Dawkowanie leku Lorazepam TZF: Szczegółowy przewodnik

Lorazepam TZF to lek uspokajający i przeciwlękowy należący do grupy benzodiazepin. Jest stosowany w leczeniu stanów lękowych, napięcia, pobudzenia oraz zaburzeń snu spowodowanych tymi stanami. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Lorazepam TZF, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie leku Lorazepam TZF
• Dawkowanie i sposób podawania
• Dawkowanie dla różnych grup pacjentów
• Sposób podawania
• Czas stosowania
• Słownik pojęć

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Lorazepam TZF zależy od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie, wskazania do stosowania oraz nasilenia choroby. Zasadniczo należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.

Dawkowanie dla różnych grup pacjentów

• Dorośli: Dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 0,5 do 2,5 mg lorazepamu, podawana w 2 do 3 pojedynczych dawkach podzielonych lub jednorazowo wieczorem około pół godziny przed snem, jeśli lek stosowany jest głównie w związku z zaburzeniami snu wymagającymi leczenia. Dawka dobowa może być zwiększona maksymalnie do 7,5 mg, biorąc pod uwagę wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności, zwłaszcza w warunkach szpitalnych^[1].
• Premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi oraz przed i po zabiegach chirurgicznych: 1 do 2,5 mg lorazepamu wieczorem przed zabiegiem i (lub) 2 do 4 mg około 1 do 2 godzin przed zabiegiem. Po zabiegu 1 do 2,5 mg w odpowiednich odstępach czasu^[1].
• Dzieci i młodzież: Dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Nie należy przekraczać pojedynczych dawek od 0,5 do 1 mg i 0,05 mg/kg masy ciała^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni: Początkową całkowitą dawkę dobową należy zmniejszyć o około 50% u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Dawkę należy dostosować do potrzeb i indywidualnej tolerancji pacjenta^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy ostrożnie dostosować do indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać zmniejszenia dawek^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Badania farmakokinetyczne wskazują, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z reguły nie ma konieczności zmniejszenia dawkowania lorazepamu^[1].

Sposób podawania

Tabletki należy przyjmować popijając płynem, niezależnie od posiłków. Jeśli produkt leczniczy Lorazepam TZF jest stosowany w leczeniu zaburzeń snu, produktu leczniczego nie należy stosować na pełny żołądek. Stosowanie produktu leczniczego na pełny żołądek może spowodować opóźnione działanie leku, i w konsekwencji przesunięcie jego działania na następny dzień. Tabletki Lorazepam TZF, 1 mg i Lorazepam TZF, 2,5 mg można podzielić na równe dawki^[1].

Czas stosowania

Stosowanie lorazepamu należy ograniczyć do podawania pojedynczych dawek lub stosowania go tylko przez kilka dni w przypadku ostrej choroby. Czas stosowania w chorobie przewlekłej zależy od jej przebiegu. Po 2 tygodniach codziennego podawania leku, należy stopniowo zmniejszać dawkę aby ustalić, czy leczenie lorazepamem jest nadal wskazane. Leczenia nie należy przerywać nagle, tylko poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Po dłuższym okresie stosowania (powyżej 1 tygodnia) nagłe odstawienie leku może spowodować przejściowe nasilenie zaburzeń snu, lęku, niepokoju wewnętrznego lub pobudzenia^[1].

Słownik pojęć

• Benzodiazepiny – Grupa leków działających uspokajająco, przeciwlękowo, nasennie i przeciwdrgawkowo.
• Miastenia – Choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem mięśni.
• Ataksja – Zaburzenie koordynacji ruchowej, często wynikające z uszkodzenia móżdżku.
• Depresja oddechowa – Stan, w którym oddychanie jest spowolnione lub zatrzymane, co może prowadzić do zgonu.
• Obrzęk naczynioruchowy – Obrzęk skóry i błon śluzowych, który może prowadzić do zablokowania dróg oddechowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku