Konsekwencje przedawkowania leku FCH: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leków radiofarmaceutycznych, takich jak FCH, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie, jakie objawy mogą wystąpić oraz jakie kroki należy podjąć w przypadku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Standardowa dawka leku FCH dla osoby dorosłej wynosi od 200 do 500 MBq (megabekereli), co odpowiada do 4 MBq na kilogram masy ciała pacjenta[1]. Przedawkowanie w rozumieniu farmakologicznym jest mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę dawki używane do celów diagnostycznych[1]. Jednakże, w przypadku podania za dużej dawki promieniowania fluorocholiny (18F), dawkę pochłoniętą przez pacjenta należy jak najbardziej obniżyć poprzez eliminację radioizotopu z organizmu[1].
Objawy przedawkowania
Dotychczas nie obserwowano działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem leku FCH[2]. Główne ryzyko związane jest z promieniowaniem jonizującym, które może prowadzić do:
- Indukcji nowotworów – promieniowanie jonizujące może prowadzić do powstawania nowotworów[1].
- Rozwoju wad dziedzicznych – promieniowanie może wpływać na materiał genetyczny, co może prowadzić do wad dziedzicznych[1].
W przypadku podania maksymalnej zalecanej dawki aktywności 280 MBq (4 MBq/kg dla pacjenta o masie ciała 70 kg), dawka skuteczna wynosi 5,6 mSv, co oznacza, że prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych jest małe[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania leku FCH, dawkę pochłoniętą przez pacjenta należy jak najbardziej obniżyć poprzez:
- Wymuszoną diurezę – zwiększenie ilości wydalanego moczu poprzez podawanie dużych ilości płynów[1].
- Częste oddawanie moczu – regularne oddawanie moczu pomaga w eliminacji radioizotopu z organizmu[1].
Pomocne może być również oszacowanie zastosowanej dawki skutecznej, aby lepiej zrozumieć poziom narażenia pacjenta na promieniowanie[1].
Słownik pojęć
- Promieniowanie jonizujące – rodzaj promieniowania, które ma wystarczającą energię, aby jonizować atomy lub cząsteczki, co może prowadzić do uszkodzeń komórek i DNA.
- Indukcja nowotworów – proces, w którym promieniowanie lub inne czynniki powodują powstawanie nowotworów.
- Wady dziedziczne – zmiany genetyczne, które mogą być przekazywane z pokolenia na pokolenie, często spowodowane uszkodzeniami DNA.
- Diureza – proces zwiększonego wydalania moczu.
- Megabekerel (MBq) – jednostka miary radioaktywności, odpowiadająca milionowi rozpadów jądrowych na sekundę.
| Standardowa dawka | 200-500 MBq |
| Maksymalna dawka | 280 MBq |
| Główne ryzyko | Indukcja nowotworów, wady dziedziczne |
| Postępowanie | Wymuszona diureza, częste oddawanie moczu |



















