Jak prawidłowo dawkować lek Glucosum Teva?

Glucosum Teva to lek stosowany w różnych stanach klinicznych, takich jak hipoglikemia, niedobory węglowodanów, żywienie pozajelitowe oraz odwodnienie. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w zależności od stanu zdrowia pacjenta, wieku oraz masy ciała.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Glucosum Teva jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu następujących stanów:

• Hipoglikemia – zbyt niskie stężenie glukozy we krwi^[1].
• Niedobory węglowodanów i energetyczne^[1].
• Żywienie pozajelitowe^[1].
• Odwodnienie hiperosmotyczne i izoosmotyczne^[1].
• Objawowe leczenie stanów chorobowych ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym^[1].

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Glucosum Teva u dorosłych zależy od stanu zdrowia pacjenta, wieku oraz masy ciała. Oto szczegółowe wytyczne:

• Pacjenci wyniszczeni i niedożywieni: Można podawać do 300 g glukozy w postaci powolnego wlewu. Podczas stosowania stężonych roztworów glukozy konieczne jest podawanie insuliny w dawce 1 j.m. insuliny na około 4 g glukozy^[1].
• Żywienie pozajelitowe: Wymagana dawka wynosi zwykle 1,5 g – 3,0 g glukozy/kg mc. na dobę. Zalecana dawka to 3 g glukozy/kg mc. na dobę, podawane w powolnym wlewie do żyły centralnej^[1].
• Hipoglikemia: Należy podawać dożylnie 20% lub 40% roztwór glukozy (0,2 g/kg mc.) aż do uzyskania prawidłowego stężenia glukozy we krwi^[1].

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie leku Glucosum Teva u dzieci również zależy od stanu zdrowia, wieku oraz masy ciała. Oto szczegółowe wytyczne:

• Hipoglikemia: Podaje się 0,5 g glukozy/kg mc.^[1].
• Zabiegi resuscytacyjne: Od 0,5 g do 1 g glukozy/kg mc., dożylnie^[1].

Przeciwwskazania

Glucosum Teva nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Cukrzyca^[1].
• Śpiączka hiperglikemiczna^[1].
• Bezmocz^[1].
• Krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego^[1].
• Nietolerancja glukozy i galaktozy^[1].
• Odwodnienie hipotoniczne^[1].
• Stan przewodnienia^[1].
• Delirium tremens u pacjentów odwodnionych^[1].
• Stany po ostrym niedokrwieniu mózgu^[1].
• Hipokaliemia^[1].
• Uczulenie na zboża lub produkty zbożowe^[1].

Środki ostrożności

Podczas długotrwałego stosowania wlewów glukozy należy kontrolować skład elektrolitowy krwi, stopień nawodnienia organizmu oraz okresowo stężenie glukozy we krwi^[1]. Roztwory glukozy o stężeniach powyżej 15% powinny być podawane do naczyń centralnych, z wyjątkiem stanów zagrożenia życia (ciężka hipoglikemia)^[1]. W przypadku hipoglikemii i konieczności podania roztworu o dużym stężeniu do żyły obwodowej, zaleca się podawanie powolne^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Glucosum Teva może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:

• Zaburzenia wodno-elektrolitowe (m.in. hipokaliemia, hipomagnezemia, hipofosfatemia, hiponatremia)^[1].
• Zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, śpiączka hiperglikemiczna, hipermolarna, glukozuria i hipoglikemia – w wyniku hiperinsulinemii, w następstwie nagłego zaprzestania podawania stężonego roztworu glukozy)^[1].
• Ból w miejscu podania, podrażnienie żyły^[1].
• Uczucie uderzenia gorąca (szczególnie przy zbyt szybkim podaniu)^[1].
• Reakcje anafilaktoidalne (u pacjentów chorych na astmę i cukrzycę)^[1].
• Diureza osmotyczna i odwodnienie organizmu^[1].
• Uszkodzenie śródbłonka naczyń żylnych, powodujące miejscowe zmiany zakrzepowo-zapalne w żyłach obwodowych^[1].
• Niewydolność krążenia, obrzęk płuc i obrzęki obwodowe^[1].

Słownik pojęć

• Hipoglikemia – Stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest zbyt niskie.
• Żywienie pozajelitowe – Metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem przewodu pokarmowego.
• Diureza osmotyczna – Zwiększone wydalanie moczu spowodowane obecnością substancji osmotycznie czynnych w nerkach.
• Śródbłonek naczyń – Warstwa komórek wyściełająca wnętrze naczyń krwionośnych.
• Hipokaliemia – Stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt niskie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku