Popularne

Olanzapine Bluefish to lek przeciwpsychotyczny, który zawiera substancję czynną o nazwie olanzapina. Jest stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby charakteryzującej się halucynacjami, niezgodnymi z rzeczywistością przekonaniami, podejrzliwością i wycofaniem społecznym. Może także pomagać osobom cierpiącym na depresję, lęk lub napięcie związane z tą chorobą. Olanzapine Bluefish jest również używany do leczenia epizodów manii, które są stanami nadmiernej euforii lub pobudzenia. Lek ten pomaga zapobiegać nawrotom tych objawów u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, którzy dobrze reagują na leczenie olanzapiną.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Olanzapine Bluefish to lek przeciwpsychotyczny zawierający olanzapinę w dawce 15 mg, dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Jest to wygodna forma podania, która rozpuszcza się szybko w ślinie i nie wymaga popijania wodą. Tabletki mają żółty do jasnożółtego kolor, okrągły kształt i średnicę 10,4 mm, z wytłoczoną cyfrą „15″ po jednej stronie. Produkt przeznaczony jest wyłącznie dla osób dorosłych i wymaga recepty lekarskiej.
Lek ten jest wskazany w kilku ważnych schorzeniach psychicznych. Po pierwsze, stosuje się go w leczeniu schizofrenii – zarówno w początkowej fazie choroby, jak i w długookresowej terapii podtrzymującej u pacjentów, którzy dobrze odpowiedzieli na leczenie. Po drugie, olanzapina jest skuteczna w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. Po trzecie, u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, lek ten pomaga zapobiegać nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Olanzapina wpływa na różne układy receptorowe w mózgu, wykazując działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne i stabilizujące nastrój.
Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W przypadku epizodu manii dawka początkowa to 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej. Przy zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę. W zależności od stanu klinicznego pacjenta, dawkę dobową można dostosować w zakresie od 5 do 20 mg. Zwiększanie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny i tylko po ponownej ocenie stanu pacjenta przez lekarza.
Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko rozpuszcza się w ślinie i można ją łatwo połknąć. Alternatywnie, bezpośrednio przed podaniem można rozpuścić tabletkę w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.
U osób w podeszłym wieku (65 lat i starszych) należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg na dobę, jeżeli przemawiają za tym czynniki kliniczne. Podobnie, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki 5 mg na dobę. U osób palących tytoniu może być konieczne zwiększenie dawki, ponieważ palenie przyspiesza metabolizm olanzapiny. Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
Olanzapine Bluefish jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Lek nie powinien być również stosowany u pacjentów ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania. Produkt zawiera laktozę jednowodną, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawiera również aspartam, który może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
Podczas stosowania olanzapiny należy zachować szczególną ostrożność w wielu sytuacjach klinicznych. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z otępieniem, ponieważ wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem zgonu oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych. Nie należy również stosować olanzapiny w leczeniu psychozy u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdyż może to nasilić objawy parkinsonizmu i wywołać omamy.
Lek może powodować hiperglikemię i rozwój lub nasilenie objawów cukrzycy, dlatego pacjenci wymagają regularnego monitorowania stężenia glukozy we krwi – przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz na rok. Należy również regularnie kontrolować masę ciała oraz stężenie lipidów we krwi, ponieważ olanzapina może powodować znaczące zwiększenie masy ciała oraz niekorzystne zmiany w poziomie cholesterolu i triglicerydów.
U pacjentów mogą wystąpić działania antycholinergiczne, dlatego należy zachować ostrożność u osób z przerostem gruczołu krokowego czy niedrożnością porażenną jelit. Konieczne jest monitorowanie czynności wątroby, szczególnie u pacjentów z uprzednio stwierdzonymi zaburzeniami. Należy również obserwować pacjentów pod kątem objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego, późnych dyskinez oraz niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
Olanzapina może wchodzić w interakcje z różnymi lekami. Palenie tytoniu i karbamazepina mogą indukować metabolizm olanzapiny, prowadząc do zmniejszenia jej stężenia we krwi – w takich przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki. Z kolei fluwoksamina i inne inhibitory enzymu CYP1A2, takie jak cyprofloksacyna, mogą znacząco zwiększać stężenie olanzapiny, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki.
Węgiel aktywowany zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60 procent, dlatego należy go stosować co najmniej dwie godziny przed lub dwie godziny po podaniu leku. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania olanzapiny z przeciwparkinsonowskimi produktami leczniczymi u pacjentów z chorobą Parkinsona oraz otępieniem. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego przyjmowania alkoholu lub innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ mogą one wzajemnie nasilać swoje działanie uspokajające.
Jak każdy lek, Olanzapine Bluefish może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszanymi objawami są senność, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów we krwi, zwiększenie łaknienia, zawroty głowy oraz objawy pozapiramidowe takie jak akatyzja (uczucie niepokoju ruchowego), parkinsonizm i dyskineza (mimowolne ruchy).
Często występują również: eozynofilia, leukopenia, neutropenia, glukozuria, niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała), działanie przeciwcholinergiczne objawiające się suchością w jamie ustnej i zaparciami, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka, osłabienie, uczucie zmęczenia, gorączka oraz bóle stawów.
Do rzadziej występujących, ale poważnych działań niepożądanych należą: drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny (potencjalnie zagrażający życiu stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej), zapalenie wątroby, rabdomioliza (rozpad tkanki mięśniowej), zapalenie trzustki, późna dyskineza oraz zakrzep z zatorami w układzie żylnym. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Doświadczenie dotyczące stosowania olanzapiny u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny poinformować lekarza o zajściu w ciążę lub planowanej ciąży podczas leczenia.
Noworodki, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne w trzecim trymestrze ciąży, mogą być narażone na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym objawów pozapiramidowych lub objawów odstawienia o różnym nasileniu. Olanzapina przenika do mleka kobiecego, dlatego pacjentkom należy odradzać karmienie piersią podczas przyjmowania tego leku.
Olanzapina może wywołać senność i zawroty głowy, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej, takich jak prowadzenie samochodu czy obsługa urządzeń mechanicznych. Zaleca się ocenę indywidualnej reakcji na lek przed podjęciem takich aktywności.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Niewykorzystany lek należy zwrócić do apteki lub usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 15 mg olanzapiny jako substancję czynną. Ponadto produkt zawiera substancje pomocnicze: laktozę jednowodną (282,6 mg), aspartam E951 (3,75 mg), krospowidon, magnezu stearynian oraz wapnia węglan ze skrobią kukurydzianą żelowaną i skrobią kukurydzianą. Jeden miligram aspartamu odpowiada 0,56 mg fenyloalaniny.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Olanzapine Bluefish, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 15 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Olanzapine Bluefish dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Olanzapine Bluefish stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Olanzapine Bluefish to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 15 mg |
| Postać | tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej |
| Producent | Producentem Olanzapine Bluefish jest Bluefish Pharmaceuticals |
| Zamienniki | Zamiennikami Olanzapine Bluefish są Anzorin, Olanzapina Mylan, Olanzapine Lekam, Olazax Disperzi, Zalasta, Zolaxa Rapid i Zopridoxin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Bluefish Pharmaceuticals znajduje się więcej produktów:
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach stosowania leku. W tym czasie lekarz będzie dokładnie monitorował stan pacjenta. Stężenie maksymalne w osoczu osiągane jest w czasie od 5 do 8 godzin po podaniu.
Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są delikatne i należy je zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Można je umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuszczają, lub rozpuścić w pełnej szklance płynu przed podaniem.
Tak, zwiększenie masy ciała jest bardzo częstym działaniem niepożądanym olanzapiny. Po krótkim leczeniu zwiększenie masy o co najmniej 7% występuje u około 22% pacjentów, a przy długotrwałym stosowaniu u ponad 64% pacjentów. Wymaga to regularnego monitorowania masy ciała.
Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia. W przypadku planowanego zakończenia terapii należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki. Nagłe przerwanie może wywołać ostre objawy odstawienia takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.
Olanzapina może powodować hiperglikemię i rozwój lub nasilenie cukrzycy. Dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach i następnie raz na rok. Pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów takich jak nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu i osłabienie.

Nie daj się jesieni