Jak prawidłowo dawkować lek Pancuronium Jelfa?

Pancuronium Jelfa to lek stosowany w lecznictwie zamkniętym, który służy do zwiotczenia mięśni poprzecznie prążkowanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, uwzględniając różne grupy pacjentów oraz specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Pancuronium Jelfa jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w lecznictwie zamkniętym. Wskazania do jego stosowania obejmują:

• Zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych podczas intubacji dotchawiczej oraz podczas znieczulenia ogólnego^[1].
• Stosowanie u pacjentów podłączonych do respiratora i leczonych oddechem kontrolowanym^[1].
• Łagodzenie objawów tężca^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Pancuronium Jelfa zależy od wielu czynników, takich jak metoda znieczulenia, czas trwania operacji, interakcje z innymi lekami oraz ogólny stan pacjenta. Lek należy podawać dożylnie^[1].

Dorośli

Dawka dla dorosłych wynosi od 0,04 do 0,1 mg/kg masy ciała (mc). W celu określenia indywidualnej wrażliwości na bromek pankuroniowy zaleca się przed podaniem optymalnej dawki wstrzyknięcie dożylne 1 mg leku. Optymalną dawką do wywołania zwiotczenia koniecznego do wykonania intubacji dotchawiczej jest zazwyczaj 0,09 mg/kg mc. Odpowiednie zwiotczenie występuje zwykle po 2-3 minutach. W razie potrzeby, można podawać dodatkowe dawki 0,01 do 0,06 mg/kg mc. co 30-40 minut lub w zależności od powrotu czynności złącza nerwowo-mięśniowego^[1].

Dzieci

Dawka bromku pankuroniowego stosowana u dzieci jest w przeliczeniu na masę ciała taka sama jak u dorosłych i wynosi 0,04 do 0,1 mg/kg mc. U dzieci i młodzieży w wieku do 17 lat maksymalna dawka wynosi 0,1 mg/kg mc^[1].

Niemowlęta

W przypadku stosowania leku u niemowląt w kilku pierwszych miesiącach życia, należy każdorazowo sprawdzić indywidualną wrażliwość na lek. Dawka wstępna u niemowląt wynosi zazwyczaj 0,02 do 0,04 mg/kg mc. bromku pankuroniowego w postaci bolusu, dawka podtrzymująca 0,015 do 0,02 mg/kg mc^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku działanie bromku pankuroniowego jest dłuższe, dlatego wskazane może być zmniejszenie dawki^[1].

Pacjenci otyli

U pacjentów otyłych wyznaczanie dawki na podstawie masy ciała może prowadzić do przedawkowania. Dlatego u tych pacjentów szczególnie istotna jest ocena indywidualnej reakcji na działanie leku^[1].

Pacjenci z zaburzeniami wątroby i nerek

U pacjentów z zaburzeniami wątroby i nerek należy zachować ostrożność przy wyznaczaniu dawki. Po otwarciu ampułki z lekiem, zawartość należy natychmiast zużyć, a roztwór niezużyty wyrzucić^[1].

Przeciwwskazania

Nie stosować leku Pancuronium Jelfa w przypadku:

• Nadwrażliwości na pankuronium, brom lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Braku technicznych możliwości wykonania intubacji oraz zastosowania oddechu kontrolowanego^[1].
• Stosowania u wcześniaków i noworodków^[1].

Środki ostrożności

Przed podaniem leku należy zapewnić możliwość zaintubowania pacjenta, tlenoterapii oraz dostępu do respiratora. Należy unikać stosowania pankuronium bez uprzedniego wcześniejszego uśpienia pacjenta, ponieważ podanie leku zwiotczającego osobie w pełni świadomej może wywołać niekorzystne następstwa w psychice^[1].

Interakcje z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie bromku pankuroniowego i wziewnych środków znieczulających jak halotan, izofluran, enfluran może pogłębić blokadę złącza nerwowo-mięśniowego i powoduje konieczność modyfikacji dawki bromku pankuroniowego. Opioidowe leki przeciwbólowe, poprzez hamowanie ośrodka oddechowego, mogą mieć udział w niewydolności oddechowej po bromku pankuroniowym^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Pancuronium Jelfa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi oraz zwiększenie pojemności minutowej serca^[1].
• Komorowe zaburzenia rytmu i rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe^[1].
• Reakcje związane z uwalnianiem histaminy, takie jak nagłe obniżenie ciśnienia, skurcz oskrzeli i towarzysząca mu duszność^[1].
• Reakcje anafilaktyczne, objawiające się nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi, powstaniem przesięków naczyniowych, zaburzeniami rytmu serca oraz skurczem oskrzeli^[1].
• Nadmierne ślinienie się^[1].
• Hiperbilirubinemia u noworodków^[1].
• Miejscowe odczyny skórne i ból w miejscu podania^[1].

Słownik pojęć

• Intubacja dotchawicza – Umieszczenie elastycznej rurki poprzez usta lub nos do tchawicy celem mechanicznego wspomagania oddychania.
• Znieczulenie ogólne – Stan kontrolowanej utraty świadomości, w którym pacjent nie odczuwa bólu i nie reaguje na bodźce.
• Hiperbilirubinemia – Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, co może prowadzić do żółtaczki.

Wskazania	Zwiotczenie mięśni podczas intubacji, znieczulenia ogólnego, oddech kontrolowany, łagodzenie objawów tężca
Dawkowanie	Dorośli: 0,04-0,1 mg/kg mc; Dzieci: 0,04-0,1 mg/kg mc; Niemowlęta: 0,02-0,04 mg/kg mc
Przeciwwskazania	Nadwrażliwość, brak możliwości intubacji, wcześniaki i noworodki
Środki ostrożności	Zapewnienie możliwości intubacji, tlenoterapii, dostęp do respiratora
Interakcje	Wziewne środki znieczulające, opioidowe leki przeciwbólowe, barbiturany, sole litu
Działania niepożądane	Przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia, komorowe zaburzenia rytmu, reakcje anafilaktyczne, nadmierne ślinienie się

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku