Jak prawidłowo dawkować lek Madopar?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie w chorobie Parkinsona
• Dawkowanie w zespole niespokojnych nóg
• Specjalne wskazówki dotyczące dawkowania
• Przyjmowanie leku
• Przedawkowanie i pominięcie dawki
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Madopar jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg (RLS). Zawiera dwie substancje czynne: lewodopę i benzerazyd, które działają razem, aby zwiększyć poziom dopaminy w mózgu, co pomaga złagodzić objawy tych schorzeń^[1].

Dawkowanie w chorobie Parkinsona

Pacjenci z chorobą Parkinsona muszą być pod ścisłą kontrolą lekarską. Lek Madopar należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, który dostosuje dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta^[2].

• Na początku leczenia zazwyczaj stosuje się jedną kapsułkę Madopar 62,5 mg (50 mg lewodopy + 12,5 mg benzerazydu) trzy do czterech razy na dobę.
• Optymalny efekt leczniczy osiąga się zazwyczaj przy dawce dobowej odpowiadającej 300-800 mg lewodopy + 75-200 mg benzerazydu, podawanej w co najmniej 3 dawkach podzielonych przez okres od 4 do 6 tygodni.
• Średnia dawka podtrzymująca to 1 kapsułka Madopar 125 mg, podawana od 3 do 6 razy na dobę^[3].

Dawkowanie w zespole niespokojnych nóg

Dawkowanie leku Madopar w zespole niespokojnych nóg zależy od nasilenia choroby. Lek należy zażywać godzinę przed snem, najlepiej z niewielką ilością płynu i pieczywa^[4].

• Idiopatyczny zespół niespokojnych nóg: Zalecana dawka wynosi 62,5 mg – 125 mg. Jeżeli objawy nie ustępują, można zwiększyć dawkę do 250 mg.
• RLS z trudnościami z zasypianiem i zaburzeniami snu w ciągu nocy: Należy stosować 1 kapsułkę Madopar HBS wraz z jedną kapsułką Madopar 125 mg na godzinę przed pójściem spać. Jeżeli to nie wystarczy, można zwiększyć dawkę do 2 kapsułek Madopar HBS.
• RLS związany z niewydolnością nerek wymagającą dializy: Należy stosować dawkę 125 mg leku Madopar o standardowym uwalnianiu lub w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny, podawaną na 30 minut przed dializą^[5].

Specjalne wskazówki dotyczące dawkowania

W przypadku pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy odczuwają duże różnice w działaniu leku w ciągu dnia, zaleca się podawanie mniejszych dawek częściej w ciągu dnia lub zastąpienie postaci leku o standardowym uwalnianiu lekiem Madopar HBS^[6].

• Zmiana postaci leku o standardowym uwalnianiu na lek Madopar HBS powinna odbywać się z dnia na dzień, począwszy od pierwszej dawki porannej.
• Po 2-3 dniach dawkę należy stopniowo zwiększyć o około 50%.
• W przypadku braku zadowalającej odpowiedzi klinicznej po zastosowaniu leku Madopar HBS, zaleca się powrót do poprzedniego leczenia postaciami leku Madopar o standardowym uwalnianiu lub lekiem Madopar w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej^[7].

Przyjmowanie leku

Madopar w postaci kapsułek, tabletek i tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej należy przyjmować na 30 minut przed posiłkiem lub jedną godzinę po posiłku, aby uniknąć niepożądanych objawów ze strony przewodu pokarmowego^[8].

• Kapsułki Madopar oraz kapsułki Madopar HBS należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając napojem bezalkoholowym i spożywając jednocześnie trochę pokarmu.
• Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej powinny być zalane niewielką ilością wody (ok. 25-50 ml). Zawiesinę należy zużyć najpóźniej w ciągu 30 minut od przygotowania i dobrze wymieszać przed wypiciem^[9].

Przedawkowanie i pominięcie dawki

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Najczęstszymi objawami przedawkowania mogą być objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia psychiczne, objawy żołądkowo-jelitowe i nieprawidłowe ruchy mimowolne^[10].

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Kolejne dawki leku należy przyjmować według schematu ustalonego przez lekarza^[11].

Słownik pojęć

• Lewodopa – Prekursor dopaminy, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona.
• Benzerazyd – Inhibitor dekarboksylazy, który zapobiega przekształcaniu lewodopy w dopaminę poza mózgiem.
• Choroba Parkinsona – Schorzenie neurologiczne charakteryzujące się spowolnieniem ruchów, sztywnością mięśni i drżeniem.
• Zespół niespokojnych nóg (RLS) – Schorzenie charakteryzujące się przymusem poruszania kończynami, niepokojem ruchowym i zaburzeniami czucia.
• Inhibitor MAO – Lek hamujący działanie monoaminooksydazy, enzymu rozkładającego neuroprzekaźniki w mózgu.
• Inhibitor COMT – Lek hamujący działanie katecholo-O-metylotransferazy, enzymu rozkładającego katecholaminy.
• Senność – Stan odczuwania potrzeby snu.
• Nagły napad snu – Niespodziewane zasypianie w ciągu dnia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [3]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [4]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [5]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [6]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [7]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [8]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [9]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [10]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [11]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [12]: Ulotka leku
• [13]: Ulotka leku
• [14]: Ulotka leku