Konsekwencje przedawkowania leku Maalox: Dawki, objawy i postępowanie

Lek Maalox, zawierający glinu tlenek uwodniony oraz magnezu wodorotlenek, jest stosowany w leczeniu objawowym zaburzeń przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością. Jednakże, jak każdy lek, może być przedawkowany, co prowadzi do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W tym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia Maaloxu.

Spis treści

• Dawki przedawkowania
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć

Dawki przedawkowania

Zalecana dawka Maaloxu to 1-2 saszetki w czasie bólu, nie przekraczając 6 dawek (12 saszetek) na dobę^[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przekroczy tę ilość, szczególnie jeśli stosuje lek przez dłuższy czas.

Objawy przedawkowania

Objawy ostrego przedawkowania Maaloxu mogą obejmować:

• Biegunka – nadmierne spożycie magnezu może prowadzić do biegunki^[1].
• Ból brzucha – może wystąpić w wyniku podrażnienia przewodu pokarmowego^[1].
• Wymioty – nadmierne dawki mogą wywołać nudności i wymioty^[1].
• Zaparcia – wysokie dawki glinu mogą prowadzić do zaparć^[1].
• Hipermagnezemia – zwiększone stężenie magnezu w surowicy krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek^[2].
• Hipofosfatemia – obniżenie stężenia fosforanów w surowicy krwi, co może prowadzić do osteomalacji^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania Maaloxu, należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza. Leczenie ostrego przedawkowania obejmuje:

• Nawodnienie – zwiększenie spożycia płynów, aby wspomóc wydalanie nadmiaru glinu i magnezu z organizmu^[1].
• Wymuszona diureza – stosowanie leków moczopędnych, aby przyspieszyć wydalanie substancji czynnych^[1].
• Hemodializa – w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, konieczna może być hemodializa lub dializa otrzewnowa^[1].

Słownik pojęć

• Glinu tlenek uwodniony – substancja czynna stosowana w lekach zobojętniających kwas żołądkowy.
• Magnezu wodorotlenek – substancja czynna stosowana w lekach zobojętniających kwas żołądkowy, która może wywoływać biegunkę.
• Hipermagnezemia – stan, w którym stężenie magnezu w surowicy krwi jest zbyt wysokie.
• Hipofosfatemia – stan, w którym stężenie fosforanów w surowicy krwi jest zbyt niskie.
• Hemodializa – procedura medyczna stosowana w celu usunięcia odpadów i nadmiaru płynów z krwi, gdy nerki nie działają prawidłowo.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku