Heminevrin: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Heminevrin
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania leku Heminevrin

Heminevrin, zawierający substancję czynną klometiazol, jest lekiem o działaniu nasennym, uspokajającym oraz spazmolitycznym (rozkurczającym mięśnie gładkie). Stosowany jest w leczeniu następujących schorzeń i dolegliwości:

• Delirium tremens – Jest to stan majaczenia alkoholowego, który może wystąpić u osób z ciężkim uzależnieniem od alkoholu. Objawia się m.in. halucynacjami, drgawkami i dezorientacją^[1].
• Ostre stany abstynencji poalkoholowej – Heminevrin pomaga łagodzić objawy odstawienia alkoholu, takie jak drżenie, niepokój i pobudzenie^[1].
• Stany niepokoju, pobudzenia i splątania u pacjentów w podeszłym wieku – Lek ten jest stosowany w celu uspokojenia pacjentów starszych, którzy mogą doświadczać tych objawów z różnych przyczyn, w tym demencji^[1].
• Zaburzenia snu u pacjentów w podeszłym wieku – Heminevrin jest również stosowany w leczeniu bezsenności u starszych pacjentów^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Heminevrinu powinno być ustalone indywidualnie dla każdego pacjenta przez lekarza. Oto zalecenia dotyczące dawkowania w różnych przypadkach:

• Leczenie stanów niepokoju, pobudzenia i splątania u pacjentów w podeszłym wieku – 1 kapsułka trzy razy na dobę^[1].
• Leczenie zaburzeń snu u pacjentów w podeszłym wieku – Początkowa dawka wynosi 2 kapsułki przed snem. Dawka powinna być zmniejszona, jeśli wystąpi wczesnoporanna senność^[1].
• Ostre stany abstynencji poalkoholowej – Dawka początkowa wynosi od 2 do 4 kapsułek, jeśli jest to konieczne dawkę można powtórzyć po kilku godzinach. Dawkowanie powinno być stopniowo zmniejszane w ciągu 10 dni^[1].
• Leczenie delirium tremens – Dawka początkowa wynosi od 2 do 4 kapsułek. Jeśli uspokojenie nie zostanie osiągnięte w ciągu 1-2 godzin, można podać ponownie 1 lub 2 kapsułki. Następne dawki leku można podawać, aż do zaśnięcia pacjenta^[1].

Przeciwwskazania

Heminevrin nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Uczulenie na klometiazol lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Ostre zaburzenia oddychania (ostra niewydolność oddechowa)^[2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania Heminevrinu należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie w przypadku:

• Przewlekłej niewydolności oddechowej^[2].
• Zespołu bezdechu sennego^[2].
• Stosowania jednocześnie leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, w tym benzodiazepin^[2].
• Znacznego uszkodzenia wątroby i zmniejszenia czynności wątroby^[2].
• Przewlekłych zaburzeń czynności nerek^[2].
• Tendencji do uzależnień^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Heminevrin może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:

• Podrażnienie błony śluzowej nosa i zapalenie spojówek – Objawy te mogą ustąpić w trakcie leczenia^[2].
• Bóle głowy – Mogą wystąpić u niektórych pacjentów^[2].
• Niestrawność, nudności, biegunka – Objawy te mogą wystąpić niezbyt często^[2].
• Świąd, wysypka, pokrzywka – Reakcje skórne mogą wystąpić rzadko^[2].
• Żółtaczka, zastoinowe zapalenie wątroby – Rzadkie, ale poważne działania niepożądane^[2].

Słownik pojęć

• Klometiazol – Substancja czynna leku Heminevrin, działająca nasennie, uspokajająco i spazmolitycznie.
• Delirium tremens – Stan majaczenia alkoholowego, objawiający się m.in. halucynacjami, drgawkami i dezorientacją.
• Ostre stany abstynencji poalkoholowej – Objawy odstawienia alkoholu, takie jak drżenie, niepokój i pobudzenie.
• Spazmolityczny – Działanie rozkurczające mięśnie gładkie.

Heminevrin jest lekiem stosowanym w leczeniu delirium tremens, ostrych stanów abstynencji poalkoholowej, stanów niepokoju, pobudzenia i splątania u pacjentów w podeszłym wieku oraz zaburzeń snu u pacjentów w podeszłym wieku. Dawkowanie powinno być ustalone indywidualnie przez lekarza, a lek nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na klometiazol lub z ostrą niewydolnością oddechową. Możliwe działania niepożądane to m.in. podrażnienie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, bóle głowy, niestrawność, nudności, biegunka, świąd, wysypka, pokrzywka, żółtaczka i zastoinowe zapalenie wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku