Jak prawidłowo dawkować lek Kwetina?

Lek Kwetina jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa oraz epizody maniakalne i depresyjne. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Kwetina, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla osób w podeszłym wieku
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek
• Dawkowanie przy zaburzeniach czynności wątroby
• Sposób podawania
• Słownik pojęć

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Kwetina różni się w zależności od leczonego schorzenia:

• Leczenie schizofrenii: Lek należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi: 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.). Od 4. dnia dawkę należy dostosować do zwykle skutecznej dawki, wynoszącej od 300 do 450 mg na dobę. Dawka może być zmieniana w zakresie od 150 do 750 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta^[1].
• Leczenie epizodów maniakalnych: Lek należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi: 100 mg (dzień 1.), 200 mg (dzień 2.), 300 mg (dzień 3.) i 400 mg (dzień 4.). Następnie, dawka może być zwiększana maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki dobowej 800 mg w szóstym dniu leczenia. Zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta, dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym może wynosić od 200 do 800 mg na dobę^[1].
• Leczenie ciężkich epizodów depresyjnych: Lek należy stosować raz na dobę, przed snem. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi odpowiednio: 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.). Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. W pojedynczych przypadkach korzystne może być stosowanie dawki 600 mg^[1].

Dawkowanie dla osób w podeszłym wieku

Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, kwetiapinę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie terapii. Konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki kwetiapiny i stosowanie mniejszej dawki dobowej niż u młodszych pacjentów, zależnie od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Kwetina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na brak danych uzasadniających stosowanie w tej grupie wiekowej^[1].

Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek

Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek^[1].

Dawkowanie przy zaburzeniach czynności wątroby

Kwetina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego kwetiapinę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej wynoszącej 25 mg. Dawkę można zwiększać codziennie o 25 – 50 mg aż do dawki skutecznej, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie^[1].

Sposób podawania

Lek Kwetina należy przyjmować doustnie. Tabletki można przyjmować z pokarmem lub bez. Ważne jest, aby tabletki połykać w całości, popijając wodą. Nie należy przerywać zażywania tabletek nawet wówczas, gdy następuje poprawa samopoczucia, dopóki lekarz tego nie zaleci^[2].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji, emocji i zachowania.
• Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
• Epizod maniakalny – stan nadmiernego pobudzenia, euforii, nadmiernej aktywności i zmniejszonej potrzeby snu.
• Epizod depresyjny – stan głębokiego smutku, przygnębienia, braku energii i utraty zainteresowania codziennymi czynnościami.
• Objawy pozapiramidowe – zaburzenia ruchowe, takie jak drżenie, sztywność mięśni, trudności w rozpoczęciu ruchu.
• Hiperglikemia – podwyższone stężenie glukozy we krwi.
• Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofilów, rodzaju białych krwinek, co zwiększa ryzyko infekcji.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – rzadkie, ale poważne powikłanie leczenia lekami przeciwpsychotycznymi, charakteryzujące się gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku