Interakcje leku Isoptin SR-E 240 z innymi lekami i substancjami
Spis treści
- Interakcje z innymi lekami
- Interakcje z innymi substancjami
- Interakcje z alkoholem
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Interakcje z innymi lekami
Isoptin SR-E 240, zawierający werapamilu chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich:
- Leki α-adrenolityczne (np. prazosyna, terazosyna) – mogą zwiększać działanie hipotensyjne werapamilu[1].
- Leki przeciwarytmiczne (np. flekainid, chinidyna) – mogą nasilać działanie na układ krążenia, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia[1].
- Leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina) – werapamil może zmniejszać klirens teofiliny, co zwiększa jej stężenie we krwi[1].
- Leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina) – mogą wpływać na stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki przeciwdepresyjne (np. imipramina) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki przeciwcukrzycowe (np. gliburyd) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki przeciw dnie moczanowej (np. kolchicyna) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki stosowane w zakażeniach (np. klarytromycyna, erytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna) – mogą wpływać na stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Barbiturany (np. fenobarbital) – mogą wpływać na stężenie werapamilu we krwi[1].
- Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np. buspiron, midazolam) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki β-adrenolityczne (np. metoprolol, propranolol) – mogą nasilać działanie na układ krążenia[1].
- Glikozydy nasercowe (np. digitoksyna, digoksyna) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki immunomodulujące i immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus, takrolimus) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki zmniejszające stężenie lipidów (np. atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Agoniści receptora serotoninowego (np. almotryptan) – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon) – mogą wpływać na stężenie werapamilu we krwi[1].
- Dabigatran (lek przeciwzakrzepowy) i bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe – mogą zwiększać stężenie werapamilu we krwi[1].
- Iwabradyna (stosowana w leczeniu chorób serca) – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na addycyjne działanie spowalniające czynność serca[1].
- Metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy) – werapamil może osłabić działanie metforminy zmniejszające stężenie glukozy[1].
Interakcje z innymi substancjami
Isoptin SR-E 240 może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak:
- Sok grejpfrutowy – może zwiększać stężenie werapamilu we krwi, co może prowadzić do nasilenia jego działania[1].
- Środki zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego – mogą zmniejszać stężenie werapamilu we krwi, co może osłabić jego działanie[1].
Interakcje z alkoholem
Isoptin SR-E 240 może wpływać na stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone[1]. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.
Słownik pojęć
- Werapamilu chlorowodorek – substancja czynna leku Isoptin SR-E 240, selektywny antagonista wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy.
- Blok przedsionkowo-komorowy – zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca.
- Rzadkoskurcz – zwolnienie częstości akcji serca.
- Asystolia – zatrzymanie akcji serca.
- Hipotensyjne działanie – działanie obniżające ciśnienie krwi.
- Klirens – proces usuwania substancji z organizmu.
- Frakcja wyrzutowa – procent objętości krwi wyrzucanej z komory serca podczas skurczu.
Podsumowanie
Isoptin SR-E 240 może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, w tym o soku grejpfrutowym i alkoholu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.



















