Jak prawidłowo dawkować lek Glitoprel?

Glitoprel to doustny lek przeciwcukrzycowy stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby osiągnąć najlepsze rezultaty terapeutyczne.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Glitoprel jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, gdy same ograniczenia dietetyczne, ćwiczenia fizyczne i redukcja masy ciała nie są wystarczająco skuteczne. Może być również stosowany w leczeniu skojarzonym z metforminą lub insuliną^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Glitoprel jest przeznaczony do stosowania doustnego. Podstawą skutecznego leczenia cukrzycy jest przestrzeganie odpowiedniej diety, regularne ćwiczenia fizyczne i kontrola stężenia glukozy we krwi i moczu. Preparaty doustne, takie jak Glitoprel, nie są skuteczne, jeśli pacjent nie przestrzega zaleconej diety^[1].

Początkowa dawka

Początkowo glimepiryd podaje się w dawce 1 mg na dobę. Jeśli osiągnięta zostanie odpowiednia kontrola glikemii, dawkę tę należy stosować w leczeniu podtrzymującym. W przypadku braku zadowalającej skuteczności, dawkę należy zwiększać stopniowo na podstawie wyników kontroli glikemii, w 1-2 tygodniowych odstępach między kolejnymi wielkościami dawek, do dawki 2, 3 lub 4 mg glimepirydu w ciągu doby^[1].

Maksymalna dawka

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 6 mg glimepirydu. Dawka glimepirydu większa niż 4 mg na dobę daje lepsze wyniki tylko w wyjątkowych przypadkach^[1].

Leczenie skojarzone

U pacjentów, u których po zastosowaniu maksymalnej dawki dobowej metforminy nie uzyskano zadowalającej skuteczności, może być wdrożone równoległe stosowanie glimepirydu. Podczas leczenia podtrzymującego określoną dawką metforminy, leczenie glimepirydem rozpoczyna się od małych dawek, które zwiększa się do dawki maksymalnej w zależności od pożądanej kontroli stężenia glukozy. Leczenie skojarzone należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarza^[1].

Stosowanie z insuliną

U pacjentów, u których po zastosowaniu maksymalnej dawki dobowej leku Glitoprel nie uzyskano zadowalającej skuteczności, może być w razie konieczności wdrożone równoległe stosowanie insuliny. Podczas leczenia podtrzymującego określoną dawką glimepirydu, leczenie insuliną rozpoczyna się od małych dawek i zwiększa się w zależności od pożądanej kontroli metabolicznej. Leczenie skojarzone należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarza^[1].

Sposób podawania

Zaleca się przyjmowanie dawki bezpośrednio przed lub w trakcie śniadania lub innego głównego posiłku. W przypadku pominięcia dawki leku nie należy zwiększać następnej dawki leku. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem^[1].

Przeciwwskazania

Glimepiryd jest przeciwwskazany u pacjentów w następujących przypadkach:

• nadwrażliwość na glimepiryd lub inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy albo na którąkolwiek substancję pomocniczą,
• cukrzyca typu 1 (insulinozależna),
• śpiączka cukrzycowa,
• kwasica ketonowa,
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek^[1].

Środki ostrożności

Glitoprel należy przyjmować krótko przed lub w czasie trwania posiłku. Stosowanie produktu Glitoprel może prowadzić do hipoglikemii, jeśli posiłki spożywane są o nieregularnych porach lub całkowicie pomijane. Objawami hipoglikemii mogą być: ból głowy, niepohamowany głód, nudności, wymioty, znużenie, senność, zaburzenia snu, niepokój ruchowy, agresywność, zaburzenia koncentracji, czujności i czasu reakcji, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy i widzenia, drżenia, niedowład, zaburzenia czucia, zawroty głowy, bezradność, utrata samokontroli, delirium, drgawki pochodzenia mózgowego, utrata przytomności do stanu śpiączki włącznie, płytki oddech i zwolnienie akcji serca^[1].

Interakcje z innymi lekami

Działanie hipoglikemizujące glimepirydu może być nasilone lub osłabione przez inne produkty lecznicze przyjmowane równolegle z produktem Glitoprel. Z tego powodu stosowanie innych produktów leczniczych może mieć miejsce tylko za zgodą (lub z przepisu) lekarza^[1].

Działania niepożądane

Wymienione poniżej działania niepożądane pochodzą z danych ze stosowania glimepirydu oraz innych pochodnych sulfonylomocznika:

• Rzadko: trombocytopenia, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna i pancytopenia, które zwykle ustępują po odstawieniu produktu leczniczego.
• Bardzo rzadko: leukoklastyczne zapalenie naczyń, łagodne reakcje nadwrażliwości, które mogą przybrać postać ciężką, z dusznością, obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi i czasem wstrząsem.
• Rzadko: hipoglikemia. W większości przypadków reakcje hipoglikemiczne występują nagle, mogą mieć ciężką postać i przebieg, nie zawsze dają się łatwo wyrównać.
• Bardzo rzadko: nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej i ból brzucha, prowadzące w bardzo rzadkich przypadkach do odstawienia leku.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko: upośledzenie czynności wątroby (np. z cholestazą i żółtaczką), zapalenie wątroby i niewydolność wątroby.
• Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości ze strony skóry, których objawami są: świąd, wysypka i pokrzywka i nadwrażliwość na światło.
• Bardzo rzadko: zmniejszenie stężenia sodu w surowicy^[1].

Słownik pojęć

• Cukrzyca typu 2 – Choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi, wynikająca z insulinooporności i względnego niedoboru insuliny.
• Metformina – Lek doustny stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi.
• Insulina – Hormon produkowany przez trzustkę, który reguluje poziom glukozy we krwi.
• Hipoglikemia – Stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt niski, co może prowadzić do różnych objawów, takich jak ból głowy, zawroty głowy, drżenie i utrata przytomności.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku