Maxiseptic, 1 mg/ml + 20 mg/ml

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę i rany. Dawkowanie jest takie samo dla dorosłych i dzieci: raz na dobę na leczony obszar, zapewniając całkowite zwilżenie. W przypadku grzybicy międzypalcowej stosować rano i wieczorem. Nie stosować dłużej niż 2 tygodnie bez nadzoru lekarza. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki oraz do płukania jamy brzusznej, pęcherza moczowego ani błony bębenkowej. Maxiseptic jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego.

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę i rany. Może powodować działania niepożądane, takie jak odczucie pieczenia, zaczerwienienie, świąd i uczucie ciepła. Bardzo rzadko mogą wystąpić kontaktowe reakcje alergiczne. W niektórych przypadkach donoszono o uporczywym obrzęku, rumieniu i martwicy tkanki po przepłukaniu głębokich ran. Maxiseptic jest przeznaczony do stosowania u dzieci w każdym wieku. Nie należy go stosować z PVP-jod (jodopowidon).

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę i rany. Nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi środkami antyseptycznymi na bazie PVP-jod ani z anionowymi substancjami powierzchniowo czynnymi, takimi jak detergenty. Brak informacji na temat interakcji z alkoholem.

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę w celu zapobiegania zakażeniom. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku w okolicy piersi. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani nie ma bezpośrednich interakcji z alkoholem. Może być stosowany u seniorów bez specjalnych ograniczeń. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę i rany. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie do płukania jamy brzusznej, pęcherza moczowego oraz błony bębenkowej. Środki ostrożności obejmują użytek zewnętrzny, ostrożność u noworodków, unikanie kontaktu z oczami oraz stosowanie w przypadku grzybicy międzypalcowej. Maxiseptic może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak środki antyseptyczne na bazie PVP-jod oraz anionowe substancje powierzchniowo czynne.

Przedawkowanie leku Maxiseptic może prowadzić do podrażnienia skóry, obrzęku, rumienia oraz martwicy tkanki. W przypadku przedawkowania należy przepłukać leczone miejsce roztworem Ringera i skontaktować się z lekarzem. Leku nie należy stosować dłużej niż 2 tygodnie bez nadzoru lekarza.

Maxiseptic to lek antyseptyczny zawierający oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol jako składniki aktywne. Substancje pomocnicze to sodu glukonian, glicerol, betaina kokamidopropylowa, woda oczyszczona i kwas solny. Lek jest przeznaczony do stosowania na skórę i małe, powierzchowne rany, a jego skuteczność została dobrze udokumentowana w badaniach klinicznych.

Maxiseptic jest bezpieczny do stosowania u dzieci, ale wymaga ostrożności, szczególnie u noworodków i wcześniaków. Alternatywami dla Maxiseptic mogą być Octenisept, Betadine i Chlorheksydyna, które również są bezpieczne do stosowania u dzieci. Ważne jest, aby zawsze stosować leki zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanego czasu stosowania.

Stosowanie leku Maxiseptic przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Chociaż dostępne dane nie wskazują na szkodliwość leku, zaleca się unikanie jego stosowania w tych grupach pacjentek, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Istnieją alternatywne leki o podobnym działaniu, które są bezpieczne dla kobiet i dzieci, takie jak chlorheksydyna, Octenisept i Betadine.

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę i rany w celu zniszczenia drobnoustrojów i zapobiegania zakażeniom. Zawiera oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol, które działają przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo. Lek jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci w każdym wieku. Wskazania obejmują leczenie antyseptyczne błon śluzowych, małych ran oraz grzybicy międzypalcowej. Maxiseptic należy stosować raz na dobę, a maksymalny czas stosowania to 2 tygodnie bez nadzoru lekarza. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki, do płukania jamy brzusznej, pęcherza moczowego ani błony bębenkowej. Działania niepożądane obejmują odczucie pieczenia, zaczerwienienie i świąd.