Konsekwencje przedawkowania leku Oroxine: objawy i dawki
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Leczenie przedawkowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Przedawkowanie leku Oroxine, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą się pojawić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki leku Oroxine[1][2].
Dawki przedawkowania
Przedawkowanie lewotyroksyny może wystąpić, gdy pacjent przyjmuje dawki wyższe niż zalecane przez lekarza. Dawki terapeutyczne lewotyroksyny są indywidualnie dostosowywane na podstawie testów diagnostycznych i badań klinicznych. Przykładowe dawki terapeutyczne to:
- 25-50 mikrogramów na dobę jako dawka początkowa dla dorosłych z niedoczynnością tarczycy[1].
- 100-200 mikrogramów na dobę jako dawka podtrzymująca dla dorosłych z niedoczynnością tarczycy[1].
Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawki te są znacznie przekroczone, na przykład w przypadku prób samobójczych, gdzie tolerowane były dawki do 10 mg bez powikłań[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania lewotyroksyny mogą być różnorodne i obejmować zarówno fizyczne, jak i psychiczne dolegliwości. Do najczęstszych objawów należą:
- Pobudzenie i stan dezorientacji[1].
- Draźliwość i nadmierna ruchliwość[1].
- Bóle głowy i pocenie się[1].
- Tachykardia (szybkie bicie serca) i arytmie[1].
- Gorączka i częstsze wypróżnienia[1].
- Drgawki i zaburzenia psychiczne, takie jak lęki i nerwowość[1].
Objawy te mogą pojawić się nawet do pięciu dni po przedawkowaniu, co wymaga dłuższego okresu monitorowania pacjenta[1].
Leczenie przedawkowania
Leczenie przedawkowania lewotyroksyny jest najczęściej objawowe i podtrzymujące. Celem terapii jest przywrócenie stanu klinicznego i biochemicznego prawidłowej czynności tarczycy. W przypadku ostrego przedawkowania można zastosować:
- Podanie węgla leczniczego w celu ograniczenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego[1].
- Podanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne, takich jak propranolol, w przypadku ciężkich objawów sympatykomimetycznych[1].
- Podanie diazepamu i (lub) chloropromazyny w celu złagodzenia objawów pobudzenia i ruchów mimowolnych[1].
W skrajnych przypadkach, takich jak próby samobójcze, pomocna może być plazmafereza[1].
Słownik pojęć
- Lewotyroksyna sodowa – syntetyczny hormon tarczycy stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy.
- Tachykardia – stan, w którym serce bije szybciej niż normalnie.
- Plazmafereza – procedura medyczna polegająca na usunięciu osocza z krwi i zastąpieniu go innym płynem.
- Propranolol – lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia i zaburzeń rytmu serca.
- Diazepam – lek uspokajający stosowany w leczeniu lęków i napadów padaczkowych.
- Chloropromazyna – lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Oroxine może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym pobudzenia, drażliwości, bólów głowy, tachykardii i drgawek. Dawki terapeutyczne lewotyroksyny są indywidualnie dostosowywane, a przedawkowanie może wystąpić przy znacznie wyższych dawkach. Leczenie przedawkowania jest objawowe i podtrzymujące, a w skrajnych przypadkach może wymagać plazmaferezy.
| Objawy przedawkowania | Pobudzenie, drażliwość, bóle głowy, tachykardia, drgawki |
| Dawki terapeutyczne | 25-200 mikrogramów na dobę |
| Leczenie przedawkowania | Węgiel leczniczy, propranolol, diazepam, chloropromazyna, plazmafereza |



















