lat): 2 ml/kg mc./godz. (co odpowiada 0,5 g glukozy/kg mc./godz.)^[1]

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie leku Pediaven G25 może prowadzić do różnych objawów, w zależności od składnika, który został przedawkowany. Do najczęstszych objawów należą:

• Hiperglikemia: Zbyt wysoki poziom glukozy we krwi, który może prowadzić do objawów takich jak nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, zmęczenie i dezorientacja^[2].
• Hiperwolemia: Zwiększenie objętości krwi w żyłach, co może prowadzić do obrzęków, nadciśnienia i niewydolności serca^[2].
• Hiperazotemia: Zbyt duża ilość związków azotowych we krwi, co może prowadzić do nudności, wymiotów, osłabienia i zaburzeń rytmu serca^[1].
• Kwasica metaboliczna: Zaburzenie równowagi substancji kwaśnych i zasadowych w organizmie, co może prowadzić do szybkiego oddechu, zmęczenia i dezorientacji^[2].

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Pediaven G25, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Postępowanie obejmuje:

• Przerwanie infuzji: Natychmiastowe zaprzestanie podawania leku^[1].
• Monitorowanie parametrów biochemicznych: Regularne badania krwi i moczu w celu monitorowania poziomów glukozy, elektrolitów i innych ważnych parametrów^[1].
• Leczenie objawowe: W zależności od objawów, może być konieczne podanie insuliny w przypadku hiperglikemii, leków moczopędnych w przypadku hiperwolemii lub innych leków w zależności od stanu pacjenta^[1].
• Dializa: W rzadkich, ciężkich przypadkach może być konieczna dializa w celu usunięcia nadmiaru substancji z organizmu^[1].

Słownik pojęć

• Hiperglikemia – Zbyt wysoki poziom glukozy we krwi.
• Hiperwolemia – Zwiększenie objętości krwi w żyłach.
• Hiperazotemia – Zbyt duża ilość związków azotowych we krwi.
• Kwasica metaboliczna – Zaburzenie równowagi substancji kwaśnych i zasadowych w organizmie.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku