Popularne

Substancją czynną leku Klozapol jest klozapina, która należy do grupy leków zwanych neuroleptykami. Klozapol jest stosowany w leczeniu pacjentów ze schizofrenią, którzy nie reagują na leczenie innymi lekami. Schizofrenia jest chorobą psychiczną powodującą zaburzenia myślenia, emocji i zachowania. Stosowanie leku Klozapol zaleca się tylko w leczeniu pacjentów, którzy stosowali już przynajmniej dwa różne leki przeciwpsychotyczne bez skutecznych rezultatów. Klozapol jest stosowany także do leczenia ciężkich zaburzeń myślenia, emocji i zachowania u pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy nie reagują na leczenie innymi lekami.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Klozapol to specjalistyczny lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający substancję czynną klozapinę w dawce 25 mg. Należy do grupy leków przeciwpsychotycznych, które różnią się od tradycyjnych środków stosowanych w leczeniu zaburzeń psychicznych. Tabletki mają charakterystyczną żółtokremową barwę, podłużny kształt i linię podziału umożliwiającą łatwe podzielenie na równe części.
Klozapol jest przeznaczony dla osób z bardzo specyficznymi problemami zdrowotnymi, gdy inne dostępne metody leczenia nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Lek stosuje się w dwóch głównych sytuacjach:
Lek jest wskazany dla pacjentów ze schizofrenią, u których dotychczasowe leczenie nie przyniosło zadowalającej poprawy. Mówimy o oporności na leczenie, gdy pomimo stosowania przez odpowiedni czas właściwych dawek co najmniej dwóch różnych leków przeciwpsychotycznych (w tym nowoczesnych środków) nie udało się osiągnąć poprawy stanu zdrowia. Klozapol jest również wybierany dla osób, u których inne leki przeciwpsychotyczne wywołują ciężkie działania niepożądane ze strony układu nerwowego, których nie można opanować.
Drugim wskazaniem jest leczenie zaburzeń psychotycznych (takich jak omamy czy urojenia) występujących u osób z chorobą Parkinsona, gdy standardowe metody terapii okazały się nieskuteczne.
Każda tabletka Klozapol zawiera 25 miligramów klozapiny jako substancji czynnej. Oprócz tego w składzie znajdują się substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, laktoza jednowodna (18 mg w każdej tabletce), celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan, hydroksypropyloceluloza oraz krzemionka koloidalna bezwodna. Obecność laktozy jest istotna dla osób z nietolerancją tego cukru.
Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza i wymaga szczególnej ostrożności. Zasadą jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki.
Leczenie rozpoczyna się bardzo ostrożnie – pierwszego dnia podaje się zazwyczaj 12,5 mg (połowę tabletki) raz lub dwa razy dziennie. Drugiego dnia dawkę zwiększa się do 25 mg lub 50 mg. Jeśli lek jest dobrze tolerowany, dawkę stopniowo zwiększa się o 25-50 mg, aby w ciągu 2-3 tygodni osiągnąć dawkę docelową do 300 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można dalej zwiększać o 50-100 mg co 3-4 dni, najlepiej co tydzień.
U większości pacjentów działanie przeciwpsychotyczne osiąga się przy dawkach od 200 mg do 450 mg na dobę, podzielonych na kilka mniejszych porcji. Całkowitą dawkę dzienną można dzielić nierówno – większą część najlepiej przyjmować wieczorem przed snem. U niektórych osób może być potrzebne zwiększenie dawki nawet do 900 mg na dobę, jednak należy pamiętać o zwiększonym ryzyku działań niepożądanych, szczególnie napadów drgawkowych, przy dawkach powyżej 450 mg.
Po uzyskaniu dobrego efektu leczniczego często można zmniejszyć dawkę leku. Leczenie podtrzymujące powinno trwać co najmniej 6 miesięcy. Gdy dawka dzienna nie przekracza 200 mg, można ją podawać jednorazowo wieczorem.
W tej sytuacji rozpoczyna się od jeszcze mniejszych dawek – nie więcej niż 12,5 mg wieczorem. Dawkę zwiększa się powoli, o 12,5 mg maksymalnie dwa razy w tygodniu, aby osiągnąć 50 mg w ciągu dwóch tygodni. Zwykle dawka podtrzymująca wynosi 25-37,5 mg na dobę. Maksymalna dawka nie może przekraczać 100 mg na dobę i stosuje się ją tylko w wyjątkowych przypadkach.
U osób w wieku 60 lat i starszych leczenie rozpoczyna się od szczególnie małych dawek (12,5 mg jednorazowo pierwszego dnia), a zwiększanie dawki nie powinno przekraczać 25 mg na dobę.
Przed planowanym zakończeniem stosowania Klozapolu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie 1-2 tygodni. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienne, dlatego pacjent powinien być wówczas pod uważną obserwacją lekarską.
Jeśli od ostatniej dawki minęło więcej niż 2 dni, leczenie należy rozpocząć ponownie od dawki 12,5 mg raz lub dwa razy pierwszego dnia, a następnie ostrożnie zwiększać dawkę.
Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie leku jest bezwzględnie zabronione:
Dodatkowo nie wolno stosować Klozapolu jednocześnie z lekami, które mogą powodować agranulocytozę, ani z długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi podawanymi w iniekcjach.
Najpoważniejszym zagrożeniem związanym z Klozapolem jest możliwość wystąpienia agranulocytozy – stanu, w którym drastycznie spada liczba białych krwinek odpowiedzialnych za obronę organizmu przed zakażeniami. Dzięki obowiązkowemu monitorowaniu krwi ryzyko to znacznie się zmniejszyło, ale nadal wymaga szczególnej uwagi.
Konieczne badania krwi:
Klozapol może wpływać na pracę serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie serca, a osoby z chorobami serca w przeszłości wymagają szczególnej opieki kardiologicznej. W czasie leczenia, zwłaszcza na początku, może wystąpić przyspieszenie akcji serca i spadki ciśnienia przy zmianie pozycji ciała. W rzadkich przypadkach możliwe jest zapalenie mięśnia sercowego – stan bardzo poważny, który najczęściej pojawia się w pierwszych dwóch miesiącach terapii.
Objawy, które powinny zaniepokoić:
Podczas leczenia może dojść do zaburzeń gospodarki cukrowej, w tym rozwoju lub pogorszenia cukrzycy. W bardzo rzadkich przypadkach możliwe są ciężkie powikłania, takie jak kwasica ketonowa czy śpiączka hiperosmolarna. Osoby z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju wymagają szczególnego monitorowania.
Klozapol obniża próg drgawkowy, co oznacza, że może wywoływać napady padaczkowe, szczególnie przy szybkim zwiększaniu dawki lub stosowaniu dużych dawek powyżej 450 mg na dobę. Osoby z padaczką w wywiadzie wymagają szczególnej ostrożności.
Lek może wpływać na czynność wątroby. Jeśli pojawi się żółtaczka, leczenie należy natychmiast przerwać. Osoby z zaburzeniami czynności wątroby powinny regularnie wykonywać badania kontrolne tego narządu.
Klozapol często wywołuje zaparcia, które mogą być poważne. W bardzo rzadkich przypadkach możliwa jest niedrożność jelit – stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Pacjenci powinni informować lekarza o problemach z wypróżnianiem.
W pierwszych tygodniach leczenia może wystąpić łagodna gorączka, która zwykle mija samoistnie. Jednak uporczywa gorączka może być objawem poważniejszych problemów, takich jak agranulocytoza lub zapalenie mięśnia sercowego, i wymaga pilnej konsultacji lekarskiej.
Istnieje zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów w żyłach, dlatego osoby z czynnikami ryzyka powinny być szczególnie monitorowane.
Gwałtowne przerwanie stosowania Klozapolu może wywołać objawy odstawienne, takie jak: obfite pocenie się, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, a także nawrót objawów psychotycznych. Dlatego zawsze należy zmniejszać dawkę stopniowo.
Klozapol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarza prowadzącego.
Nagłe zaprzestanie palenia może zwiększyć stężenie klozapiny w osoczu, co prowadzi do nasilenia działań niepożądanych.
Dane dotyczące stosowania Klozapolu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód, jednak należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu leku kobietom w ciąży.
U noworodków, których matki przyjmowały leki przeciwpsychotyczne w trzecim trymestrze ciąży, mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak: pobudzenie, napięcie lub wiotkość mięśni, drżenie, senność, problemy z oddychaniem czy trudności w karmieniu. Noworodki takie wymagają starannego monitorowania.
Klozapina przenika do mleka matki i może wpływać na karmione piersią dziecko. Z tego względu kobiety przyjmujące Klozapol nie powinny karmić piersią.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednią metodę antykoncepcji. Zamiana z innych leków przeciwpsychotycznych na Klozapol może przywrócić prawidłowe miesiączkowanie u kobiet, u których wcześniej występowały zaburzenia cyklu.
Klozapol działa uspokajająco i obniża próg drgawkowy, dlatego osoby przyjmujące ten lek powinny unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia. Decyzję o powrocie do takich czynności powinien podjąć lekarz prowadzący po ocenie indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
Jak każdy lek, Klozapol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią:
Przedawkowanie Klozapolu jest bardzo niebezpieczne. W przeszłości zgłaszano przypadki śmiertelne, zwłaszcza po zażyciu dawek powyżej 2000 mg. Jednak nawet stosunkowo małe dawki (400 mg) mogą być zagrażające dla życia u osób, które wcześniej nie przyjmowały klozapiny.
Należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Nie ma specyficznej odtrutki na klozapinę. Leczenie polega na płukaniu żołądka (jeśli od zażycia leku minęło mniej niż 6 godzin), podaniu węgla aktywnego oraz leczeniu objawowym pod stałym monitorowaniem czynności serca, oddychania i równowagi elektrolitowej. Pacjent powinien pozostać pod obserwacją przez co najmniej 5 dni po przedawkowaniu ze względu na możliwość wystąpienia opóźnionych reakcji.
Klozapina, substancja czynna Klozapolu, należy do atypowych leków przeciwpsychotycznych, które działają inaczej niż tradycyjne środki z tej grupy. Jej mechanizm działania jest złożony i obejmuje wpływ na różne układy neuroprzekaźników w mózgu.
W przeciwieństwie do klasycznych leków przeciwpsychotycznych, klozapina stosunkowo słabo blokuje receptory dopaminowe, które są głównym celem działania tradycyjnych środków. Zamiast tego wykazuje silne działanie wobec innych receptorów, w tym serotoninowych, histaminowych, alfa-adrenergicznych i cholinergicznych. Taki profil działania sprawia, że lek skutecznie łagodzi zarówno pozytywne objawy schizofrenii (takie jak omamy i urojenia), jak i negatywne objawy (takie jak spłycenie emocjonalne, wycofanie społeczne).
Ważną zaletą klozapiny jest to, że powoduje znacznie mniej objawów pozapiramidowych (takich jak sztywność mięśni, drżenie, trudności w poruszaniu się) w porównaniu z klasycznymi lekami przeciwpsychotycznymi. Nie zwiększa również istotnie stężenia prolaktyny, co pozwala uniknąć takich problemów jak zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia czy impotencja.
Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów opornych na inne leczenie klozapina może przynieść poprawę już w pierwszym tygodniu terapii, a u kolejnych pacjentów poprawa następuje w kolejnych miesiącach leczenia. Dodatkowo obserwowano korzystny wpływ na niektóre aspekty funkcji poznawczych.
Po połknięciu tabletki klozapina bardzo dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (w 90-95%). Jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku. Substancja przechodzi przez wątrobę, gdzie część jest metabolizowana, dzięki czemu do krwiobiegu trafia około 50-60% przyjętej dawki. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest średnio po około 2 godzinach od przyjęcia.
Klozapina bardzo silnie wiąże się z białkami osocza (w 95%), co oznacza, że tylko niewielka część leku jest aktywna w organizmie.
Lek jest niemal całkowicie przekształcany w wątrobie przez specjalne enzymy. Powstają metabolity, z których jeden (demetylowany) jest słabo aktywny. Wiele leków może wpływać na szybkość tego metabolizmu, co wymaga dostosowania dawkowania.
Klozapina jest wydalana z organizmu w dwóch fazach. Średni okres półtrwania (czas, w którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę) wynosi około 12 godzin, choć może się wahać od 6 do 26 godzin. Metabolity leku są wydalane głównie z moczem (około 50%) i z kałem (około 30%). W postaci niezmienionej lek praktycznie nie jest wydalany.
Klozapol należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek jest ważny przez 3 lata od daty produkcji podanej na opakowaniu. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.
Niewykorzystanych tabletek nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Te działania pomogą chronić środowisko.
Klozapol 25 mg jest dostępny w opakowaniach zawierających 50 tabletek (2 blistry po 25 tabletek). Tabletki są pakowane w blistry z aluminium i PCV, umieszczone w tekturowym pudełku.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Klozapol, tabletki, 25 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Klozapol dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Klozapol stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Klozapol to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 25 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Klozapol jest Egis Pharmaceuticals |
| Zamienniki | Zamiennikami Klozapol są Clopizam i Symcloza |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Egis Pharmaceuticals znajduje się więcej produktów:
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Klozapina może powodować agranulocytozę – niebezpieczny spadek liczby białych krwinek. Regularne badania (co tydzień przez pierwsze 18 tygodni, potem co miesiąc) pozwalają wcześnie wykryć ten problem i zapobiec poważnym powikłaniom.
Nie, nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienne i nawrót objawów choroby. Dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza, najlepiej przez 1-2 tygodnie.
Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w przypadku gorączki, bólu gardła, objawów infekcji, utrzymującego się szybkiego bicia serca, duszności, bólów w klatce piersiowej, silnych zaparć lub żółtaczki.
Klozapol nie powoduje uzależnienia w klasycznym rozumieniu, jednak nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienne. Dlatego lek należy odstawiać stopniowo pod kontrolą lekarza.
Leczenie podtrzymujące powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po uzyskaniu poprawy. Ostateczną decyzję o długości terapii podejmuje lekarz prowadzący na podstawie indywidualnej sytuacji pacjenta.
Kofeina wpływa na stężenie klozapiny we krwi – duże ilości kawy mogą je zwiększać, a nagłe zaprzestanie picia kawy może obniżyć stężenie o połowę. Nagłe zmiany w spożyciu kofeiny mogą wymagać dostosowania dawki leku.

Nie daj się jesieni