Dawkowanie leku Klertis: Szczegółowy przewodnik

Klertis to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Dostosowanie dawki
• Szczególne populacje
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Klertis jest stosowany w leczeniu następujących nowotworów:

• Nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego (GIST) – rodzaj nowotworu żołądka i jelit, gdy imatynib jest nieskuteczny lub nie może być stosowany^[1].
• Rak nerkowokomórkowy z przerzutami (MRCC) – rodzaj nowotworu nerki, który rozprzestrzenił się do innych części ciała^[1].
• Nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) – nowotwory komórek trzustkowych wytwarzających hormony, które są w fazie progresji lub których nie można usunąć operacyjnie^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Lekarz przepisuje odpowiednią dawkę leku Klertis w zależności od rodzaju nowotworu:

• Nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego (GIST) oraz rak nerkowokomórkowy z przerzutami (MRCC): Zalecana dawka wynosi 50 mg przyjmowana raz na dobę przez 28 dni (4 tygodnie), po czym następuje 14-dniowa (2 tygodnie) przerwa (bez przyjmowania leku), co tworzy 6-tygodniowe cykle^[1].
• Nowotwór neuroendokrynny trzustki (pNET): Zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę bez okresu przerwy^[1].

Dostosowanie dawki

Dawkowanie może być dostosowane w zależności od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji pacjenta:

• W przypadku GIST i MRCC, dawkę można stopniowo zmieniać o 12,5 mg, zależnie od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 75 mg i nie powinna być mniejsza niż 25 mg^[1].
• W przypadku pNET, dawkę można stopniowo zmieniać o 12,5 mg, zależnie od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji. Dawka maksymalna podawana w badaniu III fazy dotyczącym pNET wynosiła 50 mg na dobę^[1].

Szczególne populacje

Dawkowanie leku Klertis może różnić się w zależności od grupy pacjentów:

• Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Klertis u pacjentów w wieku poniżej 18 lat^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Nie obserwowano istotnych różnic pod względem bezpieczeństwa lub skuteczności leczenia pomiędzy młodszymi i starszymi pacjentami^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest zalecane modyfikowanie początkowego dawkowania. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].
• Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności modyfikowania dawki początkowej podczas podawania sunitynibu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek^[1].

Sposób podawania

Klertis jest podawany doustnie i może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia. W przypadku pominięcia jednej z dawek nie należy stosować dodatkowej dawki. Pacjent powinien przyjąć zwykłą przepisaną dawkę następnego dnia^[1].

Słownik pojęć

• Nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego (GIST) – Rodzaj nowotworu żołądka i jelit.
• Rak nerkowokomórkowy z przerzutami (MRCC) – Rodzaj nowotworu nerki, który rozprzestrzenił się do innych części ciała.
• Nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) – Nowotwory komórek trzustkowych wytwarzających hormony, które są w fazie progresji lub których nie można usunąć operacyjnie.
• Sunitynib – Substancja czynna leku Klertis, inhibitor kinazy białkowej.
• Inhibitor kinazy białkowej – Lek hamujący aktywność kinaz białkowych, które uczestniczą we wzroście i rozprzestrzenianiu się komórek nowotworowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku

Klertis jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego, raka nerkowokomórkowego z przerzutami oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki. Dawkowanie leku zależy od rodzaju nowotworu i może wymagać dostosowania w zależności od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji pacjenta. Lek jest podawany doustnie i może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia.