Jak prawidłowo dawkować lek Gelaspan?

Gelaspan to lek osoczozastępczy stosowany w celu zastąpienia płynów utraconych z krwiobiegu. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Gelaspan jest wskazany do stosowania w leczeniu względnej lub całkowitej hipowolemii oraz wstrząsu. Może być również stosowany w profilaktyce niedociśnienia związanego z wprowadzeniem do znieczulenia zewnątrzoponowego lub rdzeniowego oraz w trakcie procedur z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Gelaspan należy stosować wyłącznie w sytuacji, kiedy hipowolemii nie można w wystarczającym stopniu leczyć samymi krystaloidami. W ciężkiej hipowolemii koloidy są zwykle stosowane w skojarzeniu z krystaloidami^[1]. Dawkowanie należy ustalać z zachowaniem ostrożności, w szczególności u pacjentów z chorobami płuc lub zaburzeniami krążenia^[1].

Dawkowanie dla dorosłych

Wielkość dawki oraz szybkość infuzji dobiera się zależnie od stopnia utraty krwi oraz indywidualnych potrzeb w zakresie przywrócenia i utrzymania stabilnej sytuacji hemodynamicznej. Zwykle dawki początkowe wynoszą od 500 do 1 000 ml. W przypadku dużej utraty krwi można zastosować większe dawki^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność produktu leczniczego Gelaspan u dzieci nie zostały dotychczas potwierdzone. W związku z tym brak jest zaleceń dotyczących dawkowania. Gelaspan podawać można tej grupie pacjentów jedynie w przypadku, kiedy oczekiwane korzyści są znacząco większe niż potencjalne zagrożenia^[1].

Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku

Należy zachować ostrożność u pacjentów z takimi chorobami jak niewydolność serca lub niewydolność nerek, które są często związane z zaawansowanym wiekiem^[1].

Sposób podawania

Gelaspan podaje się dożylnie. Przed rozpoczęciem infuzji podawanej z dużą szybkością, Gelaspan można podgrzać do temperatury nie wyższej niż 37°C. W przypadku podawania produktu leczniczego metodą infuzji ciśnieniowej, przed rozpoczęciem podawania należy dokładnie usunąć powietrze z pojemnika oraz zestawu do infuzji, aby wyeliminować ryzyko zatoru powietrznego^[1].

Przeciwwskazania

Gelaspan nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na roztwory zawierające żelatynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, nadwrażliwości na galaktozo-α-1,3-galaktozę (alfa-gal) lub znaną alergię na czerwone mięso i podroby, hiperwolemii, przewodnienia oraz ostrej zastoinowej niewydolności serca^[1].

Środki ostrożności

Roztwory modyfikowanej płynnej żelatyny należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom z chorobą alergiczną w wywiadzie, np. astmą. Należy monitorować stan kliniczny pacjenta, w tym stężenie elektrolitów, równowagę kwasowo-zasadową i bilans wodny^[1]. W trakcie uzupełniania znacznych ubytków krwi poprzez infuzje dużych objętości produktu leczniczego Gelaspan należy monitorować hematokryt i elektrolity^[2].

Działania niepożądane

Stosowanie substytutów osocza wiąże się z niewielkim ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznych, które w większości przypadków mają łagodny lub umiarkowany przebieg, ale w bardzo rzadkich przypadkach mogą mieć ciężki przebieg. Reakcje takie występują częściej u pacjentów ze znanymi schorzeniami alergicznymi, takimi jak astma^[2].

Słownik pojęć

• Hipowolemia – stan, w którym dochodzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej w organizmie.
• Krystaloidy – roztwory wodne soli mineralnych, które są stosowane do uzupełniania płynów w organizmie.
• Infuzja ciśnieniowa – metoda podawania płynów dożylnie pod zwiększonym ciśnieniem, aby przyspieszyć ich wchłanianie.
• Hematokryt – wskaźnik określający procentową objętość krwinek czerwonych w całkowitej objętości krwi.
• Galaktozo-α-1,3-galaktoza (alfa-gal) – alergen, który może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych na czerwone mięso i podroby.

Podsumowanie dawkowania leku Gelaspan:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku