Jak prawidłowo dawkować lek Optilyte?
Optilyte to roztwór do infuzji stosowany w celu wyrównania zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przedawkowanie
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Optilyte jest stosowany do:
- Pozajelitowego wyrównania zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej – w przypadku nadmiernej utraty płynów i elektrolitów spowodowanej np. wymiotami, biegunką, przetokami jelitowymi czy żółciowymi, lub w przypadku niedostatecznej doustnej podaży płynów[1].
- Nawadniania w okresie okołooperacyjnym – w celu utrzymania odpowiedniego poziomu płynów i elektrolitów w organizmie pacjenta[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Optilyte jest podawany dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od jego stanu klinicznego, zapotrzebowania na płyny i elektrolity, wieku, masy ciała oraz wyników badań laboratoryjnych[1].
Zalecana dawka
Zazwyczaj stosowana dawka w infuzji dożylnej wynosi 1000 ml w ciągu doby[2].
Maksymalna szybkość infuzji
Maksymalna szybkość infuzji zależy od stanu klinicznego pacjenta. Zaleca się podawanie z szybkością 3 ml/kg mc./godzinę (210 ml/godzinę dla pacjenta o masie ciała 70 kg)[1].
Maksymalna dawka dobowa
Maksymalna dawka dobowa zależy od zapotrzebowania pacjenta na płyny i elektrolity. Dla dorosłych pacjentów maksymalna dawka dobowa to 40 ml/kg mc.[1].
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania leku Optilyte może wystąpić hiperwolemia (zbyt duża objętość krwi w naczyniach krwionośnych), szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek[1]. W razie zastosowania większej dawki leku należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce[2].
Interakcje z innymi lekami
Podczas stosowania leku Optilyte należy zachować szczególną ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania z:
- Kortykosteroidami – ze względu na ryzyko zatrzymania jonów sodu w organizmie[2].
- Lekami moczopędnymi – mogą powodować zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej[2].
- Lekami blokującymi kanał wapniowy – jony wapnia mogą zmieniać ich działanie[2].
- Glikozydami nasercowymi – jony potasu mogą zmieniać ich działanie[2].
Słownik pojęć
- Hiperwolemia – Zbyt duża objętość krwi w naczyniach krwionośnych.
- Glikozydy nasercowe – Leki stosowane w leczeniu niewydolności serca.
- Kortykosteroidy – Leki stosowane w leczeniu m.in. choroby reumatycznej.
- Leki moczopędne – Leki zwiększające wytwarzanie moczu.
- Leki blokujące kanał wapniowy – Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.
Podsumowanie:
| Wskazania do stosowania | Pozajelitowe wyrównanie zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, nawadnianie w okresie okołooperacyjnym |
| Zalecana dawka | 1000 ml w ciągu doby |
| Maksymalna szybkość infuzji | 3 ml/kg mc./godzinę |
| Maksymalna dawka dobowa | 40 ml/kg mc. |
| Przedawkowanie | Hiperwolemia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek |
| Interakcje | Kortykosteroidy, leki moczopędne, leki blokujące kanał wapniowy, glikozydy nasercowe |



















