Jak prawidłowo dawkować lek Fenardin 267 mg?

Fenardin 267 mg to lek stosowany w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi, takich jak trójglicerydy. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne populacje
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Fenardin 267 mg jest wskazany do stosowania jako dodatek do diety oraz innych terapii niefarmakologicznych, takich jak ćwiczenia fizyczne i utrata masy ciała, w następujących przypadkach:

• Leczenie ciężkiej hipertrójglicerydemii z niskim stężeniem cholesterolu o wysokiej gęstości (HDL) lub bez.
• Mieszana hiperlipidemia, jeżeli stosowanie statyn jest przeciwwskazane lub nie są one tolerowane^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Przed rozpoczęciem leczenia należy kontrolować stężenie lipidów w surowicy, aby sprawdzić skuteczność terapii. Jeśli oczekiwany wynik nie zostanie osiągnięty po kilku miesiącach leczenia, powinno zostać zastosowane dodatkowe lub inne leczenie^[1].

Dawkowanie dla dorosłych

Zalecana dawka początkowa wynosi 160 mg, w postaci jednej kapsułki produktu Fenardin 160 mg, przyjmowanej raz na dobę. Dawkę można zwiększać do 267 mg, w postaci jednej kapsułki produktu Fenardin 267 mg, przyjmowanej raz na dobę. Fenardin 267 mg powinien być zawsze przyjmowany z pokarmem, ponieważ wchłanianie leku na czczo jest gorsze^[1].

Sposób podawania

Kapsułki należy połykać w całości w trakcie posiłku^[1]. W razie pominięcia dawki leku należy przyjąć kolejną dawkę z następnym posiłkiem i kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza^[2].

Specjalne populacje

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki, za wyjątkiem pogorszenia czynności nerek do wartości szacunkowego współczynnika przesączania kłębuszkowego wynoszącej < 60 mL/min/1,73 m²^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Fenofibratu nie należy stosować w przypadku ciężkiego uszkodzenia nerek, definiowanego jako eGFR <30 mL/min/1,73 m². Przy wartości eGFR wynoszącej między 30 a 59 mL/min/1,73 m², dawka nie powinna przekraczać 100 mg fenofibratu w standardowej postaci lub 67 mg fenofibratu w postaci zmikronizowanej, podawanych raz na dobę^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Fenardin 267 mg nie jest zalecany ze względu na brak danych klinicznych dotyczących tej grupy^[1].

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność fenofibratu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostało ustalone. Brak dostępnych danych. Dlatego nie zaleca się stosowania fenofibratu u chorych poniżej 18 lat^[1].

Przeciwwskazania

Fenardin 267 mg nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Niewydolność wątroby (w tym żółciowa marskość wątroby i niewyjaśnione, długotrwałe zaburzenia czynności wątroby).
• Znana choroba pęcherzyka żółciowego.
• Ciężka niewydolność nerek (eGFR <30 mL/min/1,73 m²).
• Przewlekłe lub ostre zapalenie trzustki, z wyjątkiem ostrego zapalenia trzustki spowodowanego ciężką hipertrójglicerydemią.
• Stwierdzone uczulenie na światło lub reakcje fototoksyczne podczas stosowania fibratów lub ketoprofenu^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Fenardin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli występują schorzenia wątroby lub nerek, zapalenie wątroby, zmniejszona aktywność gruczołu tarczycy (niedoczynność tarczycy) lub pacjent przyjmuje doustne leki przeciwzakrzepowe^[2].

Słownik pojęć

• Hipertrójglicerydemia – Stan, w którym we krwi występuje podwyższone stężenie trójglicerydów, co może prowadzić do chorób sercowo-naczyniowych.
• Hiperlipidemia – Zwiększone stężenie lipidów (tłuszczów) we krwi, co może prowadzić do miażdżycy i innych chorób sercowo-naczyniowych.
• Statyny – Leki obniżające poziom cholesterolu we krwi, stosowane w profilaktyce i leczeniu chorób sercowo-naczyniowych.
• eGFR – Szacunkowy współczynnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik funkcji nerek.
• Żółtaczka – Stan, w którym skóra i białkówki oczu stają się żółte z powodu zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi.

Fenardin 267 mg to lek stosowany w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi. Zalecana dawka początkowa wynosi 160 mg, a maksymalna 267 mg na dobę. Lek należy przyjmować z pokarmem. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze czy z zaburzeniami nerek, mogą wymagać dostosowania dawki. Fenardin nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątroby i nerek oraz zapalenie trzustki. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki lub ma schorzenia wątroby, nerek czy tarczycy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku