Jak prawidłowo dawkować lek Lerivon?

Lerivon to lek przeciwdepresyjny, który zawiera mianseryny chlorowodorek jako substancję czynną. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne grupy pacjentów
• Przerwanie leczenia
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lerivon jest stosowany w leczeniu objawów depresyjnych o różnym podłożu, w których wskazane jest leczenie farmakologiczne^[1]. Depresja to choroba umysłowa, w której dochodzi do zmian w mózgu, a leki przeciwdepresyjne, takie jak Lerivon, pomagają przywrócić prawidłowe funkcjonowanie mózgu poprzez zwiększenie ilości substancji chemicznych odpowiedzialnych za komunikację między komórkami nerwowymi^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Tabletki Lerivon należy przyjmować doustnie, bez rozgryzania, popijając płynem^[1]. Zalecana dawka początkowa to 30 mg na dobę, którą można stopniowo zwiększać co kilka dni, aż do osiągnięcia właściwej reakcji klinicznej pacjenta. Dawkowanie w zależności od stopnia depresji wynosi od 60 do 90 mg na dobę^[1]. Tabletki można przyjmować w dawkach podzielonych lub jednorazowo na noc, co jest korzystne ze względu na wpływ leku na sen^[2].

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Dawkowanie należy dostosować indywidualnie. Początkowo dawka powinna wynosić 30 mg na dobę, którą można zwiększać co kilka dni. Zazwyczaj dawka mniejsza niż dla dorosłych jest wystarczająca do uzyskania zadowalającej reakcji klinicznej^[1].

Dzieci i młodzież: Lerivon nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość^[1][2].

Przerwanie leczenia

Nie należy przerywać leczenia natychmiast po uzyskaniu poprawy. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia. Dawka leku powinna być zmniejszana stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza^[2]. Nagłe odstawienie Lerivonu bardzo rzadko powoduje objawy odstawienne^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Lerivon może powodować działania niepożądane. Mogą wystąpić przemijająco ospałość lub senność, zwiększenie masy ciała oraz myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze^[2]. W rzadkich przypadkach może powodować niedobór białych krwinek, co zmniejsza odporność organizmu na zakażenia^[2]. Inne działania niepożądane to m.in. obniżone ciśnienie krwi, drgawki, hipomania, zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych, obrzęk, żółtaczka, zapalenie wątroby, zwolnienie czynności serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, bóle stawów, zespół niespokojnych nóg, wysypka oraz zmiany rytmu serca^[2].

Słownik pojęć

• Depresja – Choroba umysłowa charakteryzująca się długotrwałym obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i przyjemności oraz zmniejszeniem energii.
• Mianseryna – Substancja czynna leku Lerivon, należąca do grupy piperazynoazepin, stosowana w leczeniu depresji.
• Hipomania – Stan podwyższonego nastroju, nadmiernej aktywności i euforii, który może występować u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – Rzadkie, ale poważne powikłanie leczenia neuroleptykami, charakteryzujące się sztywnością mięśni, gorączką i zaburzeniami autonomicznymi.
• Torsade de pointes – Groźne dla życia komorowe zaburzenie rytmu serca, charakteryzujące się szybkim, nieregularnym biciem serca.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku