Konsekwencje przedawkowania leku Finlepsin retard
Przedawkowanie leku Finlepsin retard, zawierającego karbamazepinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania tego leku.
Spis treści
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki przedawkowania
Przedawkowanie leku Finlepsin retard może wystąpić po przyjęciu bardzo dużych dawek, zazwyczaj od 4 do 10 gramów karbamazepiny. Stężenie leku w surowicy krwi w takich przypadkach zawsze przekracza 20 μg/mL[1]. W literaturze medycznej opisano przypadki, w których stężenie w osoczu wynosiło nawet 38 μg/mL, co nie było śmiertelne, ale wymagało intensywnego leczenia[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania karbamazepiny mogą być różnorodne i obejmują:
- Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, ataksja (niezborność ruchów), senność, otępienie, nudności, wymioty, niepokój, stany dezorientacji, ruchy mimowolne, rozszerzenie źrenic, oczopląs, zaczerwienienie, zatrzymanie moczu, hiponatremia, sinica, opistotonus, zaburzenia odruchów[1].
- Drżenia i drgawki: pobudzenie, drgawki toniczno-kloniczne[1].
- Zaburzenia układu oddechowego i sercowo-naczyniowego: niedociśnienie (ale możliwe również podwyższone ciśnienie), tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, dezorientacja, zaburzenia świadomości, czasem zatrzymanie oddechu i serca[1].
- Zmiany w badaniach laboratoryjnych: leukocytoza, leukopenia, neutropenia, glukozuria, ketonuria[1].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania karbamazepiny brak jest swoistej odtrutki. Leczenie przedawkowania leku Finlepsin retard jest objawowe i obejmuje:
- Usunięcie substancji szkodliwej: jak najszybsze wywołanie wymiotów i/lub płukanie żołądka oraz zmniejszenie wchłaniania przez podanie węgla aktywowanego lub środków przeczyszczających[2].
- Podtrzymywanie czynności życiowych: monitorowanie pracy serca, badanie stężenia leku w surowicy krwi, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych[2].
- Leczenie drgawek: podanie odpowiednich leków przeciwdrgawkowych, zazwyczaj benzodiazepin, takich jak diazepam[2].
- Unikanie barbituranów: nie zaleca się podawania barbituranów z powodu hamowania czynności układu oddechowego, szczególnie u dzieci[2].
- Leczenie niedociśnienia: zazwyczaj zalecana jest dopamina lub dobutamina podawana dożylnie[2].
- Leczenie hiponatremii: ograniczenie płynów i ostrożne podawanie 0.9% NaCl dożylnie[2].
Słownik pojęć
- Karbamazepina – substancja czynna leku Finlepsin retard, stosowana głównie w leczeniu padaczki i nerwobólu.
- Ataksja – niezborność ruchów, zaburzenie koordynacji ruchowej.
- Hiponatremia – stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie.
- Oczopląs – mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych.
- Opistotonus – stan, w którym ciało jest wygięte w łuk z głową i piętami skierowanymi do tyłu.
Podsumowanie
| Dawki przedawkowania | 4-10 gramów karbamazepiny |
| Objawy przedawkowania | Zawroty głowy, ataksja, senność, drgawki, zaburzenia oddechowe i sercowo-naczyniowe, zmiany w badaniach laboratoryjnych |
| Postępowanie | Usunięcie substancji szkodliwej, podtrzymywanie czynności życiowych, leczenie drgawek, unikanie barbituranów, leczenie niedociśnienia i hiponatremii |


















