W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Fenoxa, opierając się na informacjach zawartych w dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki leku. Przedstawimy również ważne terminy medyczne oraz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przerwanie leczenia
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Fenoxa, zawierający substancję czynną fingolimod, jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Lek ten pomaga zmniejszyć liczbę rzutów choroby oraz spowalnia postęp niesprawności spowodowanej przez SM^[1].

Dawkowanie dla dorosłych

U dorosłych zalecana dawka leku Fenoxa to jedna kapsułka 0,5 mg, przyjmowana doustnie raz na dobę^[1]. Leczenie powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Fenoxa u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała:

• Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 40 kg: jedna kapsułka 0,25 mg przyjmowana doustnie raz na dobę. Inne produkty lecznicze zawierające fingolimod są dostępne o mniejszej mocy (w postaci kapsułek 0,25 mg) wprowadzone do obrotu przez inne firmy farmaceutyczne^[1].
• Dzieci i młodzież o masie ciała powyżej 40 kg: jedna kapsułka 0,5 mg przyjmowana doustnie raz na dobę^[1].

Dzieci i młodzież rozpoczynający leczenie od kapsułek 0,25 mg, a następnie osiągający stabilną masę ciała powyżej 40 kg, powinni przejść na leczenie kapsułkami 0,5 mg. Po zmianie dawki dobowej z 0,25 mg na 0,5 mg fingolimodu zaleca się powtórzenie takiego samego monitorowania po podaniu pierwszej dawki, jak w przypadku rozpoczynania leczenia^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Z uwagi na brak wystarczających danych o bezpieczeństwie stosowania i skuteczności, należy zachować ostrożność stosując lek Fenoxa u pacjentów w wieku 65 lat i starszych^[1].

Zaburzenia czynności nerek: Fingolimod nie był badany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w badaniach rejestracyjnych u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Na podstawie badań klinicznych nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w stopniu od łagodnego do ciężkiego^[1].

Zaburzenia czynności wątroby: Leku Fenoxa nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia C wg Child-Pugh). Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, jednak u tych pacjentów należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie^[1].

Sposób podawania

Lek Fenoxa jest przeznaczony do stosowania doustnego. Można go przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Kapsułki należy zawsze połykać w całości, bez ich otwierania^[1]. Przyjmowanie leku o tej samej porze każdego dnia ułatwi pamiętanie o przyjęciu leku^[2].

Przerwanie leczenia

Nie należy przerywać leczenia lekiem Fenoxa ani zmieniać dawkowania bez wcześniejszego porozumienia z lekarzem. Lek Fenoxa utrzymuje się w organizmie maksymalnie przez 2 miesiące po przerwaniu leczenia. W tym czasie liczba białych krwinek (liczba limfocytów) może również być zmniejszona i mogą nadal występować działania niepożądane opisane w ulotce^[2]. Po przerwaniu leczenia lekiem Fenoxa należy odczekać 6-8 tygodni przed rozpoczęciem nowego leczenia SM^[2].

Słownik pojęć

• Fingolimod – Substancja czynna leku Fenoxa, stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego.
• Stwardnienie rozsiane (SM) – Przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego, w której proces zapalny niszczy osłonkę nerwów, uniemożliwiając im właściwe działanie.
• Bradykardia – Wolne bicie serca.
• Obrzęk plamki – Opuchlizna w środku pola widzenia w siatkówce, z tyłu oka.
• Próby czynnościowe wątroby – Badania krwi oceniające funkcjonowanie wątroby.
• Limfocyty – Rodzaj białych krwinek, które odgrywają kluczową rolę w układzie odpornościowym.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku