Jak prawidłowo dawkować lek Orabloc?

Orabloc to lek stosowany w stomatologii do miejscowego znieczulenia. Zawiera on artykainę oraz adrenalinę, które wspólnie działają, aby zapewnić skuteczne znieczulenie podczas zabiegów stomatologicznych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Orabloc, w tym zalecenia dotyczące różnych grup wiekowych oraz specjalne środki ostrożności.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Orabloc jest stosowany w celu miejscowego znieczulenia podczas zabiegów stomatologicznych u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 4 lat. Wskazania obejmują:

• Chirurgia błony śluzowej jamy ustnej lub kości – w celu zmniejszenia przepływu krwi^[1].
• Chirurgia miazgi zęba – w tym amputacja i ekstyrpacja^[1].
• Usuwanie złamanych zębów – osteotomia^[1].
• Długotrwałe interwencje chirurgiczne – wymagające dłuższego znieczulenia^[1].
• Chirurgia kości z otwarciem dziąseł – osteosynteza przezskórna^[1].
• Usuwanie torbieli – cystektomia^[1].
• Chirurgia w obrębie dziąseł oraz przyzębia – interwencje śluzówkowo-dziąsłowe^[1].
• Usuwanie wierzchołków korzeni zębów – apikoektomia^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Orabloc zależy od rodzaju zabiegu, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

Dorośli

W przypadku prostych ekstrakcji zębów górnych bez obecności stanu zapalnego zazwyczaj wystarcza iniekcja od strony przedsionka jamy ustnej 1,8 ml roztworu na ząb. W pojedynczych przypadkach może być konieczna dodatkowa iniekcja 1–1,8 ml roztworu^[1]. Maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg na kilogram masy ciała, a dawki do 500 mg (co odpowiada 12,5 ml roztworu do wstrzykiwań) były dobrze tolerowane^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek

U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek stężenie artykainy w osoczu może ulec podwyższeniu. Zaleca się zastosowanie najmniejszej dawki potrzebnej do uzyskania całkowitego znieczulenia^[1].

Dzieci i młodzież

U dzieci i młodzieży zalecane jest stosowanie najmniejszej dawki produktu Orabloc potrzebnej do uzyskania odpowiedniego znieczulenia. Objętość iniekcji powinna być indywidualnie dostosowana do wieku i masy ciała dziecka. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 5 mg artykainy na kilogram masy ciała^[1].

Przeciwwskazania

Orabloc nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na artykainę, adrenalinę lub inne składniki leku^[2].
• Ciężkie zaburzenia rytmu serca, takie jak blok przedsionkowo-komorowy drugiego i trzeciego stopnia^[2].
• Bardzo wolne tętno lub ostra niewydolność serca^[2].
• Bardzo niskie ciśnienie krwi^[2].
• Astma oskrzelowa z nadwrażliwością na siarczyny^[2].
• Dzieci poniżej 4 roku życia^[2].

Środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Orabloc należy poinformować lekarza dentystę o:

• Niedoborze cholinoesterazy, co może wydłużyć działanie leku^[2].
• Stanie zapalnym lub zakażeniu w miejscu wstrzyknięcia, co może osłabić działanie leku^[2].
• Zaburzeniach krzepnięcia krwi^[2].
• Ciężkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby^[2].
• Padaczce^[2].

Interakcje z innymi lekami

Orabloc może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie. Należy poinformować lekarza dentystę o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych oraz inhibitorach MAO, które mogą nasilać działanie adrenaliny^[2].
• Beta-adrenolitykach, takich jak propranolol, które mogą zwiększać ryzyko przełomu nadciśnieniowego lub ciężkiej bradykardii^[2].
• Fenotiazynach, które mogą wpływać na wzrost ciśnienia krwi spowodowany działaniem adrenaliny^[2].
• Lekach przeciwzakrzepowych, takich jak heparyna lub kwas acetylosalicylowy, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia^[2].

Słownik pojęć

• Artykaina – Substancja o działaniu miejscowo znieczulającym, stosowana w stomatologii.
• Adrenalina – Hormon i neuroprzekaźnik, który zwęża naczynia krwionośne i zwiększa ciśnienie krwi.
• Osteotomia – Chirurgiczne usunięcie złamanych zębów.
• Apikoektomia – Usunięcie wierzchołków korzeni zębów.
• Cholinoesteraza – Enzym, który rozkłada niektóre leki znieczulające.
• Beta-adrenolityki – Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia i zaburzeń rytmu serca.
• Fenotiazyny – Grupa leków stosowanych w leczeniu zaburzeń psychicznych.
• Inhibitory MAO – Leki stosowane w leczeniu depresji i choroby Parkinsona.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku