Konsekwencje przedawkowania leku Nemedan: Dawki, objawy i postępowanie
Lek Nemedan, zawierający substancję czynną memantynę, jest stosowany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W niniejszym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Nemedan może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę znacznie wyższą niż zalecana. Standardowa dawka podtrzymująca dla dorosłych wynosi 20 mg na dobę[1]. Przypadki przedawkowania odnotowano przy dawkach wynoszących 200 mg i 105 mg na dobę przez trzy dni[1]. W jednym przypadku pacjent przeżył zażycie doustne 2000 mg memantyny[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Nemedan mogą być różnorodne i obejmować zarówno objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, jak i układu pokarmowego. Do najczęściej występujących objawów należą:
- Zmęczenie – uczucie wyczerpania i braku energii[1].
- Osłabienie – ogólne osłabienie organizmu[1].
- Biegunka – częste, luźne stolce[1].
- Splątanie – dezorientacja i trudności w myśleniu[1].
- Senność – nadmierna senność i trudności w utrzymaniu czujności[1].
- Zawroty głowy – uczucie wirowania lub braku równowagi[1].
- Pobudzenie – nadmierna aktywność i niepokój[1].
- Omamy – widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją[1].
- Wymioty – odruch wymiotny i wydalanie treści żołądkowej[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku Nemedan, leczenie powinno być objawowe. Nie jest dostępne swoiste antidotum w przypadku zatrucia lub przedawkowania[1]. Standardowe kliniczne procedury dotyczące usunięcia substancji czynnej, takie jak płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu oraz wymuszona diureza, powinny być odpowiednio zastosowane[1]. W przypadku objawów ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego układu nerwowego, powinno się rozważyć ostrożne leczenie objawowe[1].
Słownik pojęć
- Memantyna – substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Alzheimera.
- Antagonista receptorów NMDA – lek, który blokuje receptory NMDA, co pomaga w leczeniu zaburzeń neurologicznych.
- Splątanie – stan dezorientacji i trudności w myśleniu.
- Omamy – widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją.
- Wymioty – odruch wymiotny i wydalanie treści żołądkowej.
Podsumowanie
| Standardowa dawka | 20 mg na dobę |
| Przedawkowanie | 200 mg i więcej |
| Objawy | Zmęczenie, osłabienie, biegunka, splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, omamy, wymioty |
| Postępowanie | Leczenie objawowe, płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu, wymuszona diureza |



















